Εκεί που ο χρόνος μετασχηματίζεται και καταργείται (για το βιβλίο «Θα γίνουν όλα με τα μάτια ανοιχτά» της Ευαγγελίας Τάτση)
«Ο τωρινός χρόνος κι ο περασμένος χρόνος/ ίσως κι οι δύο είναι παρόντες μες σε χρόνο μέλλοντα,/ κι ο μέλλων χρόνος είναι μέσα στον περασμένο χρόνο» γράφει ο Τ. Σ. Έλιοτ και αυτή, η τρίτη κατά σειρά ποιητική συλλογή της Ευαγγελίας Τάτση μοιάζει να εφορμήθηκε από τα λόγια του. Η συλλογή Όλα θα γίνουν με […]
Αισθήσεις και παρατήρηση στην ποίηση της Αλίκης Τσοτσορού-Μύστακα (για το βιβλίο της “Παρακολουθώ εγώ”)
Η Αλίκη Τσοτσορού-Μύστακα, στην ποιητική της συλλογή «Παρακολουθώ εγώ» (Κουκκίδα, 2024), ενσαρκώνει με τέχνη τις ιδέες της. Ορίζουσα του έργου είναι η στιγμή όπως συμφύεται και συνυπάρχει με την καθημερινή παρατήρηση και την εμπειρία. Η συμμετοχή του υποκειμένου στην κίνηση, ο λυρισμός των εικόνων, η ελληνική θαλασσογραφία, προσδίδουν τέρψη στον εσωτερικό μας κόσμο. Στις πενήντα […]
Σφηνάκια του Οκτώβρη (δύο ποιητικά βιβλία)
«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη Ο εγκλωβισμός ενός κοριτσιού στην ασφυκτική ελληνική επαρχία μιας παλιότερης δεκαετίας και ο στραγγαλισμός του από τις αναχρονιστικές της πεποιθήσεις περί κατωτερότητας του γυναικείου φύλου, την ανισότητας και την έλλειψης ευκαιριών για οποιαδήποτε προσωπική, επαγγελματική ή άλλη ανάπτυξη των παιδιών θηλυκού φύλου, είναι το θέμα […]
Ο στρόβιλος του περιεχομένου και ο επαναλαμβανόμενος ρυθμός (για το βιβλίο “Σε αβαρές φαλτσέτο” της Δήμητρας Χριστοδούλου)
Ο τίτλος της ποιητικής συλλογής της Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου Σε αβαρές φαλτσέτο, μουσικές και ιστοριούλες για σφύριγμα, εκδ. Θράκα, 2024, έχει κάτι το παιγνιώδες. Σαν να καλεί τον αναγνώστη να βάλει στην άκρη τη σοβαρή διάθεση και να απολαύσει την ποίηση ανάλαφρα. Καλύτερα, να βουτήξει μέσα της χωρίς φόβο. Ο τίτλος και η πρόθεση που […]
“Άνθεα” της Κατερίνας Λιάτζουρα και της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου
Θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα χαριτωμένο βιβλίο, ένα ποιητικό φυτολόγιο με ενδημικά και εξωτικά είδη λουλουδιών. Η εμφάνισή του παραπέμπει άλλωστε σε αυτό ακριβώς, έτσι όπως στην αριστερή σελίδα κάθε «σαλονιού» του βιβλίου υπάρχει η εικόνα του άνθους και στη δεξιά το ποίημα. Τα Άνθεα όμως των δύο ποιητριών (εκδόσεις ΑΩ, 2023) είναι κάτι […]
“Περιγραφές” του Γιάννη Κοτζαμπάση
Είκοσι δύο ολιγόστιχες ποιητικές καταγραφές αποτελούν την πρώτη τυπωμένη εμφάνιση του Γιάννη Κοτζαμπάση στη σύγχρονη ελληνική ποίηση, ο οποίος επιλέγει να επιγράψει τούτη τη συλλογή με τον τίτλο Περιγραφές (εκδόσεις Βακχικόν, 2024), ώστε ήδη από τον τίτλο να δώσει προβάδισμα στο ουσιαστικό. Και τούτο το σημειώνουμε, καθώς τα περισσότερα ποιήματα είναι άτιτλα, ενώ τα υπόλοιπα […]
“Αθόρυβοι κύκλοι” της Ντίνας Γεωργαντοπούλου
Η Ντίνα Γεωργαντοπούλου, στην τελευταία της συλλογή με τίτλο Αθόρυβοι κύκλοι (εκδόσεις Βακχικόν 2024), μιλάει για τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και μέσα από την παραμυθία της ποίησης ψάχνει να βρει έναν τρόπο ίασης για την καρδιά. Οι αθόρυβοι κύκλοι της συμβολίζουν τις ώρες του εικοσιτετραώρου, το χρόνο που κυλά, την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητά μας μέσα […]
“Ώρες αναγέννησης” του Πάνου Μπόρα
Η νέα ποιητική συλλογή του Πάνου Μπόρα, Ώρες αναγέννησης (εκδόσεις Μετρονόμος, 2024), απαρτίζεται από είκοσι ένα, ολιγόστιχα και ελευθερόστιχα, ποιητικά κείμενα, των οποίων η συνέχεια καθορίζεται, όπως ευφυώς υποδηλώνεται ήδη από τον τίτλο, από την προσωπική, εσωτερική αναγέννηση του εαυτού. Ο Μπόρας συνεχίζει τη δόμηση της δικής του ποιητικής φωνής, όπως ξεκίνησε από την προηγούμενη, […]
Καθαρότητα και πραγματικότητα (για το βιβλίο “Τα λεπτά της σιωπής” του Δημήτρη Μπαλτά)
Καθαρή η ποιητική έκφραση του Δημήτρη Μπαλτά στη συλλογή Τα λεπτά της σιωπής (εκδόσεις Κάκτος, 2024), με συνειδητή επιλογή. Να γράψει ποίηση απλή, μιλώντας για σύνθετα θέματα. Φυσικά, χρησιμοποιούνται εκφραστικά μέσα, αλλά χωρίς να σκουραίνουν την έκφραση. Η μοναξιά αλλά και η μοναχικότητα είναι ένας άξονας στην ποίηση του Μπαλτά. Η μοναξιά που νιώθει το ποιητικό […]
Η απώλεια της ηθικής, του μέτρου, εντέλει της ίδιας της ζωής (για το βιβλίο «Ο ήχος της απώλειας» του Ν.Γ. Λυκομήτρου)
Τριάντα ποιήματα συγκροτούν τη νέα ποιητική συλλογή του Ν.Γ. Λυκομήτρου, η οποία ήρθε 15 σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη του. Τριάντα ποιήματα είναι αρκετά για να αναδείξει, μέσα από τους στίχους τους, τη θεματική που επέλεξε να παρουσιάσει, ορισμένες δηλαδή από τις μεγαλύτερες μάστιγες της σύγχρονης εποχής. Αναφέρομαι στην ασφυκτική ζωή στην επαρχία, αλλά και […]