Διώξτε το σκοτάδι Ο πατέρας μου το βράδυ σέρνει τα πόδια του από δωμάτιο σε δωμάτιο σε μιαν άγνωστη αποστολή στον διάδρομο. Βοηθήστε με, πνεύματα,
Το χρονικό του καρκίνου Στάδιο 1 Δεν μπορούσε να είναι βέβαιη καθώς κρατούσε το χέρι πάνω απ’ το κεφάλι της Όπως έλεγε το φυλλάδιο να
Καρκίνος του μαστού: Μια μαύρη, λεσβιακή, φεμινιστική εμπειρία (μικρό απόσπασμα) Εκείνη την ημέρα έκλαψα μερικές φορές, κυρίως για ασήμαντα, όπως νόμιζα τότε, πράγματα. Τη μία
ΠΑΡΑΚΜΗ ΟΔΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ Κάτι με κατατρώει – [Κάτι με τρώει από μέσα] Καπνίζω πάρα πολύ Πίνω πάρα πολύ Πεθαίνω πάρα πολύ αργά. 1981
Και το ποίημα σε μετάφραση της Αντιγόνης Κατσαδήμα: ΑΥΤΗ, Η ΓΛΥΚΙΑ ΚΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ Εκείνο το απόγευμα, μετά το μεσημέρι, όταν η σιωπή βαραίνει από
Τα ανάπηρα άτομα περιθωριοποιούνται κατ’ αρχάς λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών που προκρίνει ο αστικός εξορθολογισμός και η σχεδιαστική θεωρία που τον συνοδεύει. Απομονώνονται όμως περαιτέρω