Το ποίημα της Δευτέρας “Ένα λεπτό” του Κωνσταντίνου Γιαννάκου
Ένα λεπτό …μας ζητούν καθώς με υπομονή περιμένουμε στην ουρά της ζωής με ένα χαμόγελο συγκατανεύουμε στην απώλεια αγνοώντας -για ένα λεπτό- τη διαμαντένια του αξία Το λεπτό της συμπάθειας …μας τυλίγει όσο να σφίξουν τα πανιά της εκκίνησης με τα νεύρα στα όρτσα στην αλμυρή περιπέτεια για άντρες αξύριστους στην τολμηρή αναζήτηση για γυναίκες […]
Ανθούσα ποιητική σύμπραξη (για τη συλλογή “Άνθεα” των Κ. Λιάτζουρα και Μ. Παπαγεωργίου)
Η Κατερίνα Λιάτζουρα και η Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, δύο ποιήτριες αλλά και δύο άνθρωποι διαφορετικοί, με ξεχωριστές μνήμες και εμπειρίες, ενώνονται στο βιβλίο «Άνθεα εγχώρια και εξωτικά» (εκδόσεις ΑΩ, 2023). Η σύμπραξη ευοδώνεται, η συνομιλία είναι απολαυστική, το δε «ανθο-λόγιο», με τα υπέροχα σχέδια της εικαστικού Ιουλίας Μιχαλέα, ένα πολυτροπικό έργο τέχνης. Θεματική της συλλογής τα […]
Διαλογικές ποιητικές εμφανίσεις, και άνοιγμα οπτικών. Παράλληλη θεματική εστίαση, με διαμόρφωση ιδιαίτερου προσωπικού ύφους: για τις συλλογές «Με λένε Εύα», «Εμείς, η Αντιγόνη», «Ο καθρέφτης της Περσεφόνης», «Γυναικών τε»
Στην πρόσφατη ποιητική παραγωγή παρουσιάζονται τέσσερις συλλογές, ποιητικές συνθέσεις περισσότερο, οι οποίες οργανώνονται με βάση τον «διάλογο» ανάμεσα στα εκάστοτε ποιητικά υποκείμενα. Κι αν στην ουσία έχουμε παράλληλους μονολόγους, η ποιητική δράση γίνεται κατανοητή μέσα από αυτή την άτυπη συνομιλία. Πολύ εύστοχα η Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη ονομάζει τη δομή αυτή «φωνή» και «αντιφώνηση». Αυτονόητη είναι η […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Το αδιανόητο τίποτα” της Τζένης Φουντέα-Σκλαβούνου
Το αδιανόητο τίποτα Έχουν οι λέξεις νόημα; Όλες οι λέξεις έχουν νόημα; Ένα νόημα έχουν ή πολλά; Ποιος μας το βεβαιώνει; Κι αν έτσι είναι τι θα πει η λέξη τίποτα; Τίποτα δηλαδή, σημαίνει τίποτα; Τίποτα άλλο; Υπάρχει άλλο και τι μπορεί να είναι αυτό εκτός από το στείρο αντώνυμο του όλα; Μήπως το τίποτα […]
“Ο αιώνας των ξένων” του Νίκου Σουβατζή και η ουτοπία
Η συλλογή του Νίκου Σουβατζή Στον αιώνα των ξένων είναι γραμμένη πάνω στο ρήγμα που χωρίζει δύο αντίρροπες δυνάμεις και τους οπαδούς τους: αφενός τους σκληρούς ορθολογιστές και αφετέρου τους γλυκούς ονειροπόλους. Ποιοι όμως από αυτούς τους δύο είναι οι ξένοι του τίτλου; Μπορεί να είναι οι πρώτοι, εκείνοι δηλαδή που δεν ενδιαφέρονται αν αναπαράγουν […]
Το ποίημα της Δευτέρας την Τρίτη: “Εκδικούμενη με γκολ ορφάνια” από την Αλήτι Τσαλαχούρη
ΕΚΔΙΚΟΥΜΕΝΗ ΜΕ ΓΚΟΛ ΟΡΦΑΝΙΑ: Η αναγγελία στην προσευχή απ’ τον διευθυντή-Υποχρεωτική επίσκεψη στο Ορφανοτροφείο της Αρχιεπισκοπής-Kι εμάς στα πόδια μας τα μούτρα μας-Όση ορφάνια-Με τόσα γκολ τρυπούσανε τα δίχτυα μας-Είκοσι αντίπαλοι-Σε πολλαπλασιασμό με δυο γονείς-Σαράντα φάγαμε στην άλλη εκδρομή-Σκέτες βολίδες- Που χολιάζανε τα σπίτια μας-Aδιαφορώντας πως όπου άνθρωπος κι Οδύσσεια-Όση ορφάνια-Με τόσα γκολ τρυπούσανε τα δίχτυα […]
“Ο θυρωρός των ημερών” της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου
Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, μετά την επώδυνη συλλογική εμπειρία της πανδημίας, μετά την τρομοκρατία του φόβου, που μεγέθυνε καθημερινά γύρω μας τη σκιά του θανάτου και γκρέμισε τις ψευδαισθήσεις της ανθρώπινης παντοδυναμίας μας, επέστρεψε με μια νέα ποιητική συλλογή, την όγδοη συλλογή της (Ο θυρωρός των ημερών, εκδ. Κέδρος 2022), με ποιήματα υπαρξιακά, γραμμένα από μία […]
Η αθέατη όψη της θεότητας (για τη συλλογή «Η χαμένη θεά» της Άννας Γρίβα)
Όλοι αναμασάμε την πεποίθηση πως η πραγματικότητα έχει πολλές ερμηνείες –και ο μύθος ίσως περισσότερες – αλλά πόσοι από εμάς έχουν την τόλμη να προσφέρουν κάποια από αυτές, ιδίως κάποια που να πηγαίνει εντελώς κόντρα στην κυρίαρχη αφήγηση, και μάλιστα στα ιερότερα και τα οσιότερά της; Η Άννα Γρίβα σε αυτή τη συλλογή της (Χαμένη […]
Δύο ποιήματα της Μένης Πουρνή για αυτή τη Δευτέρα
CAVA DEI (GRAECI) TYRANNI Μνήμη Γιώργου Σεφέρη Αν γύριζε ξανά ο ποιητής από τις Αραπιές και την απεραντοσύνη της Κομμαγηνής, πάλι εδώ θα σταματούσε. Θ’ ανεβοκατέβαινε ανήσυχος την τσιμεντένια σκάλα σαν κύμα στα βράχια της ακτής, μ’ ένα μισογεμάτο ποτήρι από χυμό λωτού στο σκονισμένο τραπέζι μιας παραθαλάσσιας τρατορίας, κάτω απ’ τη σκιά κάποιας μισόξερης […]
Από το ζωογόνο οξυγόνο στο αβίωτο ά-ζωτο (για τη συλλογή «Οξυγόνο δύο» της Ελένης Γαλάνη)
Έχω ήδη τεκμηριώσει, από τις προηγούμενες συλλογές της, τη δεινότητα της γραφής της Ελένης Γαλάνη, η οποία στην πρόσφατη αυτή συλλογή της (Οξυγόνο δύο, εκδόσεις Ρώμη 2023) πραγματικά απογειώνεται. Η συλλογή είναι χωρισμένη σε τρία, άνισα, μέρη: την Ευρυδίκη, την (ανώνυμη) Γυναίκα του Λωτ και την Περσεφόνη. Τα δύο πρώτα είναι μεγαλύτερα και συνιστούν έναν […]