“Ώρες αναγέννησης” του Πάνου Μπόρα
Η νέα ποιητική συλλογή του Πάνου Μπόρα, Ώρες αναγέννησης (εκδόσεις Μετρονόμος, 2024), απαρτίζεται από είκοσι ένα, ολιγόστιχα και ελευθερόστιχα, ποιητικά κείμενα, των οποίων η συνέχεια καθορίζεται, όπως ευφυώς υποδηλώνεται ήδη από τον τίτλο, από την προσωπική, εσωτερική αναγέννηση του εαυτού. Ο Μπόρας συνεχίζει τη δόμηση της δικής του ποιητικής φωνής, όπως ξεκίνησε από την προηγούμενη, […]
Καθαρότητα και πραγματικότητα (για το βιβλίο “Τα λεπτά της σιωπής” του Δημήτρη Μπαλτά)
Καθαρή η ποιητική έκφραση του Δημήτρη Μπαλτά στη συλλογή Τα λεπτά της σιωπής (εκδόσεις Κάκτος, 2024), με συνειδητή επιλογή. Να γράψει ποίηση απλή, μιλώντας για σύνθετα θέματα. Φυσικά, χρησιμοποιούνται εκφραστικά μέσα, αλλά χωρίς να σκουραίνουν την έκφραση. Η μοναξιά αλλά και η μοναχικότητα είναι ένας άξονας στην ποίηση του Μπαλτά. Η μοναξιά που νιώθει το ποιητικό […]
Η απώλεια της ηθικής, του μέτρου, εντέλει της ίδιας της ζωής (για το βιβλίο «Ο ήχος της απώλειας» του Ν.Γ. Λυκομήτρου)
Τριάντα ποιήματα συγκροτούν τη νέα ποιητική συλλογή του Ν.Γ. Λυκομήτρου, η οποία ήρθε 15 σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη του. Τριάντα ποιήματα είναι αρκετά για να αναδείξει, μέσα από τους στίχους τους, τη θεματική που επέλεξε να παρουσιάσει, ορισμένες δηλαδή από τις μεγαλύτερες μάστιγες της σύγχρονης εποχής. Αναφέρομαι στην ασφυκτική ζωή στην επαρχία, αλλά και […]
“Συνέβη” της Ιωάννας Καραμαλή
Είναι κάποιες στιγμές που η έμπνευση βρίσκει τον ποιητή ή, σύμφωνα με τον Τίτο Πατρίκιο, τον βρίσκει η ποίηση και τότε γράφεται το ποίημα. Πολλές φορές, ο ίδιος ο ποιητής δεν ξέρει πώς έγινε. Δεν είχε σκοπό να γράψει το συγκεκριμένο ποίημα, αλλά κάτι τον κέντρισε και το έγραψε. Δεν ήταν κάτι προγραμματισμένο. Απλά συνέβη. […]
“Δεν θ’ αργήσω” της Βασιλικής Πέτσα
Ποιο το κόστος για τον επιζώντα μιας τραγωδίας; Μπορούν το πέρασμα του χρόνου και η ρουτίνα της καθημερινότητας να λειάνουν τις βαθιές πληγές ή ακόμη και να τις επουλώσουν; Και εντέλει, πώς ζει ο επιζών; Δεν θ’ αργήσω τιτλοφορείται το τελευταίο μυθιστόρημα της Βασιλικής Πέτσα που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2024 από τις εκδόσεις Πόλις, […]
Αντιστροφές της οπτικής και άλλα πάθη (για το βιβλίο «Λευκό τοπίο» της Ευσταθίας Δήμου)
Διηγήματα χαρακτηρίζει ο ψευδότιτλος του “Λευκού τοπίου” της Ευσταθίας Δήμου (εκδόσεις Ενύπνιο, 2024) τα κείμενα που αυτό περιέχει. Πρόκειται όμως για διηγήματα-αστραπή, πιο μικρά και από bonsai· στην πραγματικότητα, όλα είναι μικρότερα από τη (μικρή ούτως ή άλλως, από πλευράς διαστάσεων) σελίδα του βιβλίου, αρκετά εξαντλούνται σε μία μόλις παράγραφο, ορισμένα σε λίγες φράσεις. Όλα […]
Σφηνάκια του Σεπτέμβρη (τρία ποιητικά βιβλία)
«Αρχαίος πίθηκος» της Χλόης Κουτσουμπέλη Το πιο ώριμο μέχρι στιγμής ποιητικό βιβλίο της Χλόης κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Πόλις. Γραμμένο στο δοκιμασμένο εκφραστικό στιλ της ποιήτριας, συνδυάζει αριστοτεχνικά υπερρεαλιστικά στοιχεία με πικρό χιούμορ για να περιγράψει ρηγματώδεις καταστάσεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Τα ποιήματα που περιέχει εντυπώνονται με το […]
«Η Καγκέλω» του Δημήτρη Μανιάτη
Η πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του δημοσιογράφου Δημήτρη Μανιάτη με τίτλο «Η Καγκέλω», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος (2024), αποτελεί μια εξαιρετικά απολαυστική αναγνωστική εμπειρία. Δώδεκα διηγήματα, που ενώ διαδραματίζονται σε χώρους αληθινούς, αφηγούνται αληθοφανείς ιστορίες, περιγράφουν άτομα της διπλανής πόρτας και εξελίσσονται με μια ρεαλιστική ροή και συνέχεια, καταλήγουν να είναι άκρως ανατρεπτικά και […]
“Οκαβάνγκο” του Καρύλ Φερέ
Ο Καρύλ Φερέ είναι γάλλος συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους του γαλλικού αστυνομικού νουάρ. Τα βιβλία του διαδραματίζονται σε διάφορες χώρες με οδυνηρό πρόσφατο παρελθόν το οποίο χρησιμοποιείται ως φόντο για να χτίζει την αστυνομική πλοκή των μυθιστορημάτων του. Ο συγγραφέας είναι ένας ταξιδευτής που επισκέπτεται ξένους τόπους για να τους γνωρίσει και να […]
Ο εφήμερος ναός της στιγμής (για το βιβλίο «Το άρρωστο ζώο» της Κατερίνας Μαρδακιούπη)
Πρώτη εμφάνιση της Κατερίνας Μαρδακιούπη με δικό της βιβλίο στα γράμματα, και είναι μια εμφάνιση πραγματικά εντυπωσιακή. Η Κατερίνα έχει πετύχει υψηλό βαθμό διύλισης της στιγμής, στέκοντας σε αυτήν για να την παρατηρήσει και ερμηνεύοντάς την σε μεταφορικούς όρους που δημιουργούν γέφυρες τόσο με το πραγματικό όσο και με το φανταστικό. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό, […]