“Συνέβη” της Ιωάννας Καραμαλή
Είναι κάποιες στιγμές που η έμπνευση βρίσκει τον ποιητή ή, σύμφωνα με τον Τίτο Πατρίκιο, τον βρίσκει η ποίηση και τότε γράφεται το ποίημα. Πολλές φορές, ο ίδιος ο ποιητής δεν ξέρει πώς έγινε. Δεν είχε σκοπό να γράψει το συγκεκριμένο ποίημα, αλλά κάτι τον κέντρισε και το έγραψε. Δεν ήταν κάτι προγραμματισμένο. Απλά συνέβη. […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Στον Roni Bou Saba” της Ευαγγελίας Τάτση
Στον Roni bou Saba Ίσως γιατί κάπως πρέπει να μεταφράσεις τη λέξη πατρίδα όταν φεύγεις απ’ την πατρίδα με μια και μόνο λέξη που να σημαίνει τα σπίτια της και την στάχτη από τα σπίτια της να σημαίνει θάλασσα και γεύση από τη θάλασσα και από τη κρασί της μαζί να σημαίνει καπνός και θάνατος […]
Το ποίημα των τελευταίων 50 ετών: “Μνήμη Αμμοχώστου” της Νίκης Κατσαούνη
Μνήμη Αμμοχώστου Κι ύστερ’ ανοίγει τα παράθυρα και μπαίνει. Αγκάλες ήλιου και κλωνάρια φεγγαριού μεσ’ στα σεντόνια τα σκορπάει κι ευωδιάζουν σαν άστρα σε λιβάδια τ’ ουρανού. Κι ύστερα κλείνει τα παράθυρα και μένει. Μελτέμι μέντας που ξεστράτισε γι’ αλλού κι άλλαξε γνώμη, «εδώ μ’ αρέσει», λέει μοιάζει σαν θάλασσα, σαν μύθος του βυθού, που […]
Σφηνάκια του Σεπτέμβρη (τρία ποιητικά βιβλία)
«Αρχαίος πίθηκος» της Χλόης Κουτσουμπέλη Το πιο ώριμο μέχρι στιγμής ποιητικό βιβλίο της Χλόης κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Πόλις. Γραμμένο στο δοκιμασμένο εκφραστικό στιλ της ποιήτριας, συνδυάζει αριστοτεχνικά υπερρεαλιστικά στοιχεία με πικρό χιούμορ για να περιγράψει ρηγματώδεις καταστάσεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Τα ποιήματα που περιέχει εντυπώνονται με το […]
Ο εφήμερος ναός της στιγμής (για το βιβλίο «Το άρρωστο ζώο» της Κατερίνας Μαρδακιούπη)
Πρώτη εμφάνιση της Κατερίνας Μαρδακιούπη με δικό της βιβλίο στα γράμματα, και είναι μια εμφάνιση πραγματικά εντυπωσιακή. Η Κατερίνα έχει πετύχει υψηλό βαθμό διύλισης της στιγμής, στέκοντας σε αυτήν για να την παρατηρήσει και ερμηνεύοντάς την σε μεταφορικούς όρους που δημιουργούν γέφυρες τόσο με το πραγματικό όσο και με το φανταστικό. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό, […]
Με αλήθεια και σπαραγμό ψυχής (για το βιβλίο «∞: αποκατάσταση» του Βασίλη Αμανατίδη)
Εντάξει. Αυτό το βιβλίο (εκδόσεις Νεφέλη, 2022) απλά με αποτελείωσε. Οδυνηρές προσωπικές εμπειρίες έκαναν το βιβλίο πιο οδυνηρό και πιο συγκλονιστικό για μένα, είναι όμως βέβαιο πως το βιβλίο παραμένει συνταρακτικό ακόμη και για ανθρώπους που δεν είχαν να ανασύρουν κάτι ανάλογο από τη μνήμη τους. Όταν το πήρα, χωρίς να έχω διαβάσει τις κριτικές […]
Όταν η ποίηση υπόσχεται της περιπλάνησης την αποπλάνηση (για το βιβλίο “Πλάνης στην πλάνη της” της Κατερίνας Γκιουλέκα)
Μια ποιητική συλλογή είναι a priori μια περιπλάνηση σε έναν κόσμο που κάποιος ποιητής προτείνει στον αναγνώστη. Και εκείνος, αποδέχεται την πρόσκληση εν λευκώ και ταξιδεύει μαζί του, καταβυθίζεται στους στίχους, αφουγκράζεται τα μηνύματα, τα αποκωδικοποιεί, τα παραποιεί, τα προσαρμόζει στον δικό του κόσμο, στις δικές του ανάγκες, ανάλογα με τις εμπειρίες, τα βιώματα ή […]
«Γονάτισε, γονάτισε ψυχή μου» (για το βιβλίο “Έθνος εξαιρετικά” του Δημήτρη Κοσμόπουλου)
Αν η πατρίδα και οι άνθρωποί της ως κοινότητα με κοινή καταγωγική και πολιτισμική εξέλιξη, δηλαδή ως έθνος, είναι καημός, και μάλιστα βαρύς, ο Δημήτρης Κοσμόπουλος στην ποιητική του συλλογή Έθνος εξαιρετικά (εκδόσεις Περισπωμένη, 2023) εκφράζει τον καημό αυτό με το εύρημα μιας μάρκας τσιγάρων, η οποία εμπεριέχει στην ονομασία της το «έθνος»: Έθνος εξαιρετικά. […]
Καθαρός ορίζοντας ζωής και συναισθημάτων (για το βιβλίο “Ίσως φύγεις στο εξωτερικό” του Νικόλα Κουτσοδόντη
Το χαρακτηριστικό στοιχείο που μου έκανε εντύπωση από τη στιγμή που άρχισα να διαβάζω τα ποιήματα της νέας συλλογής του Νικόλα Κουτσοδόντη (Ίσως φύγεις στο εξωτερικό, εκδ. Θράκα 2024) είναι ο εσωτερικός ρυθμός. Ένας ρυθμός που δεν χάνεται ακόμη και σε εκτεταμένα ποιήματα – και δεν είναι λίγα. Ο Νικόλας Κουτσοδόντης καταφέρνει να δώσει ρυθμό […]
«Αγαπημένε μου πατέρα» της Μάνιας Μεζίτη
Οκτώ μόλις ποιήματα ή πεζοποιήματα. Αυτά όλα κι όλα αποτελούν την ύλη του μικρού βιβλίου της Μάνιας Μεζίτη που έχει τίτλο «Αγαπημένε μου πατέρα» και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κουκκίδα. Η απεύθυνση του τίτλου ίσως δηλώνει κάτι σαν ανοικτή επιστολή, πάντως πρόκειται για ποιήματα με σπάνια δύναμη, τα οποία, επειδή ενσωματώνουν υψηλό βαθμό αφαίρεσης […]