Σφηνάκια του Ιούνη
«Παρασπόρος και άλλες ιστορίες» του Γιάννη Δίγκα Σε αυτό το νέο του βιβλίο διηγημάτων, ο Γιάννης Δίγκας παρουσιάζει και πάλι ενσταντανέ της καθημερινότητας που εξελίσσονται πότε αναμενόμενα (όπως π.χ. στο διήγημα «Κακό σημάδι») και πότε αναπάντεχα (π.χ. στο «Παρασπόρος»). Η ματιά που ρίχνει στα γεγονότα είναι οξείακαι η επιλογή του τι θα παρουσιάσει καίρια για […]
“Εξωτικά είδη” της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου
Στα Εξωτικά είδη, τη νέα ποιητική συλλογή της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου, το καλοκαίρι του έρωτα δεν σταματά, αλλά προεκτείνεται στη μνήμη και αναγεννιέται πάλι με τα φτερά της φαντασίας μέσα από τόπους και εποχές πλημμυρίζοντάς την με μια φευγαλέα αίσθηση ευτυχίας, γίνεται ένα αέναο (θ)έρος. Η ποιήτρια από την πρώτη κιόλας στιγμή δηλώνει τη διάθεσή της […]
“Ο δρόμος της επιστροφής είναι απόκρημνος” της Κούλας Αδαλόγλου
«Το ποίημα δεν γράφεται με παρελθόντα πόνο» (σ. 34 ) Η καλή ποιήτρια Κούλα Αδαλόγλου στην τελευταία ποιητική συλλογή της με τίτλο Ο δρόμος της επιστροφής είναι απόκρημνος (εκδόσεις Μελάνι, 2022) συνομιλεί με τις δυο προηγούμενες ποιητικές συλλογές της Οδυσσέας τρόπον τινά και Εποχή Αφής, αλλά και με άλλες ποιητικές φωνές. Ο τίτλος μας προϊδεάζει […]
Ένα λευκό φως που επιμένει: για τη συλλογή “Λευκοί νάνοι” της Κατερίνας Λιάτζουρα
Στην ποιητική συλλογή Κρεμμυδαποθήκη (εκδ. Βακχικόν, 2020) της Κατερίνας Λιάτζουρα είχαμε έναν λόγο αυστηρά δομημένο, λιτή έκφραση, χρώματα γκρίζα που σπάγανε κάποτε με λίγο κίτρινο. Συγκρατημένη, δωρική, έκφραση συναισθημάτων, με μια υπόγεια ωστόσο ένταση που δονούσε συναισθήματα. Στη συλλογή Λευκοί Νάνοι (εκδ. Βακχικόν, 2022), ο λόγος απελευθερώνεται σε μια ποιητική σύνθεση, η οποία σπάει κάποτε […]
«Αγόραζα πάντα διάφανες ομπρέλες» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου
Τρυφερός και κάπως αυθάδης είναι στην ποιητική του συλλογή Αγόραζα πάντα διάφανες ομπρέλες ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος. Και λέγοντας αυθάδης εννοώ ότι είναι αποφασισμένος να μη χρυσώσει το χάπι κανενός και να μη χαριστεί – ούτε καν στον ίδιο τον εαυτό του. Παρά την αποφασιστικότητά του όμως, δεν λησμονεί πως ο άνθρωπος είναι κάτι το […]
«Ημέρες καλοσύνης» της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη
μυριάδες αστέρια είμαι μα πάνω απ’ όλα το σκοτεινό κενό (από την ενότητα-ποίημα «Ορατόριο») Ο άνθρωπος είναι εξίσου αστερόσκονη (στο χέρι του είναι να χαρεί την αγάπη και την καλοσύνη) όσο και σκοτάδι (που αντανακλάται στον τρόπο που έχει κατασκευάσει τον κόσμο τον οποίο κατοικεί). Την ανθρώπινη φύση αλλά και την κοινωνική κατασκευή της του […]
“Παγωτό δακρυγόνο” του Παύλου Ανδρέου
O Παύλος Ανδρέου γεννήθηκε το 2000 στη Λάρνακα και σπουδάζει Νομική στο Πανεπιστήμιο του Reading. Η πρώτη του ποιητική συλλογή «Παγωτό δακρυγόνο» είναι διαποτισμένη από νοσταλγία για τη χαμένη αθωότητα της παιδικής ηλικίας, το παρελθόν και τις μνήμες της ιδιαιτέρας του πατρίδας που διαφυλάσσει σαν θησαυρό μες στην καρδιά του. Ο ποιητής, ακολουθώντας την εσωτερική του φωνή, γνωρίζει […]
«Ενδεχόμενα τοπία» της Δανάης Σιώζιου
Ενδεχόμενα, δηλαδή πιθανά, τοπία. Πιθανά, όχι υπαρκτά: πιθανοί χώροι, πιθανές χρονικές στιγμές, πιθανά αισθήματα, πιθανοί χαρακτήρες. Συχνά μάλιστα απίθανα – όλα τα παραπάνω. Οι ενότητες που περιλαμβάνει η δεύτερη κατά σειρά ποιητική συλλογή της βραβευμένης με κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή Δανάης Σιώζιου, Ενδεχόμενα τοπία (εκδόσεις Αντίποδες, 2021) είναι πέντε. Η πρώτη ενότητα «Ελληνικό όνειρο», κατ’ […]
Οι ποιητικές ψηφίδες του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου (για τη συλλογή του “Γενόσημα”)
Η ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Γενόσημα (ΑΩ, 2021) περιλαμβάνει διακόσια εβδομήντα οκτώ πεζά ποιήματα. Ποτισμένα με λεπτή ειρωνεία και φιλοσοφική σκέψη, εμπνέονται από τη Φιλοσοφία της Γλώσσας και τα Μαθηματικά, ενώ «αποτίουν φόρο τιμής στο Tractatus Logico-Philosophicus του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, καθώς και στην εικαστική ιδιοφυία του Αύγουστου Ζάντερ, φωτογράφου, ποιητή της εικόνας και εκφραστή […]
Άγγιγμα: Μια ανατροπή, προς την οποία αξίζει κανείς να δουλεύει (για το βιβλίο “Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι” του Νικόλα Κουτσοδόντη)
Τι να γράψω για το βιβλίο του Νικόλα; Τι, που δεν έχει ειπωθεί ήδη; Δεν ξέρω. Κάτι θέλω όμως να γράψω. Γράφω αυτό το κείμενο με φόβο. Γράφω αποσπασματικά. Νιώθω συγκίνηση με αυτό το βιβλίο. Δυσκολεύομαι να δομήσω τη σκέψη μου. Ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων. Η ποίηση του Νικόλα είναι όμορφη. Είναι δουλεμένη με […]