
Το ποίημα της Δευτέρας: “Δυο-τρεις φωτογραφίες” του Βάκη Λοϊζίδη
ΔΥΟ-ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Πάντα παίρνω μαζί μου δυο-τρεις παιδικές φωτογραφίες. Τις βλέπω σπάνια. Ασκώ τη μνήμη μου να θυμηθώ αυτούς που φωτογραφήθηκαν μαζί μου. Θυμούμαι βέβαια

ΔΥΟ-ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Πάντα παίρνω μαζί μου δυο-τρεις παιδικές φωτογραφίες. Τις βλέπω σπάνια. Ασκώ τη μνήμη μου να θυμηθώ αυτούς που φωτογραφήθηκαν μαζί μου. Θυμούμαι βέβαια

MEMORIA FULGUREA Εδώ όπου το στάρι χρυσαφίζει στα λιβάδια Για να θυμίζει τα μαλλιά της Με τζιτζικιές ή τριζονίσματα Τίποτα πια δεν έρχεται κουτί και

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ Ι Η πρώτη τους προσφορά ήταν αυτή που αιφνιδίασε. Ήταν που δεν είχαμε συνηθίσει δείγματα

ΚΥΡΙΑΚΗ Είμαι ένας από τους λύκους που επέστρεψαν γύρισα να δουλέψω το ασήμι και την πέτρα με κραυγές πλάθω έναν τωρινό κίονα μιλάω άλλη γλώσσα

ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ Αν δεν μπορούμε να ανασάνουμε είναι επειδή τα χέρια μας γέμισαν λάσπη κι η λάσπη μας κατατρόπωσε αν δεν μπορούμε να περπατήσουμε

Η ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Ο Αύγουστος γέρνει στην άκρη του ξεβαμμένος δεν λέω λέξη μια άτυπη μελαγχολία με πλακώνει θα κάνω φασαρία
Για την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε cookies για αποθήκευση ή πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευής. Η συναίνεση επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων όπως συμπεριφορά περιήγησης. Η άρνηση ενδέχεται να επηρεάσει λειτουργίες του ιστότοπου.