“Στραβό αλέτρι” του Ιταμάρ Βιέϊρα Ζούνιορ
Ο Ιταμάρ Βιέϊρα Ζούνιορ γεννήθηκε το 1979 στο Σαλβαδόρ της πολιτείας Μπαΐα στη βορειοανατολική Βραζιλία. Σπούδασε Γεωγραφία και είναι κάτοχος διδακτορικού στις Εθνοτικές και Αφρικανικές σπουδές. Η έρευνά του επικεντρώθηκε στη διαμόρφωση των κοινοτήτων Κιλόμπο στην ενδοχώρα της βορειοανατολικής Βραζιλίας. Από τον 16ο ως και τον 19ο αιώνα χιλιάδες φυγάδες σκλάβοι κατέφυγαν σε ακατακοίτητα μέρη […]
«Σίεζ Σιεζίμον; Νουβέλα σε 4 πράξεις» της Έλενας Ακανθιάς
Μια σουρεαλιστική ανατομία της σύγχρονης ανθρώπινης συνείδησης είναι η νέα νουβέλα της Έλενας Ακανθιάς «Σίεζ Σιεζίμον; Νουβέλα σε 4 πράξεις» που εκδόθηκε το 2024 από τις εκδόσεις ΑΩ. Ο τίτλος «Σίεζ Σιεζίμον;» – μια φράση που φαίνεται να προέρχεται από παραμορφωμένα γλωσσικά παιχνίδια – λειτουργεί ως κεντρικό σύμβολο της νουβέλας. Πρόκειται για μια εμπνεόμενη από […]
Έρωτας και μυστήριο στο μυθιστόρημα “Μήπως είδαμε το ίδιο όνειρο;” της Χαράς Νικολακοπούλου
Έμπλεο έρωτος και μυστηρίου το μυθιστόρημα της Χαράς Νικολακοπούλου, «Μήπως είδαμε το ίδιο όνειρο;», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη πόλη (2024). Γραμμένο με γλώσσα γλαφυρή και χιούμορ, συνδυάζει την ερωτική με την υπαρξιακή αγωνία, το αστυνομικό με το gothic, ενώ διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Ο κεντρικός χαρακτήρας, η Βέρα Καλογερά, είναι συγγραφέας. […]
Το bonsai της Δευτέρας των Φώτων: “Ο μικρός Ιανουάριος” του Αλέξανδρου Βαλκανά
Το πρωί ταξίδευα με τον μικρό Ιανουάριο. Καθόταν απέναντί μου στο μετρό, η μητέρα του φορούσε κόκκινα, εκείνος μόλις που έφτανε ως το παράθυρο. Σε κάθε στάση ζητούσε να μάθει τι έλεγε η ηχογραφημένη γυναίκα που με τόση προσήλωση αφουγκραζόταν. Η κόκκινη μητέρα του απαντούσε κι εκείνος επαναλάμβανε το όνομα της στάσης, φρέσκες, ολοκαίνουριες έβγαιναν […]
“Πριν αποκαλυφθεί η αλήθεια” του Τοσικάζου Καβαγκούτσι
Ο Τοσικάζου Καβαγκούτσι γεννήθηκε στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 1971. Το μυθιστόρημα Πριν αποκαλυφθεί η αλήθεια (στα ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος φέτος) αποτελεί το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Πριν κρυώσει ο καφές», το οποίο ήταν προσαρμογή ενός θεατρικού έργου του συγγραφέα που διασκευάστηκε για τη μικρή οθόνη στην Ιαπωνία. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι […]
“Γένεσις” του Βαγγέλη Μπέκα
Η Γένεσις του Βαγγέλη Μπέκα (εκδόσεις Ψυχογυιός, 2024) επιφυλάσσει αδυσώπητο ρυθμό εξελίξεων, αμείωτη αγωνία μέχρι το τέλος και αναπάντεχες τροπές. Κάποια ζητήματα, όπως αυτό των παλαιών δυναστειών που εξουσιάζουν τους μικρούς τόπους σαν φεουδάρχες μιας άλλης εποχής αλλά και εκείνο της μαφίας μπορεί να μοιάζουν κάπως κλισέ είναι όμως μάλλον αναμενόμενα σε τέτοιου είδους μυθιστορήματα. […]
“Δευτέρα παρουσία” της Τζούλιας Γκανάσου
Τόπος του μυθιστορήματος μια πόλη που βομβαρδίζεται. Μια σύγχρονη πόλη. Η Όλγα και η Άννα, γιαγιά και εγγονή, πιθανότατα οι μόνες επιζήσασες από την οικογένειά τους, καθισμένες στο ρημαγμένο σαλόνι βιώνουν το ανελέητο σφυροκόπημα των βομβαρδισμών που, πλέον, τις κυκλώνει απειλητικά. Το σπίτι δεν αποτελεί πια καταφύγιο, αλλά τον επικείμενο τάφο τους. Η έφηβη, ανήλικη […]
Σε πρώτη δημοσίευση “Γιορτή” της Κίας Φιλιππίδου
Γιορτή Μικρό και λευκό, δεν το γνωρίζω, ξέρω μόνο την πλάτη του, το βέλασμά του. Περπατάει και τα τέσσερα ποδαράκια φαίνονται να παραπαίουν, πετιούνται λίγο μακριά από το σώμα του. Ακόμη δεν έχει μάθει να στηρίζεται καλά. Το κεφάλι κοιτάζει ψηλά και μπροστά, προς ένα εμπόδιο που υψώνεται, αλλά δείχνει έτοιμο να πέσει, να το […]
Σφηνάκια του Νοέμβρη (τρία βιβλία)
Βρήκαμε ένα καπέλο του Jon Klassen Το Βρήκαμε ένα καπέλο αποτελεί το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας των καπέλων του Jon Klassen. Στην ιστορία πρωταγωνιστούν δύο χελώνες οι οποίες περιπλανώμενες στην έρημο βρίσκουν ένα καπέλο. Το δοκιμάζουν και οι δύο και θεωρούν ότι το καπέλο τους ταιριάζει πάρα πολύ. Ωστόσο, υπάρχει ένα οφθαλμοφανές πρόβλημα. Αυτές […]
«Τι νιώθει ένα δέντρο την ώρα που φλέγεται»: σχόλια στο μυθιστόρημα “Οδός Ευτυχίδου” της Χρύσας Φάντη
Το πολυεπίπεδο αφηγηματικά, αλλά και ειδολογικά μυθιστόρημα Οδός Ευτυχίδου (εκδόσεις Σμίλη, 2023) αποτελεί την πέμπτη λογοτεχνική κατάθεση της πεζογράφου και κριτικού Χρύσας Φάντη, το οποίο δικαίως, όπως θα φανεί στη συνέχεια, έχει προσεχθεί από την κριτική και έχει διακριθεί.[1] Κι αυτό γιατί με κέντρο τη συγκεκριμένη ιστορική οδό του Παγκρατίου, που αποτελεί και το πατρικό […]