“Άρης”, η επιστολική νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου και της Ελένης Κοφτερού
Το επιστολικό μυθιστόρημα γεννήθηκε την εποχή του Διαφωτισμού. Αποτελεί σύζευξη της επιστολής με το μυθιστόρημα, δύο διαφορετικών ειδών γραφής, εκ των οποίων το πρώτο εξυπηρετεί επικοινωνιακούς στόχους και επιβάλλει ιδιότυπη δομή. Η αλληλογραφία, ως μέσο ανταλλαγής εμπειριών και ανάπτυξης διαπροσωπικών σχέσεων, εξέφραζε με τον καλύτερο τρόπο την εξωστρέφεια, την κοινωνικότητα και τον αυθορμητισμό του Διαφωτισμού. […]
Σφηνάκια του Φλεβάρη Ι: Ντίνος Σιώτης, Κλεοπάτρα Λυμπέρη
Σχεδόν αύριο του Ντίνου Σιώτη Ένα και μοναδικό, ενιαίο ποίημα κατοικεί ολόκληρη την ποιητική συλλογή του Ντίνου Σιώτη, που τιτλοφορείται «σχεδόν αύριο» – ένας τίτλος που δημιουργεί εύλογα στον αναγνώστη την απορία: γιατί «σχεδόν»; Σχεδόν αύριο, λοιπόν, επειδή η ιστορία (όλες οι ιστορίες) επαναλαμβάνονται σε αέναους κύκλους, επειδή το καλύτερο που προσμένουμε παίρνει διαρκώς αναβολή, […]
«Ένας καθρέφτης για όλους» της Ρίας Φελεκίδου
Να κι ένα παιδικό βιβλίο με διαφορετικό τρόπο διαχείρισης του θέματός του. Που δεν τα κάνει όλα πενηνταράκια. Που αφήνει δημιουργικά ερωτήματα στο τέλος, τα οποία καλείται η φαντασία (ή ο γονιός!) να συμπληρώσει: Γιατί κάτι φαινομενικά πολύ καλό μπορεί να αποδειχθεί ακριβώς το αντίθετο; Γιατί λίγη πλαστή τόνωση της αυτοπεποίθησης μπορεί να οδηγήσει σε […]
“Τα πλοία στην ομίχλη δεν τα βλέπει κανείς” του Τάκη Γκόντη
Μετά τη τελευταία του ποιητική του συλλογή με τίτλο «Διαλείπον εκκρεμές» (2019) από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, ο Τάκης Γκόντης επανέρχεται με μια νέα ποιητική συλλογή από τις εκδόσεις Κέδρος με τίτλο «Τα πλοία στην ομίχλη δεν τα βλέπει κανείς». Η συλλογή αποτελείται από δύο ενότητες. Η πρώτη είναι ομότιτλη της συλλογής και η δεύτερη έχει […]
Η πείνα που μονάχα οι ιστορίες τη χορταίνουν (για τις «Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου)
«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» (εκδ. Κίχλη, 2022) τιτλοφορείται η πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μακρόπουλου και η σκέψη αναπόφευκτα σταματά στη λέξη «περασμένο». Την επιλογή της δικαιολογούν οι ιστορίες που διαδραματίζονται στα δυστοπικά και ανοίκεια περιβάλλοντα του βιβλίου, εντός των οποίων όμως πυροδοτούνται οι εξαιρετικά οικείες αντιδράσεις των ανθρώπων που τα κατοικούν. Υπό την […]
Το παιχνίδι της χαράς και της λύπης (για “Το χρονικό ενός δυσλεκτικού” του Γιάννη Πάσχου)
Η δυσλεξία, η συνηθέστερη μορφή μαθησιακών δυσκολιών, είναι το κεντρικό θέμα στο έργο του Γιάννη Πάσχου, Το χρονικό ενός δυσλεκτικού (εκδόσεις Περισπωμένη, 2022). Παρά τη φυσιολογική ανάπτυξη της νοημοσύνης, η δυσλεξία επηρεάζει θεμελιώδεις λειτουργίες της μάθησης του ατόμου, αποτελώντας ανασχετικό παράγοντα στην εξέλιξή του. Οι διαστάσεις της οδήγησαν ακόμη και στην τροποποίηση των συνθηκών εξέτασης […]
“Θερίσματα ζωής και ερώτων | Lebens und Liebesernten” του Νίκου Μυλόπουλου (μτφρ. Κ. Λιάτζουρα)
Ο Νίκος Μυλόπουλος είναι ένας ποιητής σύγχρονος. Ένας ποιητής που παρατηρεί τον κόσμο γύρω του με ενσυναίσθηση και που αφουγκράζεται την εποχή του με ευαισθησία. Ένας μελετητής ανθρωπίνων συμπεριφορών, ένας ταξιδευτής στα βάθη των ψυχών, ένας σχοινοβάτης που ισορροπεί με εξαιρετική μαεστρία πάνω στο ποιητικό σχοινί των στίχων του. Και την μία παλαντζάρει προς την […]
“Ο πελεκάνος” του Θοδωρή Παπαϊωάννου
Βιβλίο για μεγαλύτερα παιδιά (από 9 ετών), Ο Πελεκάνος (εκδόσεις Ίκαρος, 2022) του πολυβραβευμένου συγγραφέα παιδικών βιβλίων Θοδωρή Παπαϊωάννου μου έφερε στον νου ένα βιβλίο που είχα διαβάσει εγώ όταν ήμουν γύρω στα 10: το Στου παππού μας το χωριό του Γιάννη Βράχα. Και μου το έφερε στον νου για την αμεσότητα, την απλότητα και […]
Με τους φθόγγους στην κάννη (για τη συλλογή «Μικρομηχανισμοί» της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου)
Μικρομηχανισμοί είναι ο τίτλος του πιο πρόσφατου ποιητικού βιβλίου της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου και εύλογα, διότι περιέχει πολύ μικρά ποιήματα (δίστιχα, τρίστιχα, τετράστιχα), σκορπισμένα ή παρατεταγμένα στις σελίδες. Τα μικρά αυτά ποιήματα συνιστούν όντως μικρομηχανισμούς και μάλιστα εκρηκτικούς, μια και αποτελούν μικρές ποιητικές εκρήξεις οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους – όχι τόσο στενά ώστε να μπορούμε […]
«Εγκέφαλος Ψάρι» της Λίλιας Τσούβα
Πολλά γράφτηκαν και ακόμη περισσότερα θα γραφτούν για την ποιητική συλλογή της Λίλιας Τσούβα και τον ευφάνταστο τίτλο που διάλεξε, κανένα όμως – πιστεύω – δεν θα καταφέρει να φωτίσει στο σύνολό της τη δυναμική του δεύτερου ή τη σχέση του με το περιεχόμενο της συλλογής. Προσωπικά, θα αρκεστώ σε ένα σχόλιο: το ψάρι αυτό […]