“Θερίσματα ζωής και ερώτων | Lebens und Liebesernten” του Νίκου Μυλόπουλου (μτφρ. Κ. Λιάτζουρα)
Ο Νίκος Μυλόπουλος είναι ένας ποιητής σύγχρονος. Ένας ποιητής που παρατηρεί τον κόσμο γύρω του με ενσυναίσθηση και που αφουγκράζεται την εποχή του με ευαισθησία. Ένας μελετητής ανθρωπίνων συμπεριφορών, ένας ταξιδευτής στα βάθη των ψυχών, ένας σχοινοβάτης που ισορροπεί με εξαιρετική μαεστρία πάνω στο ποιητικό σχοινί των στίχων του. Και την μία παλαντζάρει προς την […]
“Ο πελεκάνος” του Θοδωρή Παπαϊωάννου
Βιβλίο για μεγαλύτερα παιδιά (από 9 ετών), Ο Πελεκάνος (εκδόσεις Ίκαρος, 2022) του πολυβραβευμένου συγγραφέα παιδικών βιβλίων Θοδωρή Παπαϊωάννου μου έφερε στον νου ένα βιβλίο που είχα διαβάσει εγώ όταν ήμουν γύρω στα 10: το Στου παππού μας το χωριό του Γιάννη Βράχα. Και μου το έφερε στον νου για την αμεσότητα, την απλότητα και […]
Με τους φθόγγους στην κάννη (για τη συλλογή «Μικρομηχανισμοί» της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου)
Μικρομηχανισμοί είναι ο τίτλος του πιο πρόσφατου ποιητικού βιβλίου της Στέλλας Βοσκαρίδου-Οικονόμου και εύλογα, διότι περιέχει πολύ μικρά ποιήματα (δίστιχα, τρίστιχα, τετράστιχα), σκορπισμένα ή παρατεταγμένα στις σελίδες. Τα μικρά αυτά ποιήματα συνιστούν όντως μικρομηχανισμούς και μάλιστα εκρηκτικούς, μια και αποτελούν μικρές ποιητικές εκρήξεις οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους – όχι τόσο στενά ώστε να μπορούμε […]
“Ladybird ή Κατάσταση πολιορκίας” της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου – Το ποίημα της Δευτέρας
LADYBIRD ή ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ Εγώ έτρεχα, έτρεχα μια ήμουν κοπέλα, μια ήμουν άνδρας Κι εγώ δίψαγα, δίψαγα μια ήμουν ελάφι μια λύκος Κι εγώ πείναγα, πείναγα μια ήμουν μάντης τυφλός μια ο οφθαλμός Κι εγώ έβλεπα, έβλεπα μια ήμουν ποταμός και μια βωμός Μα εγώ σκόνταψα, κι έσκυψα τον αυχένα Μια πασχαλίτσα ladybird στα δυο […]
“Θέλω να κοιμόμαστε για πάντα αγκαλιά” της Έφης Αργυροπούλου
Το ζήτημα της συγκοίμησης απασχολεί πολλούς γονείς και, μολονότι είναι πλέον πιο αποδεκτή πρακτική από ό,τι ήταν στο παρελθόν, σίγουρα έχει κόστος για το ζευγάρι που χάνει ένα σημαντικό μέρος της ιδιωτικότητάς του, ιδίως αν το μωράκι κοιμάται ανάμεσα. Η Έφη Αργυροπούλου σε αυτό το βιβλίο δεν παίρνει θέση στο ζήτημα, το πιάνει όμως από […]
Καιόμενος ο ποιητής (για το βιβλίο “Όλα στο μαύρο” του Δημήτρη Παπαστεργίου)
Η ποιητική συλλογή του Δημήτρη Παπαστεργίου Όλα στο μαύρο (εκδόσεις Ρώμη, 2022) αποτελεί σύνθεση ερωτικών κυρίως ποιημάτων. Θεματολογικά παραπέμπει στην παράδοση των τραγουδιών της αγάπης ή του πόθου, η χρονική αφετηρία των οποίων, σύμφωνα με τον καθηγητή Ερατοσθένη Καψωμένο, φτάνει ως την αρχαϊκή εποχή. Παρά την αρνητική σηματοδότηση του τίτλου (Όλα στο μαύρο), η ανυπόκριτη […]
“Αυταπάτη γυναικός” της Αφροδίτης Διαμαντοπούλου – Το ποίημα της Δευτέρας
ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΣ Προχωρά με βήματα απαλά αγγίζοντας με τα ακροδάχτυλά της τη ζωή και βολεύεται στο στενό συρτάρι που της έφτιαξαν, με κόπο. Χαϊδεύει τις στριμωγμένες αναμνήσεις Παίζει με τις γιρλάντες της αυταπάτης Αναπολεί ξεφτισμένους έρωτες Μαθαίνει να αφουγκράζεται τους απόηχους των ενοχών Και σωπαίνει… Κάποτε βγάζει για λίγο το κεφάλι Και τότε κλαίει και […]
Μετάφραση: Ο Φινλανδός ποιητής Mikko Viljanen (μτφρ. Βίκυ Αλυσσανδράκη)
O Μίκκο Βίλιανεν γεννήθηκε στο Ελσίνκι το 1976. Σπούδασε αρχαία ελληνική και συγκριτική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι και Δραματουργία στην Ακαδημία Θεάτρου. Έχει δημοσιεύσει τρία μυθιστορήματα και δύο ποιητικές συλλογές. Έχει γράψει θεατρικά έργα και λογοτεχνικά δοκίμια. Διδάσκει δημιουργική γραφή και σενάριο σε διάφορα πανεπιστήμια, ενώ εργάζεται και ως λογοτεχνικός συντάκτης. Το πρώτο του […]
“[Ποίημα γραμμένο 7 λεύγες κάτω από την θάλασσα – στον βυθό]” του Γιώργου Αλισάνογλου: Το ποίημα της Δευτέρας
Πρωτο/μαγιά μετα/φέρω τις φράσεις μου μάτσο ζαχα/ρωτά – στο κέντρο της πόλης Μετά υπο/φέρω αινιγματική φοβία για ένα ποίημα ανοιξιάτικο που δεν λάμπει κι όμως είναι χρυσός- Στον βυθό του Θερμαϊκού μετα/ποιώ το κάλεσμα μιας εποχής αλλοτινής μου Οφηλίας ενώ συν/αισθάνομαι αθάνατος σχεδόν ero/τα όπως πρώ/τα κατά/πίνω την γλώσσα μου που κάποτε στο έξω […]
Το ποίημα των παραμονών: “Ο Άη-Βασίλης και το προσφυγόπουλο” της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού
Ο ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ Κρατούσα τη φούχτα του σφιχτά στην καρδιά μου Όχι λιγότερο κρύωνε πολύ ως το κόκαλο Περονιάζει ωκεανός το άδειο του βλέμμα… Προσφυγόπουλο… Άρμεξε το μεδούλι του χειμώνας Στην αγκαλιά μου κόκκινη γούνα τυλίγει το Μπλαβί του μειδίαμα Εγώ ναι ο Άη-Βασίλης Στο δρόμο για τη Γη της Επαγγελίας… […]