“Το χρονικό του απογεύματος” του Νίκου Σπανού
Το χρονικό του απογεύματος (εκδόσεις Κουκκίδα, 2023) είναι η τρίτη ποιητική συλλογή του Νίκου Σπανού. Η συλλογή περιέχει δεκαπέντε ποιήματα, τα πιο πολλά μάλλον ευσύνοπτα, τοποθετημένα με ευταξία. Πρόκειται για μια συλλογή σύντομη σε έκταση, που χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Κάθε ενότητα βασίζεται σε ένα ολιγόστιχο εισαγωγικό ποίημα και συνδέεται με την επόμενη μέσω της […]
Σφηνάκια του Νοέμβρη (τρία βιβλία)
Βρήκαμε ένα καπέλο του Jon Klassen Το Βρήκαμε ένα καπέλο αποτελεί το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας των καπέλων του Jon Klassen. Στην ιστορία πρωταγωνιστούν δύο χελώνες οι οποίες περιπλανώμενες στην έρημο βρίσκουν ένα καπέλο. Το δοκιμάζουν και οι δύο και θεωρούν ότι το καπέλο τους ταιριάζει πάρα πολύ. Ωστόσο, υπάρχει ένα οφθαλμοφανές πρόβλημα. Αυτές […]
«Τι νιώθει ένα δέντρο την ώρα που φλέγεται»: σχόλια στο μυθιστόρημα “Οδός Ευτυχίδου” της Χρύσας Φάντη
Το πολυεπίπεδο αφηγηματικά, αλλά και ειδολογικά μυθιστόρημα Οδός Ευτυχίδου (εκδόσεις Σμίλη, 2023) αποτελεί την πέμπτη λογοτεχνική κατάθεση της πεζογράφου και κριτικού Χρύσας Φάντη, το οποίο δικαίως, όπως θα φανεί στη συνέχεια, έχει προσεχθεί από την κριτική και έχει διακριθεί.[1] Κι αυτό γιατί με κέντρο τη συγκεκριμένη ιστορική οδό του Παγκρατίου, που αποτελεί και το πατρικό […]
«Απόφθεγμα στο πουθενά» του Πάνου Μπόρα
Η ποίηση του Πάνου Μπόρα στο βιβλίο του Απόφθεγμα στο πουθενά (εκδόσεις Μετρονόμος, 2023) αποτυπώνει εικόνες αστικές, αναδυόμενη από τα σπλάχνα της πόλης. Θαρρείς πως σε τυλίγει με έναν αόριστο μα επιβλητικό τρόπο. Στο ομώνυμο ποίημα της συλλογής θα πει: «Ψάχνω τον ήλιο στα τσιμέντα. Γύρω μου πλακόστρωτες φυλακές, η φύση δεν έχει ανθίσει ακόμα […]
Σε ένα σημείο μηδέν (για το βιβλίο «Νώε» του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη)
Ο Νώε του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη (εκδόσεις Κίχλη, 2024) είναι μια πραγματικά αξιοπρόσεκτη δυστοπική νουβέλα που εκτυλίσσεται σε κάποιον άγνωστο τόπο της Ελλάδας – ή κάποιας άλλης χώρας: ο χώρος σε αυτό το βιβλίο δεν έχει καμία σημασία, εκμηδενίζεται κάτω από τη συνθήκη ενός σύγχρονου κατακλυσμού που άφησε μόνο κάποιες βουνοκορφές να εξέχουν σαν νησίδες (θα […]
“Σώμα ερωτικό” της Εύας Μαθιουδάκη
«Η τέχνη δεν μπορεί να είναι λογική κατασκευή και επιχειρηματολογία. Είναι προπάντων ψυχή. Όταν λείπει η ψυχή, τα άλλα δεν εκφράζουν τίποτα». Τα λόγια είναι του Γιώργου Θεοτοκά, κορυφαίου εκπροσώπου της γενιάς του ’30. Η αλήθεια είναι ότι τα πρόσφατα έργα της Εύας Μαθιουδάκη φέρνουν στον νου μου τη γενιά αυτή. Όχι τόσο για τη […]
Μια γυναικεία κατά βάση υπόθεση (για το βιβλίο «Χειμερινό πτηνολόγιο» της Φωτεινής Βασιλοπούλου)
Πτηνά, σύμφωνα με τον τίτλο της, αλλά όχι μόνο αυτά περιέχει η πιο πρόσφατη, πλήρης νοηματικού βάθους ποιητική συλλογή της Φωτεινής Βασιλοπούλου, που κυκλοφόρησε νωρίτερα φέτος από τις εκδόσεις Κουκκίδα. Η συλλογή χωρίζεται σε τρεις ενότητες, τον «Κήπο των οδυνών», τη «Σφαγή των χρωμάτων» και «Πτηνά αναρριχητικά» – από αυτές, η πρώτη αφορά γυναίκες της […]
«Ψίθυροι από Μελάνι» του Νίκου Αναγνωστάκη
«Ψίθυροι από Μελάνι» λέγεται το βιβλίο του στιχουργού Νίκου Αναγνωστάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όγδοο, το οποίο θα μπορούσε και να έχει τίτλο «Ψίθυροι από Μελάνι σε πεντάγραμμο», αφού ουσιαστικά διατρέχει την ιστορία της Ελλάδας μέσα από στίχους, τραγούδια, δημιουργούς. Ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος αναφέρεται σε πολλά σημεία του βιβλίου, αφού στίχους του έχουν […]
«Τρώγεται η ενσυναίσθηση;» της Φρόσως Φωτεινάκη
Ένα διαφωτιστικό βιβλίο που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Διόπτρα και περιέχει όλα τα γλυκά εκείνα λόγια που θα θέλαμε να ακούμε καθημερινά από τους άλλους για να αισθανόμαστε όμορφα. Λόγια συγνώμης, λόγια αποδοχής, λόγια αγάπης… όλα ειπωμένα επειδή κάποιος κατάλαβε από ένστικτο πώς μπορεί να αισθανόμαστε ή να αισθανθήκαμε μετά από κάποιο συμβάν και […]
Δύο βιβλία της Ιφιγένειας Θεοδώρου (“Χρυσός, λιβάνι και Σμύρνη” και “Είναι μια θάλασσα”)
Δύο συλλογές διηγημάτων γραμμένες με απόσταση τριάντα χρόνων, αλλά με τους ίδιους χαρακτήρες. Όλοι στην Σμύρνη. Στο πρώτο βιβλίο, «Χρυσός, Λιβάνι & Σμύρνη» (εκδ. Ίκαρος, α’ έκδοση: 2017, επανέκδοση: 2024), τους βρίσκουμε εκεί, εβδομήντα χρόνια μετά την καταστροφή του ’22, με τους λιγοστούς χριστιανούς να σεργιανάνε ακόμα στο «Και» και τα ρωμαίικα σπίτια αγέρωχα να […]