Σε ένα σημείο μηδέν (για το βιβλίο «Νώε» του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη)
Ο Νώε του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη (εκδόσεις Κίχλη, 2024) είναι μια πραγματικά αξιοπρόσεκτη δυστοπική νουβέλα που εκτυλίσσεται σε κάποιον άγνωστο τόπο της Ελλάδας – ή κάποιας άλλης χώρας: ο χώρος σε αυτό το βιβλίο δεν έχει καμία σημασία, εκμηδενίζεται κάτω από τη συνθήκη ενός σύγχρονου κατακλυσμού που άφησε μόνο κάποιες βουνοκορφές να εξέχουν σαν νησίδες (θα […]
“Σώμα ερωτικό” της Εύας Μαθιουδάκη
«Η τέχνη δεν μπορεί να είναι λογική κατασκευή και επιχειρηματολογία. Είναι προπάντων ψυχή. Όταν λείπει η ψυχή, τα άλλα δεν εκφράζουν τίποτα». Τα λόγια είναι του Γιώργου Θεοτοκά, κορυφαίου εκπροσώπου της γενιάς του ’30. Η αλήθεια είναι ότι τα πρόσφατα έργα της Εύας Μαθιουδάκη φέρνουν στον νου μου τη γενιά αυτή. Όχι τόσο για τη […]
«Ψίθυροι από Μελάνι» του Νίκου Αναγνωστάκη
«Ψίθυροι από Μελάνι» λέγεται το βιβλίο του στιχουργού Νίκου Αναγνωστάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όγδοο, το οποίο θα μπορούσε και να έχει τίτλο «Ψίθυροι από Μελάνι σε πεντάγραμμο», αφού ουσιαστικά διατρέχει την ιστορία της Ελλάδας μέσα από στίχους, τραγούδια, δημιουργούς. Ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος αναφέρεται σε πολλά σημεία του βιβλίου, αφού στίχους του έχουν […]
Δύο βιβλία της Ιφιγένειας Θεοδώρου (“Χρυσός, λιβάνι και Σμύρνη” και “Είναι μια θάλασσα”)
Δύο συλλογές διηγημάτων γραμμένες με απόσταση τριάντα χρόνων, αλλά με τους ίδιους χαρακτήρες. Όλοι στην Σμύρνη. Στο πρώτο βιβλίο, «Χρυσός, Λιβάνι & Σμύρνη» (εκδ. Ίκαρος, α’ έκδοση: 2017, επανέκδοση: 2024), τους βρίσκουμε εκεί, εβδομήντα χρόνια μετά την καταστροφή του ’22, με τους λιγοστούς χριστιανούς να σεργιανάνε ακόμα στο «Και» και τα ρωμαίικα σπίτια αγέρωχα να […]
“Μπαουμγκάρτνερ” του Πολ Όστερ
Ο Πολ Οστερ, δυστυχώς, φέτος το καλοκαίρι έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών, νικημένος από τον καρκίνο του πνεύμονα. Ενας από τους σημαντικότερους σύγχρονους αμερικανούς συγγραφείς, που έγινε πολύ γνωστός με την «Τριλογία της Νέας Υόρκης» δεν ανήκει πια στον κόσμο των εν ζωή λογοτεχνών. Ωστόσο, πολύ πρόσφατα κυκλοφόρησε το κύκνειο άσμα του […]
“Η τελευταία αρκούδα του δάσους” του Άκη Παπαντώνη
Το παιδικό τραύμα της απώλειας του πατέρα που είναι αδύνατο να ξεπεραστεί και ολοένα επανέρχεται σαν άλυτο πάντα ζήτημα: αυτή είναι η βαθύτερη αιτία για όσα συμβαίνουν στην τελευταία αρκούδα του δάσους του Άκη Παπαντώνη (εκδόσεις Κίχλη, 2023), μια νουβέλα με χαρακτηριστικά bildungsroman. Ο Θοδωρής είναι ο μικρότερος γιος μιας οικογένειας από την οποία λείπει […]
«Διαλεκτικοποιώντας» τη σχέση παρόν-παρελθόν-μέλλον (για το βιβλίο “Σελίδες Καταλωνίας” του Γεώργιου Σχορετσανίτη)
Ο Γεώργιος Σχορετσανίτης ταξίδεψε σε ποικίλα μέρη του κόσμου. Η διαλεκτική που ανέπτυξε από τις περιηγήσεις, τροφοδότησε πολλά έργα του ταξιδιωτικής γραμματείας το περιεχόμενο των οποίων αποτέλεσε τροφή και δικών μας γνώσεων όσον αφορά τον πολιτισμό και τη λαογραφία των εθνών. Το πρόσφατο πόνημά του, «Σελίδες Καταλωνίας»[i] (Οδός Πανός, 2023), επικεντρώνεται στο εδαφικό τμήμα της […]
“Δεν θ’ αργήσω” της Βασιλικής Πέτσα
Ποιο το κόστος για τον επιζώντα μιας τραγωδίας; Μπορούν το πέρασμα του χρόνου και η ρουτίνα της καθημερινότητας να λειάνουν τις βαθιές πληγές ή ακόμη και να τις επουλώσουν; Και εντέλει, πώς ζει ο επιζών; Δεν θ’ αργήσω τιτλοφορείται το τελευταίο μυθιστόρημα της Βασιλικής Πέτσα που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2024 από τις εκδόσεις Πόλις, […]
Αντιστροφές της οπτικής και άλλα πάθη (για το βιβλίο «Λευκό τοπίο» της Ευσταθίας Δήμου)
Διηγήματα χαρακτηρίζει ο ψευδότιτλος του “Λευκού τοπίου” της Ευσταθίας Δήμου (εκδόσεις Ενύπνιο, 2024) τα κείμενα που αυτό περιέχει. Πρόκειται όμως για διηγήματα-αστραπή, πιο μικρά και από bonsai· στην πραγματικότητα, όλα είναι μικρότερα από τη (μικρή ούτως ή άλλως, από πλευράς διαστάσεων) σελίδα του βιβλίου, αρκετά εξαντλούνται σε μία μόλις παράγραφο, ορισμένα σε λίγες φράσεις. Όλα […]
«Η Καγκέλω» του Δημήτρη Μανιάτη
Η πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του δημοσιογράφου Δημήτρη Μανιάτη με τίτλο «Η Καγκέλω», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος (2024), αποτελεί μια εξαιρετικά απολαυστική αναγνωστική εμπειρία. Δώδεκα διηγήματα, που ενώ διαδραματίζονται σε χώρους αληθινούς, αφηγούνται αληθοφανείς ιστορίες, περιγράφουν άτομα της διπλανής πόρτας και εξελίσσονται με μια ρεαλιστική ροή και συνέχεια, καταλήγουν να είναι άκρως ανατρεπτικά και […]