«Έντιμοι άνθρωποι» του Λεονάρδο Παδούρα (μτφρ. Κ. Αθανασίου)

Ο Λεονάρδο Παδούρα θεωρείται από τους κορυφαίους  συγγραφείς της  Κούβας και της Λατινικής Αμερικής γενικότερα. Εγινε ιδιαίτερα γνωστός με την τετραλογία του «Οι τέσσερις εποχές»  στην οποία πρωταγωνιστεί ο αστυνομικός Μάριο Κόντε. Με τον ίδιο κεντρικό ήρωα έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη σειρά βιβλίων που αριθμεί δέκα τίτλους. Ο Μάριο Κόντε πρωταγωνιστεί και στο βιβλίο του […]

«Οι προσκεκλημένοι» του Pierre Assouline (μτφρ.: Ρίτα Κολαΐτη)

«..Υπάρχουν άνθρωποι που η ευτυχία των άλλων τους πληγώνει.  Δεν τους αρκεί να ζουν ανάμεσα στους ευτυχισμένους του κόσμου.  Γι’ αυτούς η ολοκληρωμένη απόλαυση απαιτεί την αποκλειστικότητα.  Αν εγκατέλειπαν έστω και ένα μόριο από αυτό το προνόμιο, θα ένιωθαν ότι στερούνται κάτι που αυτοδικαίως τους ανήκει, λόγω καταγωγής, τις περισσότερες φορές παρά γιατί το αξίζουν.  […]

“Αιρετικό αλφαβητάριο” του Δημήτρη Μπόσκου

Καλάθι του νοικοκυριού. Θυμίζει τον Χότζα, που όταν έμαθε τον γάιδαρό του να ζει χωρίς να τρώει, ο γάιδαρος ψόφησε. Καπέλο.  Πρέπει να το φορούν κάποιοι ή κάποιες για να καταλάβεις ότι έχουν κεφάλι. Αν ψάχνεις να δεις τις λέξεις με άλλο νόημα, να γελάσεις, να δουλέψεις τις έννοιες με διαφορετική οπτική ή και να […]

«Όταν με βρήκε ο λύκος» της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου

Η ενδοοικογενειακή βία είναι το θέμα του βιβλίου της Μαρίας Ψωμά-Πετρίδου Όταν με βρήκε ο λύκος (εκδόσεις Τύρφη, 2020), ένα ευαίσθητο θέμα που εδώ συναντά δεξιοτεχνική διαχείριση από τη συγγραφέα. Δεν χρησιμοποιώ τη λέξη «δεξιοτεχνική» με επιτήδευση, αλλά κυριολεκτώντας: ο τρόπος που η Ψωμά-Πετρίδου χτίζει το σασπένς, τοποθετώντας τα τρία πρόσωπα-κλειδιά, την Ερατώ που είναι […]

Εκεί που τα όρια θαμπώνουν (για το βιβλίο «Η μεγαλοψυχία των δέντρων» της Μαρίας Βέρρου)

Μια συλλογή (εκδ. Εύμαρος, 2023) δεκαέξι διηγημάτων «εσωτερικού σπαραγμού», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Σε αυτά απαντάμε ανθρώπους «της διπλανής πόρτας», απλούς και καθημερινούς, που όμως κατατρύχονται και ενίοτε κατασπαράζονται από δαίμονες κάθε λογής· μπορεί όμως αυτή η κατασπάραξη να είναι τελικά μια λύτρωση για τους ίδιους. Άλλοτε πάλι, η κατασπάραξη μπορεί να έχει […]

Όταν η αναγνωστική απόλαυση παρέλκει

Όλοι έχουμε υπόψη μας έργα που η ανάγνωσή τους γίνεται με παραδειγματική δυσκολία, εξαιτίας προσκομμάτων που ο συγγραφέας συμπεριέλαβε εσκεμμένα στο βιβλίο του. Χαρακτηριστικά, η Οδύσσεια του Τζέιμς Τζόις, μολονότι βιβλίο-ορόσημο του νεωτερισμού, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εύκολο ανάγνωσμα για πολλούς λόγους, σημαντικότερος από τους οποίους είναι η καθολική υπονόμευση της χρονικής συνέχειας και […]

“Η Σκύλα” της Πιλάρ Κιντάνα

Η Σκύλα (εκδ. Πατάκης, 2023) είναι μια νουβέλα που μας έρχεται από τη Λατινική Αμερική  και συγκεκρμένα από την Κολομβία. Η Πιλάρ Κιντάνα συγκαταλέχθηκε το 2007, από το Hay Festival, μεταξύ των 39 καλύτερων συγγραφέων κάτω των 39 ετών της Λατινικής Αμερικής . Τι  είναι αυτό που κάνει ένα βιβλίο μόλις 139 σελίδων ξεχωριστό; Η […]

Το χαϊκού στη σύγχρονη ελληνική ποίηση (για το βιβλίο “Η ποιητική της Άπω Ανατολής. Ψήγματα Χρυσού σε νεοελλήνων την εμφάνεια” της Ευσταθίας Δήμου)

«Η λογοτεχνία δεν είναι μια τέχνη παγκόσμια. Ή πιο σωστά, δεν είναι με τον ίδιο τρόπο που είναι παγκόσμιες η μουσική ή η ζωγραφική». Με αυτήν τη ρητή, κάθετη και αποφθεγματική θέση, ξεκινά η Ευσταθία Δήμου τη μελέτη της, η οποία περιέχει επισημάνσεις της Διώνης Δημητριάδου, προκαλώντας στον αναγνώστη την έκπληξη ενώ, αμέσως μετά, σπεύδει […]

«Φοβάμαι ταυρομάχε» του Πέδρο Λεμεμπέλ – μτφρ.: Κώστας Αθανασίου

«Σαν μία γάζα που τραβιέται πάνω από το παρελθόν, μία φλεγόμενη κουρτίνα ανεμίζει από το ανοικτό παράθυρο εκείνου του σπιτιού την άνοιξη του ‘86. Μιας χρονιάς που τη σημαδεύουν οι φωτιές από τα λάστιχα που καπνίζουν ακόμα στους δρόμους ενός Σαντιάγο που το πνίγουν οι περιπολίες. Ενός Σαντιάγο που λίγο λίγο αρχίζει να ξυπνάει μέσα […]

“Ο κύκλος των χαμένων γυναικών” της Αρίστης Τρεντέλ

  C’est pourquoi maintes fois, au hasard d’une veille, Ouvert sur l’infini, mon regard s’émerveille                                                                                                                                                                Renée Vivien   Σε έναν από τους περιπάτους μου στο Le Marais ανακάλυψα την Πλατεία Ρενέ Βιβιέν. Η μάλλον το όνομά της. Για χρόνια περνούσα από εκεί χωρίs να προσέξω την πινακίδα, 3e Arrt Place Renée Vivien 1877-1909 Poétesse. […]