“Χλομά βουνά” της Τίνας Κουτσουμπού
«Δεν έχετε ξαναδεί τέτοια ομορφιά κι άγρια φύση. Πελώρια βουνά, πολλά ελατοσκέπαστα και πυκνοφυτεμένα από δένδρα περήφανα, απλώνουν το πράσινο χαλί τους τριγύρω στις κοιλάδες. Κάθετοι βράχοι, σκέτοι γκρεμοί, τα «χλομά βουνά», όπως τα αποκαλούν, γυμνά και φαγωμένα από κάθε ίχνος πρασινάδας, αγέρωχα στέκουν» (σ. 125). Έτσι έβλεπε ο Θέο, δηλαδή ο Θεοντόρ Χρηστομάννος, τον […]
Γιατί «πρέπει» να διαβάσω Ιωάννα Μπουραζοπούλου; (για το βιβλίο της “Ο δράκος της Πρέσπας ΙΙΙ-Η μνήμη του πάγου”)
Η Ιωάννα Μπουραζοπούλου στα μυθιστορήματά της τα συνδυάζει όλα: φαντασία στο έπακρο, γερά δεμένη πλοκή που δεν μπερδεύει τον αναγνώστη, περιπέτεια γεμάτη αναπάντεχες εξελίξεις, αλλά και συνεχείς προκλήσεις του νου! Ακόμη κι αν δεν είσαι οπαδός της φανταστικής λογοτεχνίας, η αφήγησή της θα σε συνεπάρει! Η κοινωνία που στήνει αποτελεί έναν ολόκληρο αλλόκοτο κόσμο που […]
“Δέκα πόντους μαύρο χιόνι” του Πάνου Νιαβή
Κάθε βιβλίο που γεννιέται, φιλοδοξεί να μπει στην καρδιά μας και ν’ αφήσει τις λέξεις του προσάναμμα της αναγνωστικής μας δεινότητας, προκειμένου να πυρποληθεί η ψυχή μας. Αυτό είναι το μέγα ζητούμενο και ερωτηματικό για κάθε δημιουργό και κάθε εισηγητή βιβλίου στις παρουσιάσεις του. Αυτός όμως είναι και ο δικός μου ρόλος με αυτό το […]
«Ιερεμιάδα» της Χλόης Κουτσουμπέλη
Χλόη ΚουτσουμπέληΈνα μυθιστόρημα δυστοπικό, προφανώς εμπνευσμένο από τους δύσκολους καιρούς της πανδημίας: η ανθρωπότητα πλήττεται από έναν θανατηφόρο ιό, τον Κέρβερο, που, πριν από το τελικό στάδιο του θανάτου, επιφυλάσσει σε όσους μολύνονται τρία ακόμη στάδια: ένα της αφωνίας, λόγω κάποιου όζου στις φωνητικές χορδές, ένα της μερικής απώλειας μνήμης και ένα του κώματος στο […]
“Αθόρυβες κραυγές” της Μαρίας Κασφίκη
Πριν από κάποιες ημέρες, είδα στον κινηματογράφο την ταινία Περασμένες ζωές της Σελίν Σονγκ, η οποία επαναδιαπραγματεύεται την παιδική φιλία και το πρώτο ερωτικό ξάφνιασμα δυο παιδιών μέσα από το «In-Yun». Το In Yun, στην Κορεατική παράδοση, είναι το κάρμα των ανθρώπων, σύμφωνα με το οποίο, αν δύο άνθρωποι συναντηθούν τυχαία, αγγιχτούν καθώς διασχίζουν έναν […]
Η μνήμη της καρδιάς διηγείται (για το βιβλίο “Φωνές” της Λιλής Μαυροκεφάλου)
Μια μυστική φωνή ακούγεται μόνον στ’ αυτιά του συγγραφέα, σαν να προέρχεται από κρυφό υποβολέα. Η φωνή συναντά πολλές φωνές και γίνεται ένας κυκλικός εραλδικός χορός. Τότε ο κόσμος των λέξεων ο θαυμαστός, μιας συγγραφέως που αναμετράται τολμηρά μαζί τους, ξεκουρδίζει τα ρολόγια, απορυθμίζει την τάξη, και καμπυλώνει την ευθυγράμμιση του χρόνου με μια βουτιά […]
«Έντιμοι άνθρωποι» του Λεονάρδο Παδούρα (μτφρ. Κ. Αθανασίου)
Ο Λεονάρδο Παδούρα θεωρείται από τους κορυφαίους συγγραφείς της Κούβας και της Λατινικής Αμερικής γενικότερα. Εγινε ιδιαίτερα γνωστός με την τετραλογία του «Οι τέσσερις εποχές» στην οποία πρωταγωνιστεί ο αστυνομικός Μάριο Κόντε. Με τον ίδιο κεντρικό ήρωα έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη σειρά βιβλίων που αριθμεί δέκα τίτλους. Ο Μάριο Κόντε πρωταγωνιστεί και στο βιβλίο του […]
«Οι προσκεκλημένοι» του Pierre Assouline (μτφρ.: Ρίτα Κολαΐτη)
«..Υπάρχουν άνθρωποι που η ευτυχία των άλλων τους πληγώνει. Δεν τους αρκεί να ζουν ανάμεσα στους ευτυχισμένους του κόσμου. Γι’ αυτούς η ολοκληρωμένη απόλαυση απαιτεί την αποκλειστικότητα. Αν εγκατέλειπαν έστω και ένα μόριο από αυτό το προνόμιο, θα ένιωθαν ότι στερούνται κάτι που αυτοδικαίως τους ανήκει, λόγω καταγωγής, τις περισσότερες φορές παρά γιατί το αξίζουν. […]
«Όταν με βρήκε ο λύκος» της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου
Η ενδοοικογενειακή βία είναι το θέμα του βιβλίου της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου Όταν με βρήκε ο λύκος (εκδόσεις Τύρφη, 2020), ένα ευαίσθητο θέμα που εδώ συναντά δεξιοτεχνική διαχείριση από τη συγγραφέα. Δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «δεξιοτεχνική» με επιτήδευση, αλλά κυριολεκτώντας: ο τρόπος που η Ψωμά-Πετρίδου χτίζει το σασπένς, τοποθετώντας τα τρία πρόσωπα-κλειδιά, την Ερατώ που είναι […]
Όταν η αναγνωστική απόλαυση παρέλκει
Όλοι έχουμε υπόψη μας έργα που η ανάγνωσή τους γίνεται με παραδειγματική δυσκολία, εξαιτίας προσκομμάτων που ο συγγραφέας συμπεριέλαβε εσκεμμένα στο βιβλίο του. Χαρακτηριστικά, η Οδύσσεια του Τζέιμς Τζόις, μολονότι βιβλίο-ορόσημο του νεωτερισμού, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εύκολο ανάγνωσμα για πολλούς λόγους, σημαντικότερος από τους οποίους είναι η καθολική υπονόμευση της χρονικής συνέχειας και […]