«Εντός του προβλεπόμενου χώρου» της Τζένης Παυλίδου
Την πρώτη της εμφάνιση στα γράμματα αποτελεί το βιβλίο αυτό της Τζένης Παυλίδου (εκδόσεις ενύπνιο, 2024), το οποίο έχει στο οπισθόφυλλο τρεις στίχους: Είσαι ακόμη από μέσα κι ούτε πόρτες ούτε παράθυρα μόνο ψηλά, στην οροφή, ανοίγει ένας φεγγίτης. Οι τρεις λιτοί αυτοί στίχοι, που προέρχονται από το ποίημα «Ξημερώνοντας» (σελ. 17), υποψιάζουν αμέσως τον […]
Τα σφηνάκια του Γενάρη τον Φεβρουάριο (για τρία δοκιμιακά βιβλία)
Δοκιμιακής φύσης είναι τα βιβλία που περιέχουν τα σφηνάκια αυτού του Γενάρη. Ο Καρυωτάκης στις μέρες μας. Ήχοι και απόηχοι από τη ζωή και το έργο του των Ευσταθίας Δήμου και Χρύσας Φάντη Δύο εμβριθείς μελέτες περιλαμβάνει το μικρό αυτό βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Σμίλη το 2024. Η Ευσταθία Δήμου ασχολείται μάλλον με […]
«91 ημέρες» της Βικτώριας Τσιόκου
Πώς αναμετριέται κανείς με τη βαθιά απώλεια; Το χρονικό της αναμέτρησης, της δύσβατης διάρκειας 91 ημερών ή τριών μηνών από τον θάνατο του πατέρα, που διανύει η κόρη του, καταγράφει η Βικτώρια Τσιόκου σε αυτή τη συλλογή της. 91 ημέρες, 61 ποιήματα, ένα μονόστιχο («Ημέρα 87») και ένα κατοικούμενο από μία μόνο λέξη («Ημέρα 73») […]
“Ριμαχό” του Παναγιώτη Νικολαΐδη
Ο Ριμαχό πρωτοεμφανίστηκε στην κυπριακή λογοτεχνία ως Ριμακό από τον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη το 1973. Ο Χαραλαμπίδης σημείωνε τότε ότι το όνομα ήταν αναγραμματισμός του ονόματος «Μακάριος», ενώ αποτελούσε επίσης ευθεία παραπομπή στη ρίμα, ένα από τα χαρακτηριστικά της ποίησης. Ο Ριμαχό στη συνέχεια εμφανίστηκε στα ποιήματα και άλλων δύο Κύπριων ποιητών, μάλιστα ένας από […]
«Με δανεικό μολύβι» της Κλεονίκης Δρούγκα
Αξιοπρόσεκτη η συλλογή Με δανεικό μολύβι της Κλεονίκης Δρούγκα (Μανδραγόρας, 2024) που, παρά την κατάτμησή της σε έξι ενότητες, διαθέτει ένα ενιαίο ποιητικό υποκείμενο: μια γυναίκα που αναστοχάζεται για τη φύση της, τους ρόλους που καλείται να υποδυθεί, τις μνήμες και τις ρίζες της, τον έρωτα, τον μετασχηματισμό της καθώς ωριμάζει και υφίσταται πτώσεις κάθε […]
Editor’s choices για το 2024 που πέρασε
Πολλά τα βιβλία τα οποία διαβάσαμε και για τα οποία γράψαμε τη χρονιά που πέρασε, ακόμη περισσότερα όσα δεν προλάβαμε. Ανάμεσα στα ποιητικά βιβλία του 2024 που πρόλαβα να διαβάσω, παραθέτω κατά σειρά προσωπικής μου προτίμησης τα ακόλουθα: Αγαπημένε μου πατέρα της Μάνιας Μεζίτη (Κουκκίδα, 2024) Μετείκασμα του Σωκράτη Καμπουρόπουλου (Θράκα, 2024) Το άρρωστο ζώο […]
Τα σφηνάκια του Δεκέμβρη νωρίτερα
Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, τρία ξεχωριστά ποιητικά βιβλία στα τελευταία σφηνάκια της φετινής χρονιάς! «Και ο κόσμος τι θα πει;» της Σταυρούλας Παπαδάκη Δεν είναι ότι ο τίτλος της συλλογής (Κάπα εκδοτική, 2023) είναι προβοκατόρικος ή ότι αφορά τη σύγκρουση του ποιητικού υποκειμένου με τον κόσμο, είναι ότι μάλλον συνιστά μια επωδό που το […]
“Γένεσις” του Βαγγέλη Μπέκα
Η Γένεσις του Βαγγέλη Μπέκα (εκδόσεις Ψυχογυιός, 2024) επιφυλάσσει αδυσώπητο ρυθμό εξελίξεων, αμείωτη αγωνία μέχρι το τέλος και αναπάντεχες τροπές. Κάποια ζητήματα, όπως αυτό των παλαιών δυναστειών που εξουσιάζουν τους μικρούς τόπους σαν φεουδάρχες μιας άλλης εποχής αλλά και εκείνο της μαφίας μπορεί να μοιάζουν κάπως κλισέ είναι όμως μάλλον αναμενόμενα σε τέτοιου είδους μυθιστορήματα. […]
Αλήθειες που πονάνε (για την “Ανθολογία ελληνικής κουήρ ποίησης”)
Μια περίπτωση συλλογικής γενναιότητας και αλήθειας, όπως η Ανθολογία ελληνικής κουήρ ποίησης, είναι σπάνια. Λυπάμαι πολύ που άργησα τόσο να τη διαβάσω (εκδόθηκε πέρυσι) – όπως και πολλά ακόμη βιβλία, εξαιτίας προσωπικών δυσκολιών που ξεκίνησαν από την περασμένη και συνεχίστηκαν – συνεχίζονται – και στη φετινή χρονιά. Η Ανθολογία μου θύμισε σε ειλικρίνεια και διάθεση […]
Σφηνάκια του Νοέμβρη (τρία βιβλία)
Βρήκαμε ένα καπέλο του Jon Klassen Το Βρήκαμε ένα καπέλο αποτελεί το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας των καπέλων του Jon Klassen. Στην ιστορία πρωταγωνιστούν δύο χελώνες οι οποίες περιπλανώμενες στην έρημο βρίσκουν ένα καπέλο. Το δοκιμάζουν και οι δύο και θεωρούν ότι το καπέλο τους ταιριάζει πάρα πολύ. Ωστόσο, υπάρχει ένα οφθαλμοφανές πρόβλημα. Αυτές […]