«Ο έμπορος του φωτός» του Roberto Vecchioni (μτφρ.: Δημ. Παπαδημητρίου)

«Το να διδάσκεις ελληνικά σημαίνει να αντικατοπτρίζεσαι στο σύμπαν. Σημαίνει να διαχωρίζεις, να βγαίνεις και να ξαναμπαίνεις στο χρόνο, γνωρίζοντας εντέλει την πραγματική του φύση. .. Να ξαναβάζεις στη θέση τους τον χρόνο και τον χώρο, να τους διαπερνάς με το ξίφος καθώς αναμειγνύονται συνεχώς στα ανθρώπινα συναισθήματα, να τους καθοδηγείς και να τους εξορκίζεις, […]
Με την αφήγηση να απαιτεί και να κερδίζει συγγραφικά (για το βιβλίο “Πιο πέρα από το πέρα” της Αναστασίας Χρυσαφίδου)

Θα αρχίσω με την αναφορά στη διάρθρωση του βιβλίου της Αναστασίας Χρυσαφίδου Πιο πέρα από το πέρα (εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, 2024), γιατί είναι σημαντική για τον τρόπο που καθορίζει την αφήγηση. Πιο συγκεκριμένα, όταν ένα λογοτεχνικό βιβλίο έχει πρόλογο και εισαγωγή, λογικό είναι να θεωρηθεί ότι το τμήμα αυτό γράφεται από τον συγγραφέα. Και ότι στη […]
Στο κενό του χρόνου (για το βιβλίο “Νώε” του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη)

Προσδοκώ ανάστασιν ζωντανών Μετά το «Έξοδα νοσηλείας (2020), που τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για έργο που προάγει σημαντικά τον διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, το αξιοσύστατο «Χιόνι των Αγράφων» (2021) που απέσπασε το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού «Ο Αναγνώστης» και το ανατρεπτικό ποιητικό «Γυναικών τε» (2023), ο Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης εξέδωσε μέσα […]
Ο συγκλονισμός της φρίκης (για το βιβλίο «Χορός στα ποτήρια» της Γεωργίας Τάτση)

Συγκλονισμός, αποτροπιασμός, εναργής εναλλαγή ανάμεσα στη συμπάθεια και την απέχθεια, καθώς παρακολουθούμε το εκκρεμές της ανθρώπινης συνθήκης να κινείται αμείλικτο μεταξύ του ρόλου του θύματος και του ρόλου του θύτη, είναι τα συναισθήαματα που κυριεύουν τον αναγνώστη του βιβλίου. Μόνο ένα ακόμη βιβλίο θυμάμαι να μου έχει δημιουργήσει τόσο έντονα συναισθήματα στο ίδιο πνεύμα: οι […]
Δύο βιβλία για το καλοκαίρι(;)

Α. «Θηρίο ή θεός» της Διώνης Δημητριάδου Οι (συγ)χρονισμοί είναι σημαντικοί, ακόμη και στη λογοτεχνία. Με αυτή την κάπως βαρύγδουπη φράση, θέλω να πω ότι έχει σημασία και το πότε διαβάζει κάποιος ένα βιβλίο, μέσα σε ποια προσωπική συνθήκη. Εγώ ας πούμε πήρα να διαβάσω το βιβλίο της Διώνης στις διακοπές μου, που φέτος ξεκίνησαν […]
«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου

Με μια νέα νουβέλα, τοποθετημένη στο όχι τόσο μακρινό παρελθόν (κατά βάση στη δεκαετία του 1990), επιστρέφει εκδοτικά ο Μιχάλης Μακρόπουλος. Το θέμα της: Η υποκατάσταση, η διχοτόμηση, ο αναδιπλασιασμός – τα εννοώ όλα αυτά σαν ψυχολογικούς όρους. Η Μαργαρίτα Ιορδανίδη που δίνει το όνομά της στον τίτλο του βιβλίου είναι η αδιαμφισβήτητη αντι-ηρωίδα ή […]
“Ο Ιταλός” του Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε

Ο Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε είναι ισπανός συγγραφέας που έχει καταφέρει επιτυχώς να συνδυάσει τη μάχιμη δημοσιογραφία με τη λογοτεχνία. Για 21 χρόνια (1973-1994) έζησε από κοντά τις μεγαλύτερες διεθνείς συρράξεις και η μακρόχρονη αυτή εμπειρία του τον ώθησε να ασχοληθεί για άλλη μια φορά και να φέρει στο προσκήνιο πραγματικά γεγονότα που βρίσκονται στο περιθώριο […]
“Ανεμόφαντο” της Δέσποινας Τσιτάκη

Ένα τρυφερό, νοσταλγικό και συνάμα σκληρό μυθιστόρημα, τοποθετημένο στη δεκαετία του ΄60, σ’ ένα φανταστικό χωριό, το «Ανεμόφαντο» της Δέσποινας Τσιτάκη (εκδόσεις Οσελότος, 2024), που θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε χωριό της ελληνικής επικράτειας και το οποίο γίνεται ο τόπος συνάντησης πολλών και διαφορετικών ανθρώπων, των οποίων οι ζωές περιπλέκονται δεξιοτεχνικά από την συγγραφέα, τοποθετημένες […]
«Η σκιά του κηπουρού» της Τίνας Κατσούλη

Με νουβέλα αυτή τη φορά επιστρέφει η Τίνα Κατσούλη. Ο τίτλος αυτής: “Η σκιά του κηπουρού” (εκδόσεις Βακχικόν, 2024). Στις 100 σελίδες της βλέπουμε να ξεδιπλώνεται το πολύχρωμο υφαντό των ενοίκων μιας πολυκατοικίας και του θυρωρού της. Ο τελευταίος εκτελεί και χρέη κηπουρού, ενώ είναι γενικά ο «άνθρωπος για όλες τις δουλειές», ένας αυτοχρισμένος Ρομπέν […]
“Ανεμόφαντο” της Δέσποινας Τσιτάκη

«Ανεμόφαντο» της Δέσποινας Τσιτάκη, παρουσίαση 27.4.2024 Το Ανεμόφαντο του ομότιτλου, τρίτου βιβλίου της Δέσποινας Τσιτάκη (εκδόσεις Οσελότος, 2024) είναι ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας από μια άλλη δεκαετία, όπου η καθημερινότητα λαμβάνει χώρα με διαφορετικούς όρους από τους σημερινούς, πολύ πιο φτωχικούς και πολύ πιο κοπιαστικούς – συγχρόνως όμως και πολύ πιο μαγικούςˑ κυριολεκτικά. Είναι […]