“Τα πλοία στην ομίχλη δεν τα βλέπει κανείς” του Τάκη Γκόντη
Μετά τη τελευταία του ποιητική του συλλογή με τίτλο «Διαλείπον εκκρεμές» (2019) από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, ο Τάκης Γκόντης επανέρχεται με μια νέα ποιητική συλλογή από τις εκδόσεις Κέδρος με τίτλο «Τα πλοία στην ομίχλη δεν τα βλέπει κανείς». Η συλλογή αποτελείται από δύο ενότητες. Η πρώτη είναι ομότιτλη της συλλογής και η δεύτερη έχει […]
Με τους φθόγγους στην κάννη (για τη συλλογή «Μικρομηχανισμοί» της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου)
Μικρομηχανισμοί είναι ο τίτλος του πιο πρόσφατου ποιητικού βιβλίου της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου και εύλογα, διότι περιέχει πολύ μικρά ποιήματα (δίστιχα, τρίστιχα, τετράστιχα), σκορπισμένα ή παρατεταγμένα στις σελίδες. Τα μικρά αυτά ποιήματα συνιστούν όντως μικρομηχανισμούς και μάλιστα εκρηκτικούς, μια και αποτελούν μικρές ποιητικές εκρήξεις οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους – όχι τόσο στενά ώστε να μπορούμε […]
«Εγκέφαλος Ψάρι» της Λίλιας Τσούβα
Πολλά γράφτηκαν και ακόμη περισσότερα θα γραφτούν για την ποιητική συλλογή της Λίλιας Τσούβα και τον ευφάνταστο τίτλο που διάλεξε, κανένα όμως – πιστεύω – δεν θα καταφέρει να φωτίσει στο σύνολό της τη δυναμική του δεύτερου ή τη σχέση του με το περιεχόμενο της συλλογής. Προσωπικά, θα αρκεστώ σε ένα σχόλιο: το ψάρι αυτό […]
Καιόμενος ο ποιητής (για το βιβλίο “Όλα στο μαύρο” του Δημήτρη Παπαστεργίου)
Η ποιητική συλλογή του Δημήτρη Παπαστεργίου Όλα στο μαύρο (εκδόσεις Ρώμη, 2022) αποτελεί σύνθεση ερωτικών κυρίως ποιημάτων. Θεματολογικά παραπέμπει στην παράδοση των τραγουδιών της αγάπης ή του πόθου, η χρονική αφετηρία των οποίων, σύμφωνα με τον καθηγητή Ερατοσθένη Καψωμένο, φτάνει ως την αρχαϊκή εποχή. Παρά την αρνητική σηματοδότηση του τίτλου (Όλα στο μαύρο), η ανυπόκριτη […]
Το ποίημα των παραμονών: “Ο Άη-Βασίλης και το προσφυγόπουλο” της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού
Ο ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ Κρατούσα τη φούχτα του σφιχτά στην καρδιά μου Όχι λιγότερο κρύωνε πολύ ως το κόκαλο Περονιάζει ωκεανός το άδειο του βλέμμα… Προσφυγόπουλο… Άρμεξε το μεδούλι του χειμώνας Στην αγκαλιά μου κόκκινη γούνα τυλίγει το Μπλαβί του μειδίαμα Εγώ ναι ο Άη-Βασίλης Στο δρόμο για τη Γη της Επαγγελίας… […]
Κατ’ εξαίρεση το ποίημα της Παρασκευής: “Ανήμερα Χριστούγεννα” της Αγγελικής Σιδηρά
ΑΝΗΜΕΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ για τον Θοδωρή μου «Θέλω ένα “ραγδοφωνάκι”», είπε ενώ οι μάγοι εσαεί προσέφεραν στη χάρη Του σμύρνα, λιβάνι και χρυσό. Το ‘βαλε στα βραχέα, στα μακρά και στα FM. Ανάμεσα σε ροκ, σε ραπ και γιορτινούς ήχους χαρμόσυνους, παράταιρη ξεπήδησε η είδηση, πως: «…ανάμεσά τους είκοσι τέσσερα παιδιά στην πάλη με τα κύματα […]
Σύγχρονη λυρική ποίηση – Για το βιβλίο “Στην άκρη μια ουρά” της Αυγής Λίλλη
Στην άκρη μια ουρά (2021). Το τρίτο βιβλίο ποίησης της Αυγής Λίλλη μετά τη Σφαγή του αιώνα (Θράκα, 2018) και τις Πρόχειρες σημειώσεις πάνω σ’ ένα σωσίβιο (Αρμίδα, 2011). Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσω λίγες λέξεις για να αποτυπώσω το πνεύμα του πρόσφατου βιβλίου της Λίλλη φυσικά θα επέλεγα λέξεις όπως «ερωτισμός» και «λυρισμός», που αποδίδουν […]
«Πεζούλια» του Γιώργου Τσιρώνη ♰
Κείμενα ανάμεσα σε ποίημα και πεζό, ούτε πεζά ούτε ποιήματα ούτε πεζοποιήματα όπως υποδεικνύει στο οπισθόφυλλο ο Σωκράτης Σκαρτσής που τα ανθολόγησε, αλλά πρωτογενές υλικό από το οποίο θα μπορούσαν να ξεπηδήσουν όλες αυτές οι μορφές. Πρωτόλειες σκέψεις αλλά σκέψεις πολύτιμες, ειπωμένες από έναν άνθρωπο που ήξερε να διαλέγεται με τον έξω κόσμο μέσα από […]
«Εικοστός κόσμος» του Δημήτρη Πέτρου
Είμαι ένα σράπνελ στα γόνατα της Πολωνίας Το διαμπερές τραύμα του Πλάτωνα. Το τελευταίο καρέ του Μπέργκμαν. («Είμαι αυτός που δεν γνωρίζω») Εικοστός κόσμος, όπως λέμε εικοστός αιώνας και μάλιστα σε όλη του τη φρίκη. Κι έτσι, η φράση του Βιτγκενστάιν στην προμετωπίδα της συλλογής – κομψότατης αισθητικά, όπως όλες ανεξαιρέτως οι ποιητικές συλλογές […]
Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα (Για το βιβλίο “Εγκέφαλος Ψάρι” της Λίλιας Τσούβα)
Τι μπορεί να κρύβει, άραγε, ο θαλάσσιος κόσμος, μέσα στον οποίο τοποθετεί η Λίλια Τσούβα τα θεμέλια της πρόσφατης ποιητικής της συλλογής, με τον χαρακτηριστικό τίτλο Εγκέφαλος Ψάρι; Και τι μπορεί να κρύβει ο στεγανά κλεισμένος εγκέφαλος ενός ψαριού επίσης στεγανά απομονωμένου από τον κόσμο του αγέρα και της ξηράς και καταβυθισμένου σε άπατα νερά; […]