Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος Λεύκανση Στείρωση Βιοποικιλότητα τέλος Νεκροταφείο Το Παγκράτι κρατάει ακόμα στον δρόμο τα είδη συνυπάρχουν καλημερίζονται πολύγλωσσα επιβιώνουν παράλληλα Σου κρατάω την
Μετάγγιση Μιλώ στα ράμματα στις φτέρνες σου αν μπω από τη γλώσσα σου την άλω θα στραγγίσω εκεί εσύ εγώ μικρό φωνήεν γάργαρο στο δέλτα
Η κόρη του καφετζή Στην Αναστασία Α. (που κάνει τα ποιήματα πίνακες ζωγραφικής) Τ’ απομεσήμερα τακούνια φορά η κόρη του καφετζή ανοίγοντας την όρεξη σε
Απόσταση Ποιος καθορίζει την απόσταση το κοντά το μακριά το εδώ το εκεί το εγώ το άλλος ποιο είναι το μέτρο της απόστασης τώρα που
[άτιτλο] έστω μία μόνο νίκη στο καζίνο της αμερικής πρέπει να μάθεις να ντύνεσαι για να τρως πιο λίγο ξύλο μετά τον βιασμό κ τον
Γράφω ποιήματα για να σωθώ Η μητέρα μου είναι ένα νησί που επιπλέει στη μέση της πιο νόστιμης σούπας. Κολυμπάω προς το τέλος του κόσμου