Τα ποιήματα αυτής της Δευτέρας είναι της Ιουλίας Τολιά
[άτιτλα] Δεμένη στον κάβο η βαρκούλα. Τραβούσα το σκοινί κι επιβιβαζόμουν. Με την πλάτη στραμμένη στη στεριά στην πλώρη καθισμένη στύλωνα το βλέμμα στα ανοιχτά.
18/11/2024
[άτιτλα] Δεμένη στον κάβο η βαρκούλα. Τραβούσα το σκοινί κι επιβιβαζόμουν. Με την πλάτη στραμμένη στη στεριά στην πλώρη καθισμένη στύλωνα το βλέμμα στα ανοιχτά.
Εκ-ποίηση Πωλούμαι στα ψυγεία της ψυχής ολόκληρος ή σε μικρά τεμάχια στα ράφια του μεγάλου σούπερ-μάρκετ. Λογάριαζα να σπάσω το γυαλί αποκηρύσσοντας το κύρος της
V Γράφε, γράφε, γυναίκα: από δω αρχίζει το κτίσιμο. Χάος που στα στέρεα θεμέλιά του οι δυνάμεις, όχι η Δύναμη, πέφτουν πρώτες σιγή θορύβου. Φιλικές,
Προμηθέας Και ετοιμαζότουνα να φωνάξει δυνατά, για να δείξει πως δεν επέθανε Έχω στο στήθος μου μια τρύπα σαν το κεφάλι ενός μωρού τη διαπερνούν
Τα χαρτόκουτα Μετακομίζω απόψε, μαμά Παίρνω τη ζωή στα χέρια μου μέσα σε μια νύχτα Μόνη Με τις δυο μου φτερούγες τις Ικάριες θα πετάξω
Μη φοβού Είδες το μισοφέγγαρο; Έτοιμο ν’ αναποδογυρίσει Στη μια του άκρη το βάρος των παθών σου. Εμείς στην άλλη με άνεμο λεβάντε, σπάρτα και