«Όταν το σώμα λέει όχι: Το κόστος του κρυφού στρες» του Gabor Maté (μτφρ. Μαρία Κουκιάδη)
Πολυσυζητημένο και διεθνές bestseller το συγκεκριμένο βιβλίο (εκδόσεις Key Books, 2023), θίγει ένα τεράστιο ζήτημα που διαισθητικά ή εμπειρικά ορισμένοι από εμάς έχουμε ήδη συλλάβει, ενίοτε με ιδιαίτερα δυσάρεστο τρόπο. Δεν είναι άλλο από τα ψυχοσωματικά προβλήματα. Με επιστημονικό, μα όχι δυσπρόσιτο, τρόπο ο Gabor Maté αναλύει δεκάδες περιπτώσεις ασθενών που είδαν το σώμα τους […]
«Μύθοι για το τέλος του κόσμου» της Ευτυχίας Παναγιώτου
Επιστροφή για την Ευτυχία Παναγιώτου, εννέα χρόνια μετά την προηγούμενη ποιητική συλλογή της. Στους Μύθους για το τέλος του κόσμου της, συναντάμε μια ποιητική φωνή η οποία προσπαθεί να δημιουργήσει την προσωπική της μυθολογία μέσα από σπαράγματα που είδαν το φως, λόγια και χειρόγραφα ανωνύμων, «εξομολογήσεις κρυμμένες σε ηλεκτρονικά ίχνηˑ ιστορίες που ειπώθηκαν μέσα σε […]
“Ταξιδιωτικός οδηγός για το τραύμα” του Έντουαρντ Χιρς (μτφρ.: Δ. Δημητριάδου, Β. Αλεξόπουλος)
Το να γράψει κάποιος για ένα βιβλίο μετάφρασης ίσως φανεί κάπως υπερβολικό σαν γεγονός – εδώ ο κόσμος δεν διαβάζει εγχώρια ποίηση, θα διαβάσει μεταφρασμένη; Κι όμως. Η μετάφραση, σαν πράξη, είναι ούτως ή άλλως μια γέφυρα που μας ενώνει με άλλες χρονικότητες και άλλα μέρη. Η μετάφραση σύγχρονων με μας ποιητών επιπλέον μάς προσφέρει […]
«Όταν με βρήκε ο λύκος» της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου
Η ενδοοικογενειακή βία είναι το θέμα του βιβλίου της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου Όταν με βρήκε ο λύκος (εκδόσεις Τύρφη, 2020), ένα ευαίσθητο θέμα που εδώ συναντά δεξιοτεχνική διαχείριση από τη συγγραφέα. Δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «δεξιοτεχνική» με επιτήδευση, αλλά κυριολεκτώντας: ο τρόπος που η Ψωμά-Πετρίδου χτίζει το σασπένς, τοποθετώντας τα τρία πρόσωπα-κλειδιά, την Ερατώ που είναι […]
Μίλα μου για δέντρα! Δύο βιβλία
Πολλοί άνθρωποι ενθουσιάζονται με τα ντοκιμαντέρ που έχουν θέμα τους τη φύση. Ανακαλύπτουν μέσω αυτών έναν διαφορετικό κόσμο που υπάρχει κυριολεκτικά δίπλα τους αλλά αδυνατούν να αντιληφθούν. Επιπλέον, όλοι χαίρονται με μια βόλτα στη φύση. Είναι η γαλήνη και η ηρεμία που διαποτίζουν τον αέρα σε ένα δάσος, για παράδειγμα, οι οποίες τους αφήνουν να […]
“Λευκοί νάνοι” της Κατερίνας Λιάτζουρα
Θα συμφωνήσετε, πιστεύω, μαζί μου αν πω ότι η ποίηση είναι πράξη επαναστατική και πολιτική, ιδίως όταν είναι εμπνευσμένη. Δεδομένων των γεγονότων που παρατηρούμε με κομμένη την ανάσα στο Ισραήλ και τη Γάζα, θα ήθελα να διαβάσω – για αρχή – λίγους στίχους από τη συλλογή της Κατερίνας Λιάτζουρα Λευκοί νάνοι (εκδ. Μανδραγόρας 2023), οι […]
Εκεί που τα όρια θαμπώνουν (για το βιβλίο «Η μεγαλοψυχία των δέντρων» της Μαρίας Βέρρου)
Μια συλλογή (εκδ. Εύμαρος, 2023) δεκαέξι διηγημάτων «εσωτερικού σπαραγμού», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Σε αυτά απαντάμε ανθρώπους «της διπλανής πόρτας», απλούς και καθημερινούς, που όμως κατατρύχονται και ενίοτε κατασπαράζονται από δαίμονες κάθε λογής· μπορεί όμως αυτή η κατασπάραξη να είναι τελικά μια λύτρωση για τους ίδιους. Άλλοτε πάλι, η κατασπάραξη μπορεί να έχει […]
Όταν η αναγνωστική απόλαυση παρέλκει
Όλοι έχουμε υπόψη μας έργα που η ανάγνωσή τους γίνεται με παραδειγματική δυσκολία, εξαιτίας προσκομμάτων που ο συγγραφέας συμπεριέλαβε εσκεμμένα στο βιβλίο του. Χαρακτηριστικά, η Οδύσσεια του Τζέιμς Τζόις, μολονότι βιβλίο-ορόσημο του νεωτερισμού, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εύκολο ανάγνωσμα για πολλούς λόγους, σημαντικότερος από τους οποίους είναι η καθολική υπονόμευση της χρονικής συνέχειας και […]
Συνέντευξη του Μιχάλη Μακρόπουλου στο στίγμαΛόγου
Το στίγμαΛόγου, διά στόματος Χριστίνας Λιναρδάκη και Λίλιας Τσούβα, ρώτησε τον Μιχάλη Μακρόπουλο για το βιβλίο του Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον στο πλαίσιο της εκδήλωσης για τα δέκα χρόνια στίγμαΛόγου. Χριστίνα Λιναρδάκη: Κάπως παράξενος ο τίτλος του βιβλίου σου, Μιχάλη. Πώς μπορεί να είναι περασμένο το μέλλον; Ο άνθρωπος βέβαια είναι μια σταθερή […]
«Αγόραζα πάντα διάφανες ομπρέλες» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου
Τρυφερός και κάπως αυθάδης είναι στην ποιητική του συλλογή Αγόραζα πάντα διάφανες ομπρέλες ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος. Και λέγοντας αυθάδης εννοώ ότι είναι αποφασισμένος να μη χρυσώσει το χάπι κανενός και να μη χαριστεί – ούτε καν στον ίδιο τον εαυτό του. Παρά την αποφασιστικότητά του όμως, δεν λησμονεί πως ο άνθρωπος είναι κάτι το […]