«Ο βιβλιoπώλης του Σελινούντα» του Roberto Vecchioni (μτφρ. Δ. Παπαδημητρίου)
«…..Το παραμύθι κρύβεται στο καθημερινό μας βάσανο, στην αδυναμία μας να φέρουμε τα λόγια μας σε αντιστοιχία με αυτό που αισθανόμαστε. Ο Σελινούντας είναι η λέξη, είναι αυτός ο ιερός μύθος που μας κρατάει συντροφιά από τότε που του αφιερώσαμε τον αχό του κύματος, το θρόϊσμα των φύλλων και το γρύλισμα των ζώων, ανακαλύπτοντας έντρομοι […]
«Τι έχει ο Γιάννης;» της Άδας Σταματάτου
Μαμά παιδιού με αυτισμό, η ακτιβίστρια μαραθωνοδρόμος Άδα Σταματάτου σε αυτό το βιβλιαράκι των εκδόσεων Μεταίχμιο (2023) παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά των παιδιών στο φάσμα του αυτισμού και προσπαθεί να βοηθήσει τα υπόλοιπα παιδιά να τα καταλάβουν και να ευαισθητοποιηθούν σχετικά. Τι είναι λοιπόν ο αυτισμός; Πρώτα απ’ όλα, δεν είναι αρρώστια ούτε είναι μεταδοτικός. Αν […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μακριά από την πατρίδα” της Λιλιάνας Φουρτζίου
Μακριά από την πατρίδα Με ρώτησαν: – Ξέρεις να κλαδεύεις καλλωπιστικά κι άλλα φυτά; – Ξέρω, τους απάντησα. Για να βγάλω το ψωμί μου, τα είπα αυτά. Με ρώτησαν: – Ξέρεις να βάφεις κάγκελα, κουφώματα; – Ξέρω, απάντησα. Για να φρεσκάρω του κόσμου τα ξέθωρα χρώματα. Με ρώτησαν: – Ξέρεις να μαγειρεύεις φαγητά νόστιμα, φίνα; […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Η γυναίκα του Λωτ” της Βικτωρίας Καπλάνη
Η γυναίκα του Λωτ Τυλιγμένη στο μανδύα της ασάλευτη θυμίζει στήλη άλατος πάει καιρός της πεθυμιάς το πηγάδι ξεράθηκε υπάρχει, βλέπεις, μια αόρατη γραμμή δεν υποψιάζεσαι, διαβαίνεις τώρα τίποτα δεν κάνει το βλέμμα να φλογίζεται άνυδρο τοπίο η ζωή, νίκη της απουσίας θρίαμβος του έλλογου διχασμού ήχοι αδρανείς, άγευστες λέξεις ποια είναι η ανάγκη σου, […]
Αρχαίοι μύθοι και σύγχρονη πραγματικότητα (για το βιβλίο “Εμείς η Αντιγόνη” της Μαρίας Λάτσαρη
Η χρήση του μύθου στη λογοτεχνία υπήρξε γνώρισμα πολλών λογοτεχνικών σχολών. Ο αρχαίος μύθος έγινε πηγή έμπνευσης, διασκευάστηκε ή λειτούργησε ως απλή διακειμενικότητα. Μετά τον αγγλοσαξονικό μοντερνισμό (αρχές του 20ού αιώνα) ωστόσο, βασικό γνώρισμα της τεχνικής είναι η ένταξη των χαρακτήρων των μύθων ή απλών επεισοδίων τους σε ένα ευρύτερο ηθικό και διανοητικό πλαίσιο. Η […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Όταν ανθίζουν οι κουμαριές” της Γιώγιας Σιώκου
Όταν δακρύζουν οι κουμαριές Άταφος ανάμεσα στους στίχους ο Πολυνείκης. Φοβάμαι τη βόμβα του υδρογόνου. Την αλαζονεία των ανθρώπων. Το αλύχτημα του προπανίου. Την πετρελαιοκηλίδα φοβάμαι φιλντισένια να ιριδίζει στο αρχιπέλαγος. Οι κουμαριές και τα ελατόδασα δακρύζουν λίγο πριν απανθρακωθούν. Την υπερθέρμανση φοβάμαι του πλανήτη. Τον κρότο των παγετώνων. Του μολυσμένου υδροφόρου ορίζοντα την οργή. […]
“Ακόμα βαφτιζόμαστε” του Νίκου Ερηνάκη
Βάπτισμα ονομάζεται ένα από τα επτά μυστήρια της χριστιανικής εκκλησίας που σηματοδοτεί την εισαγωγή του πιστού στο σώμα της εκκλησίας. Η λέξη βάπτισμα προέρχεται από το ρήμα βάπτω/βαπτίζω που σημαίνει «βυθίζω συχνά ή έντονα, βουτάω, καταδύω». Με την έννοια της εισαγωγής λοιπόν σε μια νέα συνθήκη, σαν αποτέλεσμα μυητικής τελετουργίας, αλλά και της βύθισης, πρέπει πιστεύω […]
“Χλομά βουνά” της Τίνας Κουτσουμπού
«Δεν έχετε ξαναδεί τέτοια ομορφιά κι άγρια φύση. Πελώρια βουνά, πολλά ελατοσκέπαστα και πυκνοφυτεμένα από δένδρα περήφανα, απλώνουν το πράσινο χαλί τους τριγύρω στις κοιλάδες. Κάθετοι βράχοι, σκέτοι γκρεμοί, τα «χλομά βουνά», όπως τα αποκαλούν, γυμνά και φαγωμένα από κάθε ίχνος πρασινάδας, αγέρωχα στέκουν» (σ. 125). Έτσι έβλεπε ο Θέο, δηλαδή ο Θεοντόρ Χρηστομάννος, τον […]
Τα ποιήματα της Δευτέρας “Κοιτάζω την ανάσταση των άστρων” του Ευριπίδη Γαραντούδη και “Κοιτάζοντας τον κύκλο του στερεώματος” της Σοφίας Κολοτούρου
Κοιτάζω την ανάσταση των άστρων Γιώργος Σεφέρης, “Κυριακή 2 ιουλίου [1950]”, Μέρες Ε΄, σ. 197-203 Ludovico Einaudi, “Ascent”, Seven Days Walking (και οι επτά παραλλαγές) Κοιτάζω την ανάσταση των αστεριών ξανά απ’ τη σχολική μου αυλή κι ένα φυτό απλώνει ρίζες στο κενό. Στη διαπασών ηχεί η ηχώ της μουσικής τουˑ απ’ τον κορμό του […]
Μύθος, Ιστορία, Λογοτεχνία (για το βιβλίο “Μυθολογήματα και έντεκα πλην ένα μικρά πεζά” του Γρηγόρη Τεχλεμετζή)
Ο Γρηγόρης Τεχλεμετζής, σε αυτό το πέμπτο πεζογραφικό βιβλίο του (εκδόσεις Κέδρος, 2021), ξεκινά με ένα μικρό σε έκταση παραμυθητικό κείμενο το οποίο, με τρόπο έμμεσο και αλληγορικό, μας εισάγει στην πολλαπλή ταυτότητα των κειμένων που ακολουθούν, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα, όσα ο ίδιος ο συγγραφέας του πρεσβεύει για τη σημασία των λέξεων και τη δύναμη της […]