“Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον” του Μιχάλη Μακρόπουλου
Οι Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον αποτελούνται από εννέα κείμενα τυλιγμένα στην ίδια αύρα. Αν ήταν πίνακες, θα άφηναν τα ίδια χρώματα στο άγγιγμα. Και παρόλο που κάθε ένα τους ακουμπάει τις ζωές τελείως διαφορετικών ηρώων, ο αναγνώστης όσο κρατάει το βιβλίο στα χέρια βρίσκεται κάτω από τον ίδιο ουρανό. Στα χρώματα φουρτουνιασμένης θάλασσας χωρίς […]
“Μαχμούντ ή Η άνοδος της στάθμης των υδάτων” του Αντουάν Γουότερς (μτφ: Γεωργία Ζακοπούλου)
Ένα μυθιστόρημα γραμμένο εξ ολοκλήρου ως ποίημα το οποίο με εργαλείο τη δυναμική συμπύκνωση της ποιητικής σύνθεσης στέκεται απέναντι στη βαρβαρότητα, την ανθρώπινη κτηνωδία και το χάος που επιφέρει ο πόλεμος. Αποπειράται με την ανάσυρση των αναμνήσεων ενός χαμένου πλέον κόσμου να ανασυστήσει την παρηγορητική αγκαλιά της αγάπης, τη δίψα για ελευθερία και την απόλαυση […]
“Άσμα Ασμάτων, το εβραϊκό κείμενο και οι ερμηνείες του” του Ιωσήφ Βεντούρα
βάλε με σαν σφραγίδα στην καρδιά σου σαν σφραγίδα στο μπράτσο σου διότι δυνατός σαν θάνατος ο έρωτας σκληρή σαν κόλαση η ζήλεια οι φλόγες του φλόγες φωτιάς φλόγα παντοδύναμη (σελ. 197) Το Άσμα ασμάτων, το ωραιότερο ερωτικό ποίημα όλων των εποχών, είναι μια λυρικοδραματική σύνθεση με θέμα τον πόθο δύο αποχωρισμένων εραστών και […]
“Παγωτό δακρυγόνο” του Παύλου Ανδρέου
O Παύλος Ανδρέου γεννήθηκε το 2000 στη Λάρνακα και σπουδάζει Νομική στο Πανεπιστήμιο του Reading. Η πρώτη του ποιητική συλλογή «Παγωτό δακρυγόνο» είναι διαποτισμένη από νοσταλγία για τη χαμένη αθωότητα της παιδικής ηλικίας, το παρελθόν και τις μνήμες της ιδιαιτέρας του πατρίδας που διαφυλάσσει σαν θησαυρό μες στην καρδιά του. Ο ποιητής, ακολουθώντας την εσωτερική του φωνή, γνωρίζει […]
“Μικρή εγκυκλοπαίδεια του θανάτου” του Κυριάκου Χαρίτου
Ο Κυριάκος Χαρίτος είναι πρώτα απ’ όλα ένας άνθρωπος ασύγκριτης ευαισθησίας, όπως αποδεικνύουν οι αναρτήσεις του στη διαδικτυακή καφετέρια της εποχής μας, όπου οι μεγαλύτεροι συναντιόμαστε και μιλάμε, το Facebook. Οι ίδιες αναρτήσεις είναι επίσης αποκαλυπτικές του εξαιρετικού του χιούμορ. Ο συνδυασμός των δύο αυτών στοιχείων, που υποδεικνύουν μια γοητευτική προσωπικότητα, ήταν που με έκανε […]
«Η Καρακατσού και οι δράκοι» του Βαγγέλη Γονιδάκη
Η Καρακατσού και οι δράκοι είναι ένα παραδοσιακό λαϊκό παραμύθι – παραδοσιακό, με την έννοια ότι περιέχει αγαπημένα μοτίβα φολκλόρ που έρχονται από τα παραδοσιακά παραμύθια, όπως ο αγώνας μεταξύ πριγκίπων-αδερφών, η κατάρα, το φυλαχτό, τα μάγια, η δοκιμασία. Και, φυσικά, το υπόβαθρο στο οποίο πλέκεται το παραμύθι είναι επίσης παρδοσιακό και αιώνιο, αφού αφορά […]
«Ενδεχόμενα τοπία» της Δανάης Σιώζιου
Ενδεχόμενα, δηλαδή πιθανά, τοπία. Πιθανά, όχι υπαρκτά: πιθανοί χώροι, πιθανές χρονικές στιγμές, πιθανά αισθήματα, πιθανοί χαρακτήρες. Συχνά μάλιστα απίθανα – όλα τα παραπάνω. Οι ενότητες που περιλαμβάνει η δεύτερη κατά σειρά ποιητική συλλογή της βραβευμένης με κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή Δανάης Σιώζιου, Ενδεχόμενα τοπία (εκδόσεις Αντίποδες, 2021) είναι πέντε. Η πρώτη ενότητα «Ελληνικό όνειρο», κατ’ […]
Οι ποιητικές ψηφίδες του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου (για τη συλλογή του “Γενόσημα”)
Η ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Γενόσημα (ΑΩ, 2021) περιλαμβάνει διακόσια εβδομήντα οκτώ πεζά ποιήματα. Ποτισμένα με λεπτή ειρωνεία και φιλοσοφική σκέψη, εμπνέονται από τη Φιλοσοφία της Γλώσσας και τα Μαθηματικά, ενώ «αποτίουν φόρο τιμής στο Tractatus Logico-Philosophicus του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, καθώς και στην εικαστική ιδιοφυία του Αύγουστου Ζάντερ, φωτογράφου, ποιητή της εικόνας και εκφραστή […]
Άγγιγμα: Μια ανατροπή, προς την οποία αξίζει κανείς να δουλεύει (για το βιβλίο “Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι” του Νικόλα Κουτσοδόντη)
Τι να γράψω για το βιβλίο του Νικόλα; Τι, που δεν έχει ειπωθεί ήδη; Δεν ξέρω. Κάτι θέλω όμως να γράψω. Γράφω αυτό το κείμενο με φόβο. Γράφω αποσπασματικά. Νιώθω συγκίνηση με αυτό το βιβλίο. Δυσκολεύομαι να δομήσω τη σκέψη μου. Ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων. Η ποίηση του Νικόλα είναι όμορφη. Είναι δουλεμένη με […]
“Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή” της Μαρίας Γερογιάννη
Εξήντα τέσσερα ποιήματα απαρτίζουν τη συλλογή της Μαρίας Γερογιάννη Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή, τα περισσότερα ολιγόστιχα, άρα συμπυκνωμένου νοήματος μέσα στη συνοπτικότητά τους. Κάποια, όπως το εναρκτήριο της συλλογής, είναι άτιτλα – ωστόσο δεν φαίνεται να κατέχουν κάποια επιγραφική θέση, ούτε σηματοδοτούν την έναρξη ή το τέλος μιας ενότητας. Το εναρκτήριο λοιπόν ποίημα […]