
Το ποίημα της Δευτέρας: “Κάποτε” του Ιωάννη Σ. Παπουτσάκη
Κάποτε… Κάποτε, όταν οι άνθρωποι κουραστούν να μισούν και να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο όταν σταματήσουν να ξεπουλάνε και να σταυρώνουν το Χριστό θα

Κάποτε… Κάποτε, όταν οι άνθρωποι κουραστούν να μισούν και να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο όταν σταματήσουν να ξεπουλάνε και να σταυρώνουν το Χριστό θα

Μύριαμ (απόσπασμα) … Οι προσπάθειες να ξετρυπώσουν τη λύκαινα μεγάλωσαν. Οι άντρες δυσφορούσαν που δεν μπορούσαν να τη βρουν, που το κρέας που είχαν μαζί

Ιστορία μιας βραδιάς με ομίχλη Η μοναξιά είναι ένα νησί με μαύρα πόδια που πατούν σε σαθρό βυθό. Κάθε χρόνο τα πόδια τρίβονται και το

New Year’s Resolution Ας παλέψουμε για έναν κόσμο που ανάγκη δεν θα έχει αργίες και γιορτές, αντίστροφες μετρήσεις Να μετράμε αντίστροφα για όλα αυτά που

Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα Απόψε ο Θεός σου μοιάζει, πατέρα βαδίζει αόρατος στο ξύλινο πάτωμα. Είναι τόσο όμοια η απουσία σας κι όμως υπήρξατε

[άτιτλο] ακούω τα παραπατήματα από τα σκοτεινά τακούνια μιας θάλασσας μακρινής – με φύκια ζωσμένα να σέρνονται προς το μέρος μου καθώς αυτή σαν γυναίκα
Για την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε cookies για αποθήκευση ή πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευής. Η συναίνεση επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων όπως συμπεριφορά περιήγησης. Η άρνηση ενδέχεται να επηρεάσει λειτουργίες του ιστότοπου.