“ΣΚΠ” της Χριστίνας Λιναρδάκη

Θα ήθελα να ξεκινήσω την παρουσίασή μου για την ποιητική συλλογή της Χριστίνας Λιναρδάκη με κάτι απλό αλλά όχι και αυτονόητο που είχε πει ο γνωστός Γάλλος σκηνοθέτης Robert Bresson: «Η δημιουργία δεν συνίσταται στο να παραμορφώσει ή να εφεύρει κανείς πράγματα, αλλά στο να θέσει τα υπάρχοντα σε νέες σχέσεις μεταξύ τους». Η Χριστίνα […]

“Το σώμα δεν ξεχνά” του Bessel A. van der Kolk

Νομίζετε πως το ψυχικό τραύμα αφορά αποκλειστικά μια ιστορία κακοποίησης, σωματικής ή σεξουαλικής, τη συμμετοχή στον πόλεμο, ένα οικογενειακό περιβάλλον βεβαρυμένο από αλκοόλ και ναρκωτικά; Δυστυχώς, δεν είναι έτσι. Τραύμα μπορεί να υποστούν όλοι, ακόμη και εκείνοι που μεγάλωσαν σε καθ’ όλα «κανονικές» ή και «ιδανικές» οικογένειες: σίγουρα ήρθε η στιγμή που υπέφεραν, που τους […]

Με σκληρό ρεαλισμό και δωρική λιτότητα (για το “ΣΚΠ” της Χριστίνας Λιναρδάκη)

Το άσπρο σκίζεται από την αιχμή του μαύρου στο εξώφυλλο του βιβλίου. Έτσι ξαφνικά και το δυσοίωνο εισβάλλει στη ζωή της ποιήτριας: Σε κάποιο πάρτι ή άλλη μάζωξη το πρόσεξε ο Παναγιώτης το ένα μάτι ήταν πιο κλειστό το βλέφαρο πεσμένο Ο οφθαλμίατρος με παρέπεμψε στον νευρολόγο κι ο νευρολόγος με κοίταξε ανήσυχος Έτσι άρχισαν […]

«Η σκιά του κηπουρού» της Τίνας Κατσούλη

Με νουβέλα αυτή τη φορά επιστρέφει η Τίνα Κατσούλη. Ο τίτλος αυτής: “Η σκιά του κηπουρού” (εκδόσεις Βακχικόν, 2024). Στις 100 σελίδες της βλέπουμε να ξεδιπλώνεται το πολύχρωμο υφαντό των ενοίκων μιας πολυκατοικίας και του θυρωρού της. Ο τελευταίος εκτελεί και χρέη κηπουρού, ενώ είναι γενικά ο «άνθρωπος για όλες τις δουλειές», ένας αυτοχρισμένος Ρομπέν […]

“Ανεμόφαντο” της Δέσποινας Τσιτάκη

«Ανεμόφαντο» της Δέσποινας Τσιτάκη, παρουσίαση 27.4.2024 Το Ανεμόφαντο του ομότιτλου, τρίτου βιβλίου της Δέσποινας Τσιτάκη (εκδόσεις Οσελότος, 2024) είναι ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας από μια άλλη δεκαετία, όπου η καθημερινότητα λαμβάνει χώρα με διαφορετικούς όρους από τους σημερινούς, πολύ πιο φτωχικούς και πολύ πιο κοπιαστικούς – συγχρόνως όμως και πολύ πιο μαγικούςˑ κυριολεκτικά. Είναι […]

Σφηνάκια του Απρίλη με το Πάσχα προ των θυρών (Γ. Ρούσκας, Γ. Σακαλής)

Χοϊκά: Χάικου και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια του Γιώργου Ρούσκα Από τις εκδόσεις Κοράλλι κυκλοφόρησε, το 2021, το πολύ ενδιαφέρον αυτό βιβλίο του Γιώργου Ρούσκα που περιλαμβάνει επακριβώς όσα υπόσχεται ο τίτλος του. Τα δοκίμια λειτουργούν ως εισαγωγικά κείμενα στις δύο επιμέρους ενότητες του βιβλίου: εκείνη με τα χαϊκού και εκείνη με τους δεπέλλιχους. Στο […]

Μέσα στις υπόγειες στοές (για την ποιητική συλλογή «Περίμετρος» του Γιάννη Στρούμπα)

Το μετρό της Αθήνας. Ορισμένοι το χρησιμοποιούμε καθημερινά για να πάμε στις διάφορες δουλειές μας. Πόσοι από μας όμως το έχουμε σκεφτεί σαν ηχηρή αλληγορία των συνθηκών που μας αφορούν; Το σκέφτηκε πρώτη η Τασούλα Καραγεωργίου στην ποιητική συλλογή της Το μετρό (εκδόσεις Κέδρος, 2004). Το σκέφτηκε κατόπιν ο Γιάννης Στρούμπας στην ποιητική συλλογή του […]

Ένα μοιρολόι ή ίσως μια προσευχή (για την ποιητική συλλογή “Απόδειπνο” της Εύης Λιακέα)

Πραγματικά εντυπωσιακή η πρώτη αυτή συλλογή της Εύης Λιακέα Απόδειπνο (εκδόσεις Θράκα, 2023), για μια πλειάδα λόγων. Σημαντικότερος από αυτούς είναι κατά τη γνώμη μου η υποβλητική ατμόσφαιρα που η ποιήτρια επιτυγχάνει να δημιουργήσει απ’ άκρη σ’ άκρη της συλογής και η οποία οφείλεται στην υφέρπουσα, απροσδιόριστη απειλή ή την ανησυχία που κρύβεται ή πλανάται […]

“Ο αιώνας των ξένων” του Νίκου Σουβατζή και η ουτοπία

Η συλλογή του Νίκου Σουβατζή Στον αιώνα των ξένων είναι γραμμένη πάνω στο ρήγμα που χωρίζει δύο αντίρροπες δυνάμεις και τους οπαδούς τους: αφενός τους σκληρούς ορθολογιστές και αφετέρου τους γλυκούς ονειροπόλους. Ποιοι όμως από αυτούς τους δύο είναι οι ξένοι του τίτλου; Μπορεί να είναι οι πρώτοι, εκείνοι δηλαδή που δεν ενδιαφέρονται αν αναπαράγουν […]

Γοβάκια που πληγώνουν τα πόδια (για το βιβλίο «Γοβάκια από πάγο» της Λίλιας Τσούβα)

Τα γοβάκια από πάγο της Λίλιας Τσούβα (εκδόσεις Κουκκίδα, 2024) δεν περιλαμβάνουν απλώς διηγήματα που, με μυθοπλαστική διάθεση, προσπαθούν να ανασυνθέσουν τις πραγματικές ιστορίες έντεκα γυναικών οι οποίες ουδέποτε φόρεσαν τα γυάλινα γοβάκια της Σταχτοπούτας ούτε είχαν παραμυθένια ζωή. Είναι έντεκα αιχμηρά καρφιά με θέμα άβολο, αφού περιγράφουν την αδικία που έχει υποστεί η γυναίκα […]