Σφηνάκια Μαρτίου με την άνοιξη προ των πυλών
«ΜΥΘΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΚΑ ΠΛΗΝ ΕΝΑ ΜΙΚΡΑ ΠΕΖΑ» ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΕΧΛΕΜΕΤΖΗ Σε ένα μεικτό εγχείρημα που αντλεί από τη μυθολογία αλλά και την πραγματικότητα, από το παρόν αλλά και από το παρελθόν, ο Γρηγόρης Τεχλεμετζής μας παραδίδει 1+6+10-1 μικρά πεζά ή διηγήματα με το γνωστό του καυστικό χιούμορ και με αυτοσαρκαστική διάθεση. Και αν σας μπέρδεψε […]
“45 τετραγωνικά” του Στέλιου Μαφρέδα
45 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ Αρκούσε ο χώρος για ενδιαίτημα. Έστησε το σπιτικό όπως στην έκθεση ειδών οικίας όλα τα χρειώδη υπήρχανε εδώ να’ ναι άνετη η ζωή ο έρωτας να στεγαστεί και να μη γυροφέρνει. Όλα, και στην πιο καίρια θέση ο υπολογιστής. Να ακυρώνει άλλοτε τη μοναξιά και άλλοτε να τη φουντώνει. Έλειπε μονάχα […]
“Ενδυνάμωσις” του Άγγελου Αδαμάκη
ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΙΣ Ατσάλινο βέλος καταυγάζει ασημένιο και βιολετί-φωτεινό, υπόκωφος ήχος, αχός ζοφερός εισβάλλει στο απάγκιο κατατρύχει τους χαμερπείς καθωσπρέπει, αιδημοσύνη σκορπά η ηχώ αποκαρωμάρα η επαλληλία: καταυγασμός- ήχος βαθύς και ηχώ∙ τα δάκρυα της ψυχής στα κεραμίδια σταλάζουν, με αίμα γεμάτο, το φωτεινό παράθυρο πάλλεται, πάλλεται το σπίτι ολάκερο, παραληρούν οι αγγελοπρόσωποι με τα αντία του […]
«Φυτρώνει άγρια ζάχαρη» της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Κι ήταν αυτή η ανελέητη ομορφιά που μας κράτησε ζωντανούς Η Φωτεινή Βασιλοπούλου μας χαρίζει άλλη μία συλλογή που επιτρέπει την αναψηλάφιση των ουλών τις οποίες δημιουργεί η οδύνη. Τα ποιήματα, που αναπτύσσονται σε τρεις διακριτές ενότητες, ακολουθούν μια ιλιγγιώδη κάθετη κίνηση από τα βάθη της θάλασσας μέχρι τα ύψη του ουρανού, μια κίνηση γεμάτη […]
Άτιτλο της Ιουλίας Τολιά
Επέστρεψε. Με μια ετοιμόρροπη αποσκευή κι ένα σπασμένο τηλεσκόπιο στον ώμο. Τον περίμεναν κάτι γερασμένα παιδιά. Κάποιοι έλειπαν. Τους επισκέφθηκε στο κοιμητήριο. Στους κήπους μόνο οι βιολέτες είχαν απομείνει. Το τρίξιμο της πόρτας – η οξείδωση, βλέπετε – ουδόλως τον ενόχλησε. Κοντά στο παράθυρο, η καρέκλα όπως τότε. Τράβηξε τη φθαρμένη κουρτίνα. Και είδε πως, […]
“Αντιγόνη” της Ευαγγελίας Ανδριτσάνου
Η Αντιγόνη της Ευαγγελίας Ανδριτσάνου είναι η απεικόνιση μιας μη-γραμμικής πορείας από τον ιστορικό χρόνο στον μυθικό και αντίστροφα, και από το άυλο σύμβολο στην χειροπιαστή παρουσία. Δεν είναι η πρωτοτυπία το βασικό χαρακτηριστικό της συλλογής, δύσκολα θα μπορούσε άλλωστε, φαίνεται όμως να είναι η προσέγγιση και η οπτική, σε ένα θέμα καλώς ή κακώς γνωστό […]
“Ξενύχτι” της Μαριγώς Αλεξοπούλου
ΞΕΝΥΧΤΙ Ταΐζεις το παιδάκι λίγο λίγο το ψωμάκι κι έτσι όπως προσφέρεις φωτίζεσαι και το φως καίει σιγά σιγά τις παιδικές σου αναμνήσεις. Μαριγώ Αλεξοπούλου από τη συλλογή της Νυχθημερόν, εκδ. Πόλις, 2020
“Χοϊκά: Χάικου και δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια” του Γιώργου Ρούσκα
Τον Γιώργο Ρούσκα τυγχάνει να τον έχω γνωρίσει ως ποιητή, έχοντας διαβάσει παλιότερες ποιητικές του συλλογές και ως μελετητή και κριτικό λογοτεχνίας με αντίστοιχες μελέτες στα έργα ομότεχνων. Πρόσφατα, όμως, γνώρισα μια διαφορετική πτυχή του. Πρόκειται για την ενασχόλησή του με την πολύ μικρή φόρμα τόσο του χαϊκού όσο και του δεκαπεντασύλλαβου στην νέα ποιητική […]
“Μια φορά” του Γιώργου Δ. Γεωργούλα
MIA ΦΟΡΑ Σε ένα τραμ που χώλαινε μας στρίμωχνες Σάββατα, Κυριακές ολόκληρες να χαζεύουμε τους άλλους Με νερό και φθηνούς ψαλμούς για κολατσιό Διασχίζαμε την άπνοια τα γερασμένα παρτέρια δάκρυζαν γύρη χρόνια ανεκπλήρωτη Περνούσαμε μπροστά από σωρούς στιγμών δρόμους, παγκάκια ξύλινα, θέσεις αναμονής Πιο κει φθαρμένα εμπορικά, ίδια κορμιά κατέρχονταν σιγοτραυλίζοντας τις ώρες ως την […]
“Αμοντάριστα πλάνα” της Φροσούλας Κολοσιάτου
Ο ήλιος είναι πάντα χαρούμενος και ας έχει η ανθρωπότητα ξύπνημα λυπημένο… Στη συλλογή της Φροσούλας Κολοσιάτου Αμοντάριστα Πλάνα, η εξαιρετική φωτογραφία του εξώφυλλου, έργο του Ιάσονα Στούμπου, με τους μικροσκοπικούς ανθρώπους της να περπατούν κάτω από τη βροχή σε μια πλατεία, κρατώντας ομπρέλες, τραβηγμένη από ψηλά, αφήνει μια υπερρεαλιστική αίσθηση και προλογίζει εύστοχα τη συλλογή […]