Το ποίημα της Δευτέρας: “IV” της Ειρήνης Παραδεισανού
IV Δασκάλευε τη μάνα του κάθε πρωί Απ’ την αρχή τη γεννούσε Να μάθει τις λέξεις Μίσος Φόβος Πόλεμος Μ’ αυτή κουνούσε το κεφάλι Αμετανόητη
08/09/2025
IV Δασκάλευε τη μάνα του κάθε πρωί Απ’ την αρχή τη γεννούσε Να μάθει τις λέξεις Μίσος Φόβος Πόλεμος Μ’ αυτή κουνούσε το κεφάλι Αμετανόητη
Ζήτημα αντίληψης Σ’ όλο τον κάμπο βλέπει εκείνο το πουλί απ’ το ψηλότερο κλαδί σκυφτούς ανθρώπους ηττημένους Ξεκρίνει μόνο του μακριά, πιο πέρα, τη λεπτή
Αύγουστος Αύγουστε, τα χρυσά μαλλιά σου απλώνεις στα μαξιλάρια μας, χρώμα να πάρουνε του ήλιου τα όνειρά μας. Τα γιασεμιά σου, οι βάρκες σου, οι
Από την ενότητα Ε’, Η ΣΤΑΣ ΑΙΘΕΡΑΣ ΕΞΙΛΕΩΜΕΝΗ, ποίημα VIII Την επανάσταση τη μυστική καλώ τώρα, μακελάρης, να παρασύρει ξύλινα λόγια, να εξαντλήσει αστραπές, σύννεφα
Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ Τα μαλλιά της ένα με το μελάνι της θάλασσας. Πλέουν. Στην ασέληνη νύχτα. Το μπούστο λευκό, τα πόδια στο βυθό. Ο
ΠΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Εμάς που δεν μας κάλεσαν να διαβάσουμε ποιήματα κάτω από μια ψεύτικη Σελήνη έργο τέχνης που ίσως μας φέρνει πιο κοντά στις αλήθειες