Το ποίημα της Δευτέρας: “Το αδιανόητο τίποτα” της Τζένης Φουντέα-Σκλαβούνου
Το αδιανόητο τίποτα Έχουν οι λέξεις νόημα; Όλες οι λέξεις έχουν νόημα; Ένα νόημα έχουν ή πολλά; Ποιος μας το βεβαιώνει; Κι αν έτσι είναι τι θα πει η λέξη τίποτα; Τίποτα δηλαδή, σημαίνει τίποτα; Τίποτα άλλο; Υπάρχει άλλο και τι μπορεί να είναι αυτό εκτός από το στείρο αντώνυμο του όλα; Μήπως το τίποτα […]
“Ο αιώνας των ξένων” του Νίκου Σουβατζή και η ουτοπία
Η συλλογή του Νίκου Σουβατζή Στον αιώνα των ξένων είναι γραμμένη πάνω στο ρήγμα που χωρίζει δύο αντίρροπες δυνάμεις και τους οπαδούς τους: αφενός τους σκληρούς ορθολογιστές και αφετέρου τους γλυκούς ονειροπόλους. Ποιοι όμως από αυτούς τους δύο είναι οι ξένοι του τίτλου; Μπορεί να είναι οι πρώτοι, εκείνοι δηλαδή που δεν ενδιαφέρονται αν αναπαράγουν […]
“Άδειος τόπος” του Γιάννη Νικολούδη
* Βραβείο μυθιστορήματος 2023 της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης «Κεντρική πύλη, φυλακές Νέας Αλικαρνασσού. Νέα Αλικαρνασσός, Ηράκλειο. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μπεις, υπάρχουν πολλοί τρόποι να βγεις, και ένας από τους τρόπους που βγαίνεις δείχνει, πολλές φορές, τον τρόπο που θα ξαναμπείς – άκου» Σε αυτό το τόσο περιεκτικό μυθιστόρημα (εκδόσεις Πατάκη, 2023) που εκτείνεται […]
Το ποίημα της Δευτέρας την Τρίτη: “Εκδικούμενη με γκολ ορφάνια” από την Αλήτι Τσαλαχούρη
ΕΚΔΙΚΟΥΜΕΝΗ ΜΕ ΓΚΟΛ ΟΡΦΑΝΙΑ: Η αναγγελία στην προσευχή απ’ τον διευθυντή-Υποχρεωτική επίσκεψη στο Ορφανοτροφείο της Αρχιεπισκοπής-Kι εμάς στα πόδια μας τα μούτρα μας-Όση ορφάνια-Με τόσα γκολ τρυπούσανε τα δίχτυα μας-Είκοσι αντίπαλοι-Σε πολλαπλασιασμό με δυο γονείς-Σαράντα φάγαμε στην άλλη εκδρομή-Σκέτες βολίδες- Που χολιάζανε τα σπίτια μας-Aδιαφορώντας πως όπου άνθρωπος κι Οδύσσεια-Όση ορφάνια-Με τόσα γκολ τρυπούσανε τα δίχτυα […]
Περί νέων περιοδικών ο λόγος: “Μούσες” και “Παράσιτο”
Ημέρα της ποίησης σήμερα και το απλό θα ήταν να δημοσιεύαμε ποιήματα. Όμως το στίγμαΛόγου ξεχειλίζει ούτως ή άλλως από ποίηση, η οποία υπηρετείται από πολλές οπτικές, πέραν από εκείνη του ποιητή-δημιουργού. Έτσι, η σημερινή μας ανάρτηση αφορά δύο νέα περιοδικά (το ένα μάλιστα δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη, έχει απλώς αναγγελθεί): Κυκλοφόρησε λοιπόν το δεύτερο […]
“Ο θυρωρός των ημερών” της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου
Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, μετά την επώδυνη συλλογική εμπειρία της πανδημίας, μετά την τρομοκρατία του φόβου, που μεγέθυνε καθημερινά γύρω μας τη σκιά του θανάτου και γκρέμισε τις ψευδαισθήσεις της ανθρώπινης παντοδυναμίας μας, επέστρεψε με μια νέα ποιητική συλλογή, την όγδοη συλλογή της (Ο θυρωρός των ημερών, εκδ. Κέδρος 2022), με ποιήματα υπαρξιακά, γραμμένα από μία […]
Γοβάκια που πληγώνουν τα πόδια (για το βιβλίο «Γοβάκια από πάγο» της Λίλιας Τσούβα)
Τα γοβάκια από πάγο της Λίλιας Τσούβα (εκδόσεις Κουκκίδα, 2024) δεν περιλαμβάνουν απλώς διηγήματα που, με μυθοπλαστική διάθεση, προσπαθούν να ανασυνθέσουν τις πραγματικές ιστορίες έντεκα γυναικών οι οποίες ουδέποτε φόρεσαν τα γυάλινα γοβάκια της Σταχτοπούτας ούτε είχαν παραμυθένια ζωή. Είναι έντεκα αιχμηρά καρφιά με θέμα άβολο, αφού περιγράφουν την αδικία που έχει υποστεί η γυναίκα […]
Η αθέατη όψη της θεότητας (για τη συλλογή «Η χαμένη θεά» της Άννας Γρίβα)
Όλοι αναμασάμε την πεποίθηση πως η πραγματικότητα έχει πολλές ερμηνείες –και ο μύθος ίσως περισσότερες – αλλά πόσοι από εμάς έχουν την τόλμη να προσφέρουν κάποια από αυτές, ιδίως κάποια που να πηγαίνει εντελώς κόντρα στην κυρίαρχη αφήγηση, και μάλιστα στα ιερότερα και τα οσιότερά της; Η Άννα Γρίβα σε αυτή τη συλλογή της (Χαμένη […]
Από το ζωογόνο οξυγόνο στο αβίωτο ά-ζωτο (για τη συλλογή «Οξυγόνο δύο» της Ελένης Γαλάνη)
Έχω ήδη τεκμηριώσει, από τις προηγούμενες συλλογές της, τη δεινότητα της γραφής της Ελένης Γαλάνη, η οποία στην πρόσφατη αυτή συλλογή της (Οξυγόνο δύο, εκδόσεις Ρώμη 2023) πραγματικά απογειώνεται. Η συλλογή είναι χωρισμένη σε τρία, άνισα, μέρη: την Ευρυδίκη, την (ανώνυμη) Γυναίκα του Λωτ και την Περσεφόνη. Τα δύο πρώτα είναι μεγαλύτερα και συνιστούν έναν […]
«Ο βιβλιoπώλης του Σελινούντα» του Roberto Vecchioni (μτφρ. Δ. Παπαδημητρίου)
«…..Το παραμύθι κρύβεται στο καθημερινό μας βάσανο, στην αδυναμία μας να φέρουμε τα λόγια μας σε αντιστοιχία με αυτό που αισθανόμαστε. Ο Σελινούντας είναι η λέξη, είναι αυτός ο ιερός μύθος που μας κρατάει συντροφιά από τότε που του αφιερώσαμε τον αχό του κύματος, το θρόϊσμα των φύλλων και το γρύλισμα των ζώων, ανακαλύπτοντας έντρομοι […]