Το ποίημα της Δευτέρας: [Κάποιες φορές] του Βασίλη Καψή
[άτιτλο] Κάποιες φορές τα βουνά εξαφανίζονται από τον ορίζοντα. Η θάλασσα ανεβαίνει ψηλά και οι βάρκες φτάνουν μέχρι τον ουρανό μη μπορώντας να αντισταθούν στην
04/05/2026
[άτιτλο] Κάποιες φορές τα βουνά εξαφανίζονται από τον ορίζοντα. Η θάλασσα ανεβαίνει ψηλά και οι βάρκες φτάνουν μέχρι τον ουρανό μη μπορώντας να αντισταθούν στην
Μα αργεί και αυτή η άνοιξη Ονειρεύτηκε να πετάξει πάνω από το συρματόπλεγμα. Μα ήταν πολύ σφικτά δεμένος. Σαν φίδι κρεμόταν με το παλιό του
Προφήτου Ηλία Όπου κι αν σπάσεις, όσον κι αν σπάσεις, θα ‘ρθώ, καλέ μου, για να σε μάσω. Ηλίας Λάγιος Μητρώο αρρένων Άρτης· άρτιος αριθμός
Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος Λεύκανση Στείρωση Βιοποικιλότητα τέλος Νεκροταφείο Το Παγκράτι κρατάει ακόμα στον δρόμο τα είδη συνυπάρχουν καλημερίζονται πολύγλωσσα επιβιώνουν παράλληλα Σου κρατάω την
Μετάγγιση Μιλώ στα ράμματα στις φτέρνες σου αν μπω από τη γλώσσα σου την άλω θα στραγγίσω εκεί εσύ εγώ μικρό φωνήεν γάργαρο στο δέλτα
Η κόρη του καφετζή Στην Αναστασία Α. (που κάνει τα ποιήματα πίνακες ζωγραφικής) Τ’ απομεσήμερα τακούνια φορά η κόρη του καφετζή ανοίγοντας την όρεξη σε