Περί μετάφρασης: Μια συζήτηση με την Κατερίνα Λιάτζουρα
Xριστίνα Λιναρδάκη: Κατερίνα, μεταφράστριες ποίησης και οι δυο, ας μιλήσουμε λίγο για το θέμα. Εσύ ποια μέθοδο ακολουθείς στις μεταφράσεις σου; Kατερίνα Λιάτζουρα: Στις μεταφράσεις μου δεν ακολουθώ ούτε την κατά λέξη, την απολύτως πιστή στο πρωτότυπο κείμενο, μετάφραση, ούτε όμως ακολουθώ την τελείως ελεύθερη μετάφραση. Όταν μεταφράζω προσπαθώ να μην ξεχνώ, πως στα χέρια […]
«Ταυ» της Έρινας Χαραλάμπους
Μια συλλογή περί της γυναικείας φύσης είναι αυτή της Έρινας Χαραλάμπους, με το «Ταυ» του τίτλου να εξηγείται στο επίμετρο ως το σχήμα που παίρνει μερικές φορές η μήτρα, «για επιστημονικά ανεπιβεβαίωτους μέχρις στιγμής λόγους», κατά την κυοφορία – ένα φαινόμενο που ενδεχομένως να συνδέεται ιατρικά με την υπογονιμότητα. Όμως δεν είναι μια συλλογή εξύμνησης […]
“Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες” της Ντέλια Όουενς
Το συγκεκριμένο βιβλίο προσωπικά το διάβασα πέρυσι, ωστόσο φέτος είναι που παρατήρησα έναν παροξυσμό σχετικά με αυτό: όλοι ήθελαν να το διαβάσουν και, αφού το διάβαζαν, όλοι ήθελαν να το προτείνουν στους άλλους. Έγινε μάλιστα και ταινία, που παίζεται με μεγάλη επιτυχία. Πολλοί, αντίθετα, ήταν εκείνοι που διαμαρτύρονταν για τη δημοφιλία του βιβλίου, μην μπορώντας […]
«Στα παιδιά» του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι
Σε μετάφραση από τα ρωσικά της Κωνσταντίνας Λύγκουρη και του Νίκου Γαλάνη και με σκίτσα του ίδιου του Μαγιακόφσκι, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενάντια αυτό το όμορφο βιβλίο που περιλαμβάνει σε ρωσικά και ελληνικά 15 ποιήματα και ποιήματα-παραμύθια του για τα παιδιά. Ο Μαγιακόφσκι είχε για πρώτη φορά την ιδέα της δημιουργίας ενός βιβλίου για […]
«Χρειάστηκε να κλέψω» της Κορίνας Καλούδη
«Χρειάστηκε να κλέψω / Ήταν αναγκαίο να έχω κάτι» γράφει η Καλούδη στην πιο πρόσφατη συλλογή της, που ξεκινά με το δίστιχο «Δικά μου ήταν / Κι ας τα πήρα στα κρυφά». Στο επίκεντρο της συλλογής βρίσκεται ένα Εγώ που τοποθετεί τον εαυτό του απέναντι στους «άλλους» («Τις νύχτες που το κρύο δυναμώνει / βγαίνω […]
“Ονειρεύτηκα τη Σανγκάη” του Γιάννη Ξανθούλη
Δεν είχα ακούσει τίποτα για το βιβλίο, όταν το αγόρασα. Είδα απλώς το όνομα του Γιάννη Ξανθούλη, στον οποίο οφείλω μερικά από τα πιο ωραία μου αναγνώσματα ελληνικής πεζογραφίας. Και, όταν άρχισα να το διαβάζω, έπεσα από τα σύννεφα. Μα, είναι δυνατόν ο Ξανθούλης να μιλάει για πορνό; Τα είχα χαμένα μέχρι την πρώτη φορά […]
“Το Μεγάλο Πάντα και ο Μικρός Δράκος” του James Norbury (μτφρ. Σ. Τάπα)
Στα (πολλά) χρόνια που διαβάζω παιδικά βιβλία στα παιδιά μου, σκέφτηκα πολλές φορές ότι ορισμένα από αυτά θα ήταν πολύ καλό να μπορούσαν να τα διάβαζαν και κάποιοι ενήλικες. Ένα τέτοιο βιβλίο, που σίγουρα θα έπαιρνα δώρο και σε κάποιον μεγάλο, είναι Το Μεγάλο Πάντα και ο Μικρός Δράκος. Με μινιμαλιστική, ζεν αισθητική, το βιβλίο […]
“Ένα” του Richard Bach
Πρόκειται για βιβλίο που ξαναθυμήθηκα εξ αφορμής αυτής της στήλης και που, όταν το ξαναδιάβασα, στεναχωρήθηκα πολύ που το είχα ξεχάσει. Σε αυτό, ο συγγραφέας του Γλάρου Ιωνάθαν και των Ψευδαισθήσεων παρουσιάζει με σχεδόν λογοτεχνικό τρόπο το πώς όλοι οι άνθρωποι είμαστε τα πάμπολλα πρόσωπα της μίας διαφορετικής ουσίας που υπάρχει στο σύμπαν, είτε κατοικούμε […]
“Στην πυρά” της Νιόβης Ιωάννου
Ο γεμάτος ευαισθησία ψιθυρισμός της Νιόβης Ιωάννου, τον οποίο είχα επισημάνει και στη συλλογή της Πορτατίφ, ορίζει την ένταση στην πλοκή των ποιημάτων της και σε αυτή τη συλλογή. Ψιθυρίζοντας, και όχι κραυγάζοντας, η ποιήτρια κάνει ανατομή στα ψυχολογικά τοπία που μοιράζεται με τον αναγνώστη ψύχραιμα και συγκροτημένα, μολονότι αυτά περιγράφουν τόνους οδύνης. Το επιτυγχάνει […]
“Η Πηνελόπη στη Χίο” του Κώστα Στοφόρου
Αθωότητα. Αυτή ήταν η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο μυαλό ενώ διάβαζα το βιβλίο – και, πέρα από τη λέξη, ήταν η αίσθηση που μου άφησε η αφήγηση από τη δεξιότεχνη πένα του Κώστα Στοφόρου. Και επειδή τον γνωρίζω και προσωπικά τον Κώστα, μπορούσα να τον φανταστώ, ενώ την έγραφε: με το ρομαντικό του […]