Εκεί που ο χρόνος μετασχηματίζεται και καταργείται (για το βιβλίο «Θα γίνουν όλα με τα μάτια ανοιχτά» της Ευαγγελίας Τάτση)
«Ο τωρινός χρόνος κι ο περασμένος χρόνος/ ίσως κι οι δύο είναι παρόντες μες σε χρόνο μέλλοντα,/ κι ο μέλλων χρόνος είναι μέσα στον περασμένο χρόνο» γράφει ο Τ. Σ. Έλιοτ και αυτή, η τρίτη κατά σειρά ποιητική συλλογή της Ευαγγελίας Τάτση μοιάζει να εφορμήθηκε από τα λόγια του. Η συλλογή Όλα θα γίνουν με […]
Μετάφραση: Amarjit Chandan
Στον Άμαρτζιτ Τσάνταν τρέφω ιδιαίτερη αγάπη, γιατί η δική του ήταν η πρώτη ποιητική συλλογή που μετέφρασα, το Φόρεσέ με (εκδόσεις Μανδραγόρας, 2014) – από κοινού με τον (εκλιπόντα πια, θείο μου) Ανδρέα Πιτσιλλίδη. Πριν από λίγες μέρες, μου έστειλε ένα παλιό του ποίημα που του υποσχέθηκα ότι θα μεταφράσω και θα δημοσιεύσω εδώ. Το […]
Σφηνάκια του Οκτώβρη (δύο ποιητικά βιβλία)
«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη Ο εγκλωβισμός ενός κοριτσιού στην ασφυκτική ελληνική επαρχία μιας παλιότερης δεκαετίας και ο στραγγαλισμός του από τις αναχρονιστικές της πεποιθήσεις περί κατωτερότητας του γυναικείου φύλου, την ανισότητας και την έλλειψης ευκαιριών για οποιαδήποτε προσωπική, επαγγελματική ή άλλη ανάπτυξη των παιδιών θηλυκού φύλου, είναι το θέμα […]
Μετάφραση – Poetry and disability: Η Βρετανή ποιήτρια Polly Atkin
Η συγγραφέας και ποιήτρια Polly Atkin ζει στη βορειοδυτική Αγγλία, κοντά στην Περιοχή των λιμνών (Lake District). Πάσχει από αιμοχρωμάτωση και από το σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος που περιλαμβάνει μια ομάδα σπάνιων γενετικών διαταραχών του συνδετικού ιστού. Στο έργο της εξερευνά τη φύση και την έννοια του χώρου, το αίσθημα του ανήκειν και την αναπηρία. Τα τρία […]
“Άνθεα” της Κατερίνας Λιάτζουρα και της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου
Θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα χαριτωμένο βιβλίο, ένα ποιητικό φυτολόγιο με ενδημικά και εξωτικά είδη λουλουδιών. Η εμφάνισή του παραπέμπει άλλωστε σε αυτό ακριβώς, έτσι όπως στην αριστερή σελίδα κάθε «σαλονιού» του βιβλίου υπάρχει η εικόνα του άνθους και στη δεξιά το ποίημα. Τα Άνθεα όμως των δύο ποιητριών (εκδόσεις ΑΩ, 2023) είναι κάτι […]
“Η τελευταία αρκούδα του δάσους” του Άκη Παπαντώνη
Το παιδικό τραύμα της απώλειας του πατέρα που είναι αδύνατο να ξεπεραστεί και ολοένα επανέρχεται σαν άλυτο πάντα ζήτημα: αυτή είναι η βαθύτερη αιτία για όσα συμβαίνουν στην τελευταία αρκούδα του δάσους του Άκη Παπαντώνη (εκδόσεις Κίχλη, 2023), μια νουβέλα με χαρακτηριστικά bildungsroman. Ο Θοδωρής είναι ο μικρότερος γιος μιας οικογένειας από την οποία λείπει […]
Η απώλεια της ηθικής, του μέτρου, εντέλει της ίδιας της ζωής (για το βιβλίο «Ο ήχος της απώλειας» του Ν.Γ. Λυκομήτρου)
Τριάντα ποιήματα συγκροτούν τη νέα ποιητική συλλογή του Ν.Γ. Λυκομήτρου, η οποία ήρθε 15 σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη του. Τριάντα ποιήματα είναι αρκετά για να αναδείξει, μέσα από τους στίχους τους, τη θεματική που επέλεξε να παρουσιάσει, ορισμένες δηλαδή από τις μεγαλύτερες μάστιγες της σύγχρονης εποχής. Αναφέρομαι στην ασφυκτική ζωή στην επαρχία, αλλά και […]
Αντιστροφές της οπτικής και άλλα πάθη (για το βιβλίο «Λευκό τοπίο» της Ευσταθίας Δήμου)
Διηγήματα χαρακτηρίζει ο ψευδότιτλος του “Λευκού τοπίου” της Ευσταθίας Δήμου (εκδόσεις Ενύπνιο, 2024) τα κείμενα που αυτό περιέχει. Πρόκειται όμως για διηγήματα-αστραπή, πιο μικρά και από bonsai· στην πραγματικότητα, όλα είναι μικρότερα από τη (μικρή ούτως ή άλλως, από πλευράς διαστάσεων) σελίδα του βιβλίου, αρκετά εξαντλούνται σε μία μόλις παράγραφο, ορισμένα σε λίγες φράσεις. Όλα […]
Σφηνάκια του Σεπτέμβρη (τρία ποιητικά βιβλία)
«Αρχαίος πίθηκος» της Χλόης Κουτσουμπέλη Το πιο ώριμο μέχρι στιγμής ποιητικό βιβλίο της Χλόης κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Πόλις. Γραμμένο στο δοκιμασμένο εκφραστικό στιλ της ποιήτριας, συνδυάζει αριστοτεχνικά υπερρεαλιστικά στοιχεία με πικρό χιούμορ για να περιγράψει ρηγματώδεις καταστάσεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Τα ποιήματα που περιέχει εντυπώνονται με το […]
Ο εφήμερος ναός της στιγμής (για το βιβλίο «Το άρρωστο ζώο» της Κατερίνας Μαρδακιούπη)
Πρώτη εμφάνιση της Κατερίνας Μαρδακιούπη με δικό της βιβλίο στα γράμματα, και είναι μια εμφάνιση πραγματικά εντυπωσιακή. Η Κατερίνα έχει πετύχει υψηλό βαθμό διύλισης της στιγμής, στέκοντας σε αυτήν για να την παρατηρήσει και ερμηνεύοντάς την σε μεταφορικούς όρους που δημιουργούν γέφυρες τόσο με το πραγματικό όσο και με το φανταστικό. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό, […]