Προφήτου Ηλία

Όπου κι αν σπάσεις,

όσον κι αν σπάσεις,

θα ‘ρθώ, καλέ μου,

για να σε μάσω.

Ηλίας Λάγιος

Μητρώο αρρένων Άρτης· άρτιος αριθμός

Κι όταν την κλάση μου καλέσανε

Αντί να δώσω τέλος ιδιόχειρο στην Πρέβεζα

Που ήτανε σε απόσταση βολής

Με πήρε βάρος περιττό ο Άραχθος

Και με κατέβασε στων Αθηνών το κέντρο

Να πίνω ξεροσφύρι τα οκτάνι

Τα χαμηλά της μοίρας μου

Με μπόμπες που μου πάσαραν

Κεφάλι για να κάνω

Βρήκα την μπάρα αγκαλιά Παρηγορήτισσα

Σανίδα σωτηρίας πρόχειρη

Κι άρχισα να τραβώ κουπί

Ώσπου να φτάσω κει

Που θάλασσα δεν πήγε

Στην πιο ψηλότερη κορφή

Έστησα το ναό μου

Χτυπώντας την καμπάνα

Για να βγει απ’ την κρυψώνα του

Αυτός που μ’ έριξε στη γη

Το πιο γερό ποτήρι των αιώνων

Κατάμουτρα να του την πω

“Αν σου βαστά

Πήδα κι εσύ από ψηλά

Έτσι να δεις τη γλύκα”

Θωμάς Ιωάννου

από την ποιητική συλλογή του Ανοιχτή ημερομηνία

εκδόσεις Πόλις, 2025