Στο κενό του χρόνου (για το βιβλίο “Νώε” του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη)
Προσδοκώ ανάστασιν ζωντανών Μετά το «Έξοδα νοσηλείας (2020), που τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για έργο που προάγει σημαντικά τον διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, το αξιοσύστατο «Χιόνι των Αγράφων» (2021) που απέσπασε το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού «Ο Αναγνώστης» και το ανατρεπτικό ποιητικό «Γυναικών τε» (2023), ο Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης εξέδωσε μέσα […]
Όταν η ποίηση υπόσχεται της περιπλάνησης την αποπλάνηση (για το βιβλίο “Πλάνης στην πλάνη της” της Κατερίνας Γκιουλέκα)
Μια ποιητική συλλογή είναι a priori μια περιπλάνηση σε έναν κόσμο που κάποιος ποιητής προτείνει στον αναγνώστη. Και εκείνος, αποδέχεται την πρόσκληση εν λευκώ και ταξιδεύει μαζί του, καταβυθίζεται στους στίχους, αφουγκράζεται τα μηνύματα, τα αποκωδικοποιεί, τα παραποιεί, τα προσαρμόζει στον δικό του κόσμο, στις δικές του ανάγκες, ανάλογα με τις εμπειρίες, τα βιώματα ή […]
«Γονάτισε, γονάτισε ψυχή μου» (για το βιβλίο “Έθνος εξαιρετικά” του Δημήτρη Κοσμόπουλου)
Αν η πατρίδα και οι άνθρωποί της ως κοινότητα με κοινή καταγωγική και πολιτισμική εξέλιξη, δηλαδή ως έθνος, είναι καημός, και μάλιστα βαρύς, ο Δημήτρης Κοσμόπουλος στην ποιητική του συλλογή Έθνος εξαιρετικά (εκδόσεις Περισπωμένη, 2023) εκφράζει τον καημό αυτό με το εύρημα μιας μάρκας τσιγάρων, η οποία εμπεριέχει στην ονομασία της το «έθνος»: Έθνος εξαιρετικά. […]
Ο συγκλονισμός της φρίκης (για το βιβλίο «Χορός στα ποτήρια» της Γεωργίας Τάτση)
Συγκλονισμός, αποτροπιασμός, εναργής εναλλαγή ανάμεσα στη συμπάθεια και την απέχθεια, καθώς παρακολουθούμε το εκκρεμές της ανθρώπινης συνθήκης να κινείται αμείλικτο μεταξύ του ρόλου του θύματος και του ρόλου του θύτη, είναι τα συναισθήαματα που κυριεύουν τον αναγνώστη του βιβλίου. Μόνο ένα ακόμη βιβλίο θυμάμαι να μου έχει δημιουργήσει τόσο έντονα συναισθήματα στο ίδιο πνεύμα: οι […]
Καθαρός ορίζοντας ζωής και συναισθημάτων (για το βιβλίο “Ίσως φύγεις στο εξωτερικό” του Νικόλα Κουτσοδόντη
Το χαρακτηριστικό στοιχείο που μου έκανε εντύπωση από τη στιγμή που άρχισα να διαβάζω τα ποιήματα της νέας συλλογής του Νικόλα Κουτσοδόντη (Ίσως φύγεις στο εξωτερικό, εκδ. Θράκα 2024) είναι ο εσωτερικός ρυθμός. Ένας ρυθμός που δεν χάνεται ακόμη και σε εκτεταμένα ποιήματα – και δεν είναι λίγα. Ο Νικόλας Κουτσοδόντης καταφέρνει να δώσει ρυθμό […]
Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον (για τη νουβέλα “Η Επιτροπή” του Sonallah Ibrahim)
Η νουβέλα του Αιγύπτιου μυθιστοριογράφου Ibrahim Sonallah Η Επιτροπή κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 2019 φροντισμένη από τις καλές εκδόσεις ΑΩ σε μετάφραση της καταξιωμένης και βραβευμένης μεταφράστριας Πέρσας Κουμούτση απευθείας από την πρωτότυπη γλώσσα, την αραβική. Ο Ibrahim Sonallah θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους του σύγχρονου αραβικού κόσμου και για το έργο του έχει […]
“Λατρευτέ επαναστατημένε έρωτά μου” της Μπεατρίζ Χάουσνερ (μτφρ.: Χριστίνα Λιναρδάκη)
Το βιβλίο αυτό αποτελεί, όπως και το προηγούμενο της Μπεατρίζ Χάουσνερ που κυκλοφορεί στα ελληνικά (Η ράφτρα και η ζωντανή κούκλα, εκδόσεις Βακχικόν 2019), μια πολυφωνική σύνθεση. Μέσα στις σελίδες του συναντάμε αντηχήσεις από αρχαίους συγγραφείς όπως ο Πορφύριος και ο Οβίδιος, βυζαντινούς όπως ο Προκόπιος, μεσαιωνικούς όπως οι τροβαδούροι της Οξιτανίας, ο Δάντης (το […]
Μάκης Τσίτας: Από τον Χρυσοβαλάντη στην Τασούλα. Πόσες «στάσεις» απόσταση; (για τα βιβλία “Μάρτυς μου ο Θεός” και “Πέντε στάσεις” του Μάκη Τσίτα)
Από τον Χρυσοβαλάντη στην Τασούλα… Πόσων χρόνων απόσταση, πόσων βιωμάτων συσσώρευση, πόσων εμπειριών αναζήτηση και σπουδή; Ο Μάκης Τσίτας, ο ταλαντούχος συγγραφέας του βραβευμένου με το Ευρωπαϊκό βραβείο μυθιστορήματος (2014) Μάρτυς μου ο Θεός (εκδ. Κίχλη, 2013 και Μεταίχμιο, 2020) και της συναρπαστικής νουβέλας Πέντε στάσεις (εκδ. Μεταίχμιο, 2020) δημιουργεί μια εξαιρετικής πρωτοτυπίας και αμεσότητας […]
Δύο βιβλία για το καλοκαίρι(;)
Α. «Θηρίο ή θεός» της Διώνης Δημητριάδου Οι (συγ)χρονισμοί είναι σημαντικοί, ακόμη και στη λογοτεχνία. Με αυτή την κάπως βαρύγδουπη φράση, θέλω να πω ότι έχει σημασία και το πότε διαβάζει κάποιος ένα βιβλίο, μέσα σε ποια προσωπική συνθήκη. Εγώ ας πούμε πήρα να διαβάσω το βιβλίο της Διώνης στις διακοπές μου, που φέτος ξεκίνησαν […]
«Η κατάλυση του χρόνου» του Μιχάλη Αλμπάτη
«… Δεν υπάρχει χρόνος. Υπάρχει μόνο το ποτάμι των στιγμών και το όνομα αυτού του ποταμού είναι αιωνιότητα. Μπορείς μονάχα να αφεθείς στο ατελεύτητο κύλισμά του…..» Το σκηνικό που κτίζει ο συγγραφέας Μιχάλης Αλμπάτης τυλίγει τον αναγνώστη, με ένταση, κυκλοτερώς, από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου Η κατάλυση του χρόνου (εκδόσεις Νήσος, 2024). 1941 – Δεύτερος Παγκόσμιος […]