Σφηνάκια του Μαΐου με το καλοκαίρι να φτάνει
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ Οι Ασκήσεις αντοχής στον χρόνο είναι επί της ουσίας αυτό που λέει ο τίτλος τους, ασκήσεις, δοκιμές. 74 κείμενα, ιδιαίτερα περιορισμένης έκτασης, κάποιες φορές μάλιστα δεν ξεπερνούν τις λίγες γραμμές, σαν αναλαμπές σκέψεων, ενίοτε συνθηκών και συναισθημάτων, σαν φευγαλέα αποτυπώματα σκηνών, ζωντανά για όσο κρατάει μια περαστική ματιά. Μια τόσο […]
“Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου” του Δημήτρη Αγγελή
Στη νέα ποιητική συλλογή του Δημήτρη Αγγελή Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου, το έργο του Κώστα Σιαφάκα στο εξώφυλλο, η εικόνα ενός σκύλου που βρέχεται κάτω από μια ομπρέλα και κοιτάει με λύπη τον ήλιο να λάμπει λίγο πιο μακριά, πάνω από ένα μήλο που το διαπερνά ένα ξίφος, προλογίζει εύστοχα τη συλλογή. Συμβολίζει […]
“Ορφεύς ξενόφοβος” του Νίκου Εγγονόπουλου
ΟΡΦΕΥΣ ΞΕΝΟΦΟΒΟΣ τα δάκρυα λερώνουν τη ζωή εκλάψατε τόσο πολύ και τώρα τα μάτια σας εστέρεψαν γυναίκες της Ελλάδας εκεί που έπεσαν τα ματόκλαδά σας φυτρώνουν κυπαρίσσια με πάντοτε στην κορυφή τους ένα πουλί Νίκος Εγγονόπουλος από τη συλλογή Οι φωταψίες του έρωτα (ανθολόγηση: Θανάσης Χατζόπουλος, εκδόσεις ύψιλον, 2022)
“2017” της Μαριάννας Πλιάκου
Έτυχε να ξεκινήσω να διαβάζω τη δουλειά της Μαριάννας Πλιάκου ανάποδα: το Χ (εδώ) προηγήθηκε του 2017, και καθώς τα ποιήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, είχα την αίσθηση ότι τα ίχνη των μελλοντικών σκέψεων ήταν ξεκάθαρα παρόντα. Στο 2017 η ποιήτρια φέρνει το παρελθόν στο σήμερα της ζωής της και καθώς το αφηγείται, το εξημερώνει: το κοιτάζει εξεταστικά αλλά […]
«Το πρόσωπο εντός μου» του Δημήτρη Αθανασέλου
Ένας εσωτερικός μονόλογος εν είδει εξομολόγησης των συμπερασμάτων της ζωής, ειπωμένος ψιθυριστά, sotto voce. Αυτή είναι η αίσθηση που μου άφησε το συγκεκριμένο βιβλίο, το οποίο δοξάζει την «αιώνια γοητεία της αντίφασης» (ποίημα «Εσύ είμαι εγώ»). Δίπολα όπως: φως – σκοτάδι, θάνατος – ζωή, το φως σαν λύτρωση και σαν τιμωρία αποτελούν σχεδόν τον σκελετό […]
«Κρέμα νυκτός» της Κούλας Αδαλόγλου
ΚΡΕΜΑ ΝΥΚΤΟΣ Ερχόταν πρώτα η μυρωδιά κρέμα νυκτός κι ύστερα έμπαινε η ίδια, η μαμά. Τώρα πηγαίνω κι εγώ για ύπνο με κρέμα νυκτός. Όμως το προσκεφάλι έχει βαθιές χαράδρες γκρεμίζομαι κόκκινα κουρέλια τα σεντόνια παφλάζουν, και μετά ηρεμία. Μια πρόσκαιρα ενυδατωμένη επιδερμίδα επιπλέει σαν σχεδία πάνω σε θολό υγρό επαπειλούμενης σήψης. NACHTKREME Zuerst […]
“Μεταμορφισμός” της ‘Ελην Τζόνσον
ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟΣ Ετούτη ‘δω είν’ η θάλασσα; Ο ήρεμος τούτος κόρφος ο απαθής, Σαν την καρδιά Μαγδαληνής μεταστραφείσας γαληνός – Ή μήπως τούτο ‘δω; Ετούτο το τραυλό, ληθαργικό μούρμουρο πράων νερών Που ακτή λευκόγιαλη φιλούν με χείλια τρεμιστά Γαλάζια ρυάκια ουρανού που γλυκοκελαρύζουν Πάνω από λείες ασπρόπετρες – Κι ετούτο ακόμα αυτό; Ετούτη η άωρη γέννα […]
«Οι ψιθυρισμοί του πένθους πάνω από την πόλη» του Βαγγέλη Αλεξόπουλου
Ένας παρατηρητής του κόσμου που διαρκώς διαπιστώνει τη σαθρότητα η οποία κρύβεται κάτω από την καλογυαλισμένη (not) επιφάνειά του: αυτό είναι με δυο λόγια το ποιητικό υποκείμενο στη νέα συλλογή του Βαγγέλη Αλεξόπουλου, η οποία μιλά για τη βαριά σκιά που διαπερνά έναν κόσμο ο οποίος είναι στην ουσία του άλλος από αυτόν που φαίνεται. […]
“Ικεσία” του Χρήστου Κουτσοκλένη
ΙΚΕΣΙΑ Σαν τις Αναστάσιμες μελωδίες έμοιαζε ο ήχος από τα τύμπανα καθώς τ’ απαλά του χέρια τελετουργικά τα χτυπούσαν. Κείνη την ώρα μια προσευχή διαχεόταν στα πέρατα του κόσμου ικετεύοντας ν’ αφανιστούν οι Εφιάλτες. Χρήστος Κουτσοκλένης ♰ από τη συλλογή του Λόγω μνήμης, εκδ. Έρεισμα, Χανιά 2019
Σφηνάκια του Απρίλη, προκαταβολικά
ΑΜΦΙΒΙΑ ΤΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΟΥΛΟΥ Τα σαράντα κείμενα που απαρτίζουν τα Αμφίβια τέρατα κινούνται σε περισσότερες από μία κατηγορίες αφήγησης: διηγήματα στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αλλά και αφηγήματα εκτός προεγγεγραμμένου πλαισίου, με έντονο το φανταστικό στοιχείο, με γεύση ονείρου και με σαφή θέση στο πλάι της πραγματικότητας. Δεν λειτουργούν αρμονικά σε όλους τους τομείς και δεν καταφέρνουν […]