Σε πρώτη δημοσίευση: “Θέματα υγείας” του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη
Θέματα Υγείας 1. Πείτε μου γιατρέ, είναι κάτι που επείγει; Ή να πάω στα μπουζούκια; 2. Είναι θέμα σοβαρό, μου ψιθύρισε ο γιατρός. Να ετοιμάσω διαθήκη; 3. Να γίνουν άμεσα εξετάσεις, με συμβούλευσε ο γιατρός. Μάλλον θα πω το ποίημα! 4. Βλέπω πρόβλημα μεγάλο, ανακοίνωσε ο γιατρός. Μην τα φταίει η […]
Το ποίημα της Δευτέρας: [Είμαι προσεκτική με τα πράγματα] της Μαρίνας Μιχαήλ Χρηστάκη
Είμαι προσεκτική με τα πράγματα που είναι εύθραυστα. Τα κρατάω στα χέρια μου όπως ένα κρύσταλλο καθαρό. Διάφανο. Σκύβω και κοιτάζω. Πατάω το κουμπί και αρχίζουν να ξεδιπλώνονται ιστορίες. Θυμάσαι εκείνο το παιδικό παιγνίδι που έμοιαζε με κιάλια; Τοποθετούσαμε έναν χάρτινο δίσκο με φωτογραφίες και κλικ-κλικ οι εικόνες διαδέχονταν η μία την άλλη. Βάζαμε τα […]
Η έκπληξη της αστραπής (για το βιβλίο “Απόδειπνο” της Εύης Λιακέα)
Απόδειπνο είναι ο τίτλος της ποιητικής συλλογής της Εύης Λιακέα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις θράκα (2023), και προκαλεί ένα αναγνωστικό ξάφνιασμα με τη θεματική και υφολογική ποικιλία και ευρύτητά της. Η μνήμη και τ’ όνειρο, ο θάνατος και η απώλεια, η παιδική ηλικία και η ωριμότητα συναντούν το πλούσιο και αστείρευτο υλικό της φύσης, […]
Προδημοσίευση από τη νέα ποιητική συλλογή “Ροές” του Μιχάλη Ζαφείρη
ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΠΟΤΕ Αγγελικές φτερούγες ας καλύψουν το κορμί μου κι ανέσπερες ας ηχήσουν καμπάνες θανάτου ήσυχου, εκεί μακριά, που βρίσκεσαι τώρα ήσυχη και φρόνιμη κόρη της Μεσογείου –τόσο βασανισμένη– εσύ αγαπημένο μου νησί. Κάποτε μια φρίκη φοβερή ξεπέρασε ουράνιους ορίζοντες, τότε που οι άνθρωποι τρελοί ξεφεύγοντας… και θα ιστορείται αδελφός να καίει αδελφό και […]
“Μπαίνοντας στη θάλασσα” της Νάντιας Σαμαρά
Μπαίνοντας στη θάλασσα (εκδ. Μετρονόμος, 2024) επιγράφεται η πρώτη ποιητική συλλογή της Νάντιας Σαμαρά, η οποία σε τριάντα έξι ποιητικές καταγραφές παρουσιάζει στον αναγνώστη τα βήματα μιας πορείας για την είσοδο στη θάλασσα, τα βήματα μιας μαθητείας. Το ταξίδι προϋποθέτει τη θάλασσα. Έτσι η θάλασσα συμβολίζει τη γνώση, η οποία προ(σ)καλεί τον άνθρωπο να την […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Πασχαλίτσες” του Θόδωρου Πετρόπουλου
Πασχαλίτσες Ένας καφές σ’ ένα μπαλκόνι δεν είναι το θέμα. Ούτε μια φωτογραφία. Το θέμα είναι δυο άνθρωποι να μοιραστούν μια γουλιά καφέ ένα γλυκό τριαντάφυλλο να σταματήσει δυο λεπτά τον χρόνο δυο πασχαλίτσες να προσγειωθούν στο πέτο σου ένα μικρό σπουργίτι να τσιμπολογήσει ψίχουλο αγάπης. Αλλιώς ένας καφές είναι ένας καφές. Μια φωτογραφία είναι […]
Σε πρώτη δημοσίευση, τρία ποιήματα της Αλίκης Τσοτσορού-Μύστακα
Γεωγραφία Αν θέλεις να με βρεις πού θα είμαι; Σ’ ένα γεωγραφικό πλάτος άγνωστο. Σε ένα ποτάμι χωρίς όχθες. Σε μια λίμνη στάσιμη. Σε μια μάντρα γκρεμισμένη. Ως το βράδυ θ’ ακούω τις πόρτες ν’ ανοιγοκλείνουν με θόρυβο. Καμιά δεν θ’ ανοίγεις εσύ. Έμεινα εδώ στην άκρη του κόσμου να σ’ αγαπώ και να μην […]
«Εντός του προβλεπόμενου χώρου» της Τζένης Παυλίδου
Την πρώτη της εμφάνιση στα γράμματα αποτελεί το βιβλίο αυτό της Τζένης Παυλίδου (εκδόσεις ενύπνιο, 2024), το οποίο έχει στο οπισθόφυλλο τρεις στίχους: Είσαι ακόμη από μέσα κι ούτε πόρτες ούτε παράθυρα μόνο ψηλά, στην οροφή, ανοίγει ένας φεγγίτης. Οι τρεις λιτοί αυτοί στίχοι, που προέρχονται από το ποίημα «Ξημερώνοντας» (σελ. 17), υποψιάζουν αμέσως τον […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα δάχτυλά μας είναι κρεμάστρες” της Ευτυχίας Κατελανάκη
Τα δάχτυλά μας είναι κρεμάστρες Τα δάχτυλά μας είναι κρεμάστρες κινητό κλειδιά λεφτά καφές. Προστίθεται η βεντάλια το κεφάλι μου το κεφάλι σου ένα στιλό ενίοτε κι ένα πλαν μπι. Τα δάχτυλά μας είναι κρεμάστρες αν το κεφάλι μου δεν αντέξει. Τα δάχτυλά μας είναι κρεμάστρες όταν καμία νύχτα δεν είναι άγια για τους ανθρώπους […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “[χρόνια τώρα στέκομαι μπροστά]” της Ράνιας Καραχάλιου
χρόνια τώρα στέκομαι μπροστά σ’ ετούτο το φόβητρο κουτί, χωρίς να το κουνήσω ρούπι περνούν περαστικοί, με λυπούνται, τόσες μέρες, τόσες νύχτες, προσοχή, μου ρίχνουν κέρματα στο στόμα, μα εγώ δεν είμαι παιχνίδι κουρδιστό, δεν παίρνω μπρος, δεν φεύγωˑ τις προάλλες, μια κυρία που πότιζε τους κήπους, ήρθε κι εμένα να με ποτίσει, έκτοτε, έρχεται […]