“Οκαβάνγκο” του Καρύλ Φερέ
Ο Καρύλ Φερέ είναι γάλλος συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους του γαλλικού αστυνομικού νουάρ. Τα βιβλία του διαδραματίζονται σε διάφορες χώρες με οδυνηρό πρόσφατο παρελθόν το οποίο χρησιμοποιείται ως φόντο για να χτίζει την αστυνομική πλοκή των μυθιστορημάτων του. Ο συγγραφέας είναι ένας ταξιδευτής που επισκέπτεται ξένους τόπους για να τους γνωρίσει και να […]
“Οι ανυπάκουες” της Ντζαϊλί Αμαντού Αμάλ (μτφρ: Άγγελος Μουταφίδης)
“Υπομονή, κόρες μου! Munyal! Αυτή είναι η μία και μοναδική αρχή του γάμου και της ζωής…” Υπομονή! Η λέξη αξίωμα-καθήκον που ορίζει και καθορίζει τις ζωές των Αφρικανών γυναικών του μουσουλμανικού πληθυσμού Πελ (Fulani), ακόμη και στις μέρες μας. Ενός πληθυσμού που αριθμεί περίπου σαράντα εκατομμύρια ανθρώπους διασκορπισμένους κυρίως στις χώρες της Δυτικής Αφρικής, άλλοι […]
«Ο έμπορος του φωτός» του Roberto Vecchioni (μτφρ.: Δημ. Παπαδημητρίου)
«Το να διδάσκεις ελληνικά σημαίνει να αντικατοπτρίζεσαι στο σύμπαν. Σημαίνει να διαχωρίζεις, να βγαίνεις και να ξαναμπαίνεις στο χρόνο, γνωρίζοντας εντέλει την πραγματική του φύση. .. Να ξαναβάζεις στη θέση τους τον χρόνο και τον χώρο, να τους διαπερνάς με το ξίφος καθώς αναμειγνύονται συνεχώς στα ανθρώπινα συναισθήματα, να τους καθοδηγείς και να τους εξορκίζεις, […]
Με την αφήγηση να απαιτεί και να κερδίζει συγγραφικά (για το βιβλίο “Πιο πέρα από το πέρα” της Αναστασίας Χρυσαφίδου)
Θα αρχίσω με την αναφορά στη διάρθρωση του βιβλίου της Αναστασίας Χρυσαφίδου Πιο πέρα από το πέρα (εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, 2024), γιατί είναι σημαντική για τον τρόπο που καθορίζει την αφήγηση. Πιο συγκεκριμένα, όταν ένα λογοτεχνικό βιβλίο έχει πρόλογο και εισαγωγή, λογικό είναι να θεωρηθεί ότι το τμήμα αυτό γράφεται από τον συγγραφέα. Και ότι στη […]
Στο κενό του χρόνου (για το βιβλίο “Νώε” του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη)
Προσδοκώ ανάστασιν ζωντανών Μετά το «Έξοδα νοσηλείας (2020), που τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για έργο που προάγει σημαντικά τον διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, το αξιοσύστατο «Χιόνι των Αγράφων» (2021) που απέσπασε το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού «Ο Αναγνώστης» και το ανατρεπτικό ποιητικό «Γυναικών τε» (2023), ο Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης εξέδωσε μέσα […]
Ο συγκλονισμός της φρίκης (για το βιβλίο «Χορός στα ποτήρια» της Γεωργίας Τάτση)
Συγκλονισμός, αποτροπιασμός, εναργής εναλλαγή ανάμεσα στη συμπάθεια και την απέχθεια, καθώς παρακολουθούμε το εκκρεμές της ανθρώπινης συνθήκης να κινείται αμείλικτο μεταξύ του ρόλου του θύματος και του ρόλου του θύτη, είναι τα συναισθήαματα που κυριεύουν τον αναγνώστη του βιβλίου. Μόνο ένα ακόμη βιβλίο θυμάμαι να μου έχει δημιουργήσει τόσο έντονα συναισθήματα στο ίδιο πνεύμα: οι […]
Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον (για τη νουβέλα “Η Επιτροπή” του Sonallah Ibrahim)
Η νουβέλα του Αιγύπτιου μυθιστοριογράφου Ibrahim Sonallah Η Επιτροπή κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 2019 φροντισμένη από τις καλές εκδόσεις ΑΩ σε μετάφραση της καταξιωμένης και βραβευμένης μεταφράστριας Πέρσας Κουμούτση απευθείας από την πρωτότυπη γλώσσα, την αραβική. Ο Ibrahim Sonallah θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους του σύγχρονου αραβικού κόσμου και για το έργο του έχει […]
Μάκης Τσίτας: Από τον Χρυσοβαλάντη στην Τασούλα. Πόσες «στάσεις» απόσταση; (για τα βιβλία “Μάρτυς μου ο Θεός” και “Πέντε στάσεις” του Μάκη Τσίτα)
Από τον Χρυσοβαλάντη στην Τασούλα… Πόσων χρόνων απόσταση, πόσων βιωμάτων συσσώρευση, πόσων εμπειριών αναζήτηση και σπουδή; Ο Μάκης Τσίτας, ο ταλαντούχος συγγραφέας του βραβευμένου με το Ευρωπαϊκό βραβείο μυθιστορήματος (2014) Μάρτυς μου ο Θεός (εκδ. Κίχλη, 2013 και Μεταίχμιο, 2020) και της συναρπαστικής νουβέλας Πέντε στάσεις (εκδ. Μεταίχμιο, 2020) δημιουργεί μια εξαιρετικής πρωτοτυπίας και αμεσότητας […]
Δύο βιβλία για το καλοκαίρι(;)
Α. «Θηρίο ή θεός» της Διώνης Δημητριάδου Οι (συγ)χρονισμοί είναι σημαντικοί, ακόμη και στη λογοτεχνία. Με αυτή την κάπως βαρύγδουπη φράση, θέλω να πω ότι έχει σημασία και το πότε διαβάζει κάποιος ένα βιβλίο, μέσα σε ποια προσωπική συνθήκη. Εγώ ας πούμε πήρα να διαβάσω το βιβλίο της Διώνης στις διακοπές μου, που φέτος ξεκίνησαν […]
«Η κατάλυση του χρόνου» του Μιχάλη Αλμπάτη
«… Δεν υπάρχει χρόνος. Υπάρχει μόνο το ποτάμι των στιγμών και το όνομα αυτού του ποταμού είναι αιωνιότητα. Μπορείς μονάχα να αφεθείς στο ατελεύτητο κύλισμά του…..» Το σκηνικό που κτίζει ο συγγραφέας Μιχάλης Αλμπάτης τυλίγει τον αναγνώστη, με ένταση, κυκλοτερώς, από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου Η κατάλυση του χρόνου (εκδόσεις Νήσος, 2024). 1941 – Δεύτερος Παγκόσμιος […]