Το ποίημα της Δευτέρας: “Οι ράγες” του Νίκου Μυλόπουλου
ΟΙ ΡΑΓΕΣ Είμαι μια ασήμαντη σιδερένια ράγα Δίπλα μου άλλη μία Μοναχική επίσης Ανάμεσά μας χαλίκια κι αγριολούλουδα Δεν συναντιόμαστε ποτέ Στρωμένες από χέρια καταδίκων Στρωμένες εξαιτίας παραδόσεων οικογενειακών Περιμένουμε να περάσουν από πάνω μας Πολύχρωμα τα βαγόνια και τα αισθήματα. Αγνοώντας μας επιδεικτικά για πολλές δεκαετίες Χορταριάσαμε με εικασίες για την αγάπη Όμως το […]
Μετάφραση: Νέα ποιήματα της Μπεατρίζ Χάουσνερ
Αυτή η ανάρτηση και η επόμενη παρουσιάζουν τέσσερα ποιήματα της, γεννημένης στη Χιλή, Καναδής Μπεατρίζ Χάουσνερ (Beatriz Hausner) από την ενότητα “The Dream of Theodora” που προέρχεται από την πιο πρόσφατη συλλογή της Beloved Revolutionary Sweetheart. Υπενθυμίζω ότι μέχρις στιγμής είμαι η μόνη που έχω μεταφράσει ποιήματα της Beatriz στα ελληνικά. Έκανα στην Μπεατρίζ μερικές […]
Ο έρωτας στην ποίηση του Δημήτρη Κρουσταλιά (για τη συλλογή του “Ιώ, Λάμπεις”)
[..] Αιώνια γύρω απ’ τη γυναίκα αιώνια γύρω απ’ τη γονιμότητα. […] (ΠΡΙΝ ΓΥΡΙΣΟΥΝ, σελ. 25) Η ποιητική συλλογή του Δημήτρη Κρουσταλιά Ιώ, Λάμπεις, (εκδόσεις ΑΩ 2022), έχει ως θεματική της τον έρωτα. Ο ποιητής, με αφόρμηση τον αρχαιοελληνικό μύθο για την Ιώ, την ιέρεια της Ήρας, πλάθει τον δικό του ερωτικό λόγο, τη […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Δυο-τρεις φωτογραφίες” του Βάκη Λοϊζίδη
ΔΥΟ-ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Πάντα παίρνω μαζί μου δυο-τρεις παιδικές φωτογραφίες. Τις βλέπω σπάνια. Ασκώ τη μνήμη μου να θυμηθώ αυτούς που φωτογραφήθηκαν μαζί μου. Θυμούμαι βέβαια και τους απόντες· γιατί, κακά τα ψέματα, μεγάλο θράσος να διαγράψεις τους απόντες. Κανένας δεν τους έβαλε σε καραντίνα μάλλον φωτογραφήθηκαν αλλού ή και καθόλου. Είμαι ό,τι υπήρξα. Είμαι και […]
Δύο ποιήματα από τη νέα συλλογή του Ocean Vuong “Time is a mother”
Ο ΤΑΥΡΟΣ Στεκόταν μόνος στην αυλή, τόσο σκοτεινός που η νύχτα μάβιαζε γύρω του. Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Άνοιξα την πόρτα & βγήκα. Αέρας στα κλαδιά. Με κοίταξε με κηροζίνης- μπλε μάτια. Τι θέλεις; ρώτησα, ξεχνώντας πως δεν έχω γλώσσα. Συνέχισε να αναπνέει, για να μείνει ζωντανός. Ήμουν αγόρι – που σημαίνει πως ήμουν […]
«Φυτά εσωτερικού χώρου» της Ευαγγελίας Τάτση
Η μόνη αλήθεια της σκιάς είναι το φως που κρύβει («Της σκιάς») Έχουμε συνηθίσει τα φυτά εσωτερικού χώρου να ευδοκιμούν στα σπίτια, στα γραφεία, στα ξενοδοχεία και γενικά οπουδήποτε υπάρχει ανάγκη ή διάθεση καλλωπισμού. Τα φυτά εσωτερικού χώρου στη συλλογή της Ευαγγελίας Τάτση όμως ευδοκιμούν αλλιώς: ΦΥΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ (απόσπασμα) Δεν πρόκειται για κάτι […]
“Memoria Fulgurea” του Ρογήρου Δέξτερ
MEMORIA FULGUREA Εδώ όπου το στάρι χρυσαφίζει στα λιβάδια Για να θυμίζει τα μαλλιά της Με τζιτζικιές ή τριζονίσματα Τίποτα πια δεν έρχεται κουτί και κούπαˑ Και η ζωή που ονειρεύτηκες δεν υπάρχει Καρφιτσωμένη σε κανένα χάρτη Και μόνο εκείνα τα τραγούδια Ακούγονται να φτάνουν Από μακριά στα δηθενάδικα Στις ψευτουριές της διασκεδούποληςˑ Εδώ λοιπόν […]
Περί μετάφρασης: Μια συζήτηση με την Κατερίνα Λιάτζουρα
Xριστίνα Λιναρδάκη: Κατερίνα, μεταφράστριες ποίησης και οι δυο, ας μιλήσουμε λίγο για το θέμα. Εσύ ποια μέθοδο ακολουθείς στις μεταφράσεις σου; Kατερίνα Λιάτζουρα: Στις μεταφράσεις μου δεν ακολουθώ ούτε την κατά λέξη, την απολύτως πιστή στο πρωτότυπο κείμενο, μετάφραση, ούτε όμως ακολουθώ την τελείως ελεύθερη μετάφραση. Όταν μεταφράζω προσπαθώ να μην ξεχνώ, πως στα χέρια […]
«Ταυ» της Έρινας Χαραλάμπους
Μια συλλογή περί της γυναικείας φύσης είναι αυτή της Έρινας Χαραλάμπους, με το «Ταυ» του τίτλου να εξηγείται στο επίμετρο ως το σχήμα που παίρνει μερικές φορές η μήτρα, «για επιστημονικά ανεπιβεβαίωτους μέχρις στιγμής λόγους», κατά την κυοφορία – ένα φαινόμενο που ενδεχομένως να συνδέεται ιατρικά με την υπογονιμότητα. Όμως δεν είναι μια συλλογή εξύμνησης […]
“Αυτοί που δεν κατάφεραν να μας κερδίσουν με τον πόλεμο” του Θωμά Τσαλαπάτη
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ Ι Η πρώτη τους προσφορά ήταν αυτή που αιφνιδίασε. Ήταν που δεν είχαμε συνηθίσει δείγματα καλής θελήσεως. Κάποιοι μίλησαν για δόλο άλλοι για τεχνάσματα. Οι περισσότεροι όμως εξέλαβαν το ξύλινο άλογο και τη λιτή επιγραφή του ως σημάδια της τύχης μας που άλλαζε. Φέραμε […]