“Λατρευτέ επαναστατημένε έρωτά μου” της Μπεατρίζ Χάουσνερ (μτφρ.: Χριστίνα Λιναρδάκη)
Το βιβλίο αυτό αποτελεί, όπως και το προηγούμενο της Μπεατρίζ Χάουσνερ που κυκλοφορεί στα ελληνικά (Η ράφτρα και η ζωντανή κούκλα, εκδόσεις Βακχικόν 2019), μια πολυφωνική σύνθεση. Μέσα στις σελίδες του συναντάμε αντηχήσεις από αρχαίους συγγραφείς όπως ο Πορφύριος και ο Οβίδιος, βυζαντινούς όπως ο Προκόπιος, μεσαιωνικούς όπως οι τροβαδούροι της Οξιτανίας, ο Δάντης (το […]
Μάκης Τσίτας: Από τον Χρυσοβαλάντη στην Τασούλα. Πόσες «στάσεις» απόσταση; (για τα βιβλία “Μάρτυς μου ο Θεός” και “Πέντε στάσεις” του Μάκη Τσίτα)
Από τον Χρυσοβαλάντη στην Τασούλα… Πόσων χρόνων απόσταση, πόσων βιωμάτων συσσώρευση, πόσων εμπειριών αναζήτηση και σπουδή; Ο Μάκης Τσίτας, ο ταλαντούχος συγγραφέας του βραβευμένου με το Ευρωπαϊκό βραβείο μυθιστορήματος (2014) Μάρτυς μου ο Θεός (εκδ. Κίχλη, 2013 και Μεταίχμιο, 2020) και της συναρπαστικής νουβέλας Πέντε στάσεις (εκδ. Μεταίχμιο, 2020) δημιουργεί μια εξαιρετικής πρωτοτυπίας και αμεσότητας […]
Δύο βιβλία για το καλοκαίρι(;)
Α. «Θηρίο ή θεός» της Διώνης Δημητριάδου Οι (συγ)χρονισμοί είναι σημαντικοί, ακόμη και στη λογοτεχνία. Με αυτή την κάπως βαρύγδουπη φράση, θέλω να πω ότι έχει σημασία και το πότε διαβάζει κάποιος ένα βιβλίο, μέσα σε ποια προσωπική συνθήκη. Εγώ ας πούμε πήρα να διαβάσω το βιβλίο της Διώνης στις διακοπές μου, που φέτος ξεκίνησαν […]
«Η κατάλυση του χρόνου» του Μιχάλη Αλμπάτη
«… Δεν υπάρχει χρόνος. Υπάρχει μόνο το ποτάμι των στιγμών και το όνομα αυτού του ποταμού είναι αιωνιότητα. Μπορείς μονάχα να αφεθείς στο ατελεύτητο κύλισμά του…..» Το σκηνικό που κτίζει ο συγγραφέας Μιχάλης Αλμπάτης τυλίγει τον αναγνώστη, με ένταση, κυκλοτερώς, από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου Η κατάλυση του χρόνου (εκδόσεις Νήσος, 2024). 1941 – Δεύτερος Παγκόσμιος […]
Ένα παιχνίδι με έννοιες και λέξεις (για το βιβλίο “Με δανεικό μολύβι” της Κλεονίκης Δρούγκα)
Το πρώτο που πρόσεξα ως αναγνώστρια στην ποιητική αυτή συλλογή της Κλεονίκης Δρούγκα (“Με δανεικό μολύβι”, εκδόσεις Μανδραγόρας 2024) είναι η δομή. Έξι ενότητες, από τις οποίες η πρώτη και η τελευταία με 3 ποιήματα, οι υπόλοιπες με 7. Και το επόμενο ερώτημα ήταν: υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στα ποιήματα των ενοτήτων, χωρίς στεγανά; Η 4η […]
«Αγαπημένε μου πατέρα» της Μάνιας Μεζίτη
Οκτώ μόλις ποιήματα ή πεζοποιήματα. Αυτά όλα κι όλα αποτελούν την ύλη του μικρού βιβλίου της Μάνιας Μεζίτη που έχει τίτλο «Αγαπημένε μου πατέρα» και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κουκκίδα. Η απεύθυνση του τίτλου ίσως δηλώνει κάτι σαν ανοικτή επιστολή, πάντως πρόκειται για ποιήματα με σπάνια δύναμη, τα οποία, επειδή ενσωματώνουν υψηλό βαθμό αφαίρεσης […]
Σαν ιαπωνική ταινία υψηλής αισθητικής (για το«Μετείκασμα» του Σωκράτη Καμπουρόπουλου)
Σαν ιαπωνική ταινία υψηλής αισθητικής με υποβλητικά, υπνωτικά πλάνα – αυτή τη σπάνια και ακριβή αίσθηση μου άφησε η συλλογή του Σωκράτη Καμπουρόπουλου στην πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη ανάγνωσή της. Και λέω «ιαπωνική» επειδή επιπλέον ο υψηλός βαθμός αφαίρεσης που έχει καταφέρει ο Σωκράτης παραπέμπει στην ποίηση του χαϊκού: στη λιτότητα και το […]
Σε μια κατάσταση μεταιχμιακή (για το βιβλίο “Λευκό τοπίο” της Ευσταθίας Δήμου)
Βασικό χαρακτηριστικό στη γραφή της Ευσταθίας Δήμου, στις 32 μικροαφηγήσεις του Λευκού τοπίου (εκδόσεις Ενύπνιο, 2024), είναι μια κατάσταση μεταιχμιακή ή μια καθοριστική στιγμή. Στην κατάσταση-στιγμή αυτή, το κεντρικό πρόσωπο της αφήγησης μεταβάλλει κάποιες παραμέτρους στη ζωή του, αναστοχάζεται, περνά πάντως σε μια διαφορετική φάση που εκτείνεται στο μέλλον με απρόβλεπτες συνέπειες. Με δεδομένη την […]
“Ο χαρταετός” της Λετισιά Κολομπανί
Η Λετισιά Κολομπανί είναι Γαλλίδα συγγραφέας που με το πρώτο της κιόλας μυθιστόρημα «Η πλεξούδα» γνώρισε τεράστια επιτυχία στη Γαλλία. Σε αυτή τη νουβέλα, “Ο χαρταετός” (εκδόσεις Πατάκη, 2024, σε μετάφραση Γιάννη Στρίγκα) ξαναπιάνει το νήμα της πλεξούδας για να δημιουργήσει μια πλοκή ενδιαφέρουσα, συγκινητική και διεισδυτική. Η κεντρική ηρωίδα είναι η Λένα η οποία […]
“Μετείκασμα” του Σωκράτη Καμπουρόπουλου
Το Μετείκασμα, είναι το πρώτο βιβλίο με ποιήματα του Σωκράτη Καμπουρόπουλου, που έχει σπουδάσει Χημικός Μηχανικός στο ΕΜΠ, κινηματογράφο στη σχολή της Ευγενείας Χατζίκου και έχει μία σύζυγο κι έναν γιο, τον Ευκλείδη. Ο Σωκράτης έγραφε πολύ προτού εκδώσει βιβλίο. Ενίοτε δε, έγραφε μόνο στα αγγλικά. Κάτι που το καταλαβαίνω αρκετά, μια που η αγγλική […]