Το ποίημα της Δευτέρας: “Το αδιανόητο τίποτα” της Τζένης Φουντέα-Σκλαβούνου
Το αδιανόητο τίποτα Έχουν οι λέξεις νόημα; Όλες οι λέξεις έχουν νόημα; Ένα νόημα έχουν ή πολλά; Ποιος μας το βεβαιώνει; Κι αν έτσι είναι
01/04/2024
Το αδιανόητο τίποτα Έχουν οι λέξεις νόημα; Όλες οι λέξεις έχουν νόημα; Ένα νόημα έχουν ή πολλά; Ποιος μας το βεβαιώνει; Κι αν έτσι είναι
ΕΚΔΙΚΟΥΜΕΝΗ ΜΕ ΓΚΟΛ ΟΡΦΑΝΙΑ: Η αναγγελία στην προσευχή απ’ τον διευθυντή-Υποχρεωτική επίσκεψη στο Ορφανοτροφείο της Αρχιεπισκοπής-Kι εμάς στα πόδια μας τα μούτρα μας-Όση ορφάνια-Με τόσα
CAVA DEI (GRAECI) TYRANNI Μνήμη Γιώργου Σεφέρη Αν γύριζε ξανά ο ποιητής από τις Αραπιές και την απεραντοσύνη της Κομμαγηνής, πάλι εδώ θα σταματούσε. Θ’
Μακριά από την πατρίδα Με ρώτησαν: – Ξέρεις να κλαδεύεις καλλωπιστικά κι άλλα φυτά; – Ξέρω, τους απάντησα. Για να βγάλω το ψωμί μου, τα
Όταν δακρύζουν οι κουμαριές Άταφος ανάμεσα στους στίχους ο Πολυνείκης. Φοβάμαι τη βόμβα του υδρογόνου. Την αλαζονεία των ανθρώπων. Το αλύχτημα του προπανίου. Την πετρελαιοκηλίδα
Κοιτάζω την ανάσταση των άστρων Γιώργος Σεφέρης, “Κυριακή 2 ιουλίου [1950]”, Μέρες Ε΄, σ. 197-203 Ludovico Einaudi, “Ascent”, Seven Days Walking (και οι επτά παραλλαγές)