Το ποίημα της Δευτέρας: “Μα αργεί και αυτή η άνοιξη” της Δήμητρας Παλαπάνη
Μα αργεί και αυτή η άνοιξη Ονειρεύτηκε να πετάξει πάνω από το συρματόπλεγμα. Μα ήταν πολύ σφικτά δεμένος. Σαν φίδι κρεμόταν με το παλιό του
20/04/2026
Μα αργεί και αυτή η άνοιξη Ονειρεύτηκε να πετάξει πάνω από το συρματόπλεγμα. Μα ήταν πολύ σφικτά δεμένος. Σαν φίδι κρεμόταν με το παλιό του
Προφήτου Ηλία Όπου κι αν σπάσεις, όσον κι αν σπάσεις, θα ‘ρθώ, καλέ μου, για να σε μάσω. Ηλίας Λάγιος Μητρώο αρρένων Άρτης· άρτιος αριθμός
Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος Λεύκανση Στείρωση Βιοποικιλότητα τέλος Νεκροταφείο Το Παγκράτι κρατάει ακόμα στον δρόμο τα είδη συνυπάρχουν καλημερίζονται πολύγλωσσα επιβιώνουν παράλληλα Σου κρατάω την
Μετάγγιση Μιλώ στα ράμματα στις φτέρνες σου αν μπω από τη γλώσσα σου την άλω θα στραγγίσω εκεί εσύ εγώ μικρό φωνήεν γάργαρο στο δέλτα
Η κόρη του καφετζή Στην Αναστασία Α. (που κάνει τα ποιήματα πίνακες ζωγραφικής) Τ’ απομεσήμερα τακούνια φορά η κόρη του καφετζή ανοίγοντας την όρεξη σε
Απόσταση Ποιος καθορίζει την απόσταση το κοντά το μακριά το εδώ το εκεί το εγώ το άλλος ποιο είναι το μέτρο της απόστασης τώρα που