Η ποίηση της Ίνγκερ Κρίστενσεν

Επιθυμώντας μέσω της μετάφρασης να γνωρίσουμε διαφορετικές χώρες και καλλιτέχνες, ξεκινάμε από τη Δανία. Η κυρία Παναγιώτα Γούλα, πρώην Μορφωτική Ακόλουθος της Πρεσβείας της Δανίας στην Ελλάδα, θα μας συστήσει την ποιήτρια Ίνγκερ Κρίστενσεν σε μια σειρά τριών αναρτήσεων που θα δημοσιεύονται κάθε Τετάρτη. Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΝΓΚΕΡ ΚΡΙΣΤΕΝΣΕΝ Η Ίνγκερ Κρίστενσεν (1935-2009) πρωτοεμφανίστηκε […]
«Χρειάστηκε να κλέψω» της Κορίνας Καλούδη

«Χρειάστηκε να κλέψω / Ήταν αναγκαίο να έχω κάτι» γράφει η Καλούδη στην πιο πρόσφατη συλλογή της, που ξεκινά με το δίστιχο «Δικά μου ήταν / Κι ας τα πήρα στα κρυφά». Στο επίκεντρο της συλλογής βρίσκεται ένα Εγώ που τοποθετεί τον εαυτό του απέναντι στους «άλλους» («Τις νύχτες που το κρύο δυναμώνει / βγαίνω […]
“Η άκρη του Αυγούστου” της Μαρίας Βλάχου

Η ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Ο Αύγουστος γέρνει στην άκρη του ξεβαμμένος δεν λέω λέξη μια άτυπη μελαγχολία με πλακώνει θα κάνω φασαρία ανασηκώνω το τελευταίο βότσαλο αυτό που χώρεσε τη στάμπα σου σκαρφαλώνω στον βράχο το ζυγίζω με ακρίβεια στη χούφτα μου το εκσφενδονίζω στο κύμα σχέδιο κυκλικό οργιάζει πάλλεται […]
“Του καλοκαιριού” της Ζωής Καρέλλη

ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ Το ξανθό παλικάρι του καλοκαιριού έχει μια γαλανή γραμμή πάνω στο λείο μέτωπο. Στα καστανά του μάτια κρατάει τις αχτίδες του ήλιου μισοκλείοντας τα σκιερά βλέφαρα, ψιλοπαίζοντας τις βλεφαρίδες αχτιδωτές. Ηλιοψημένο στυλώνει το λαμπρό κορμί, αμέριμνα χαμογελά και άσκοπα. Φαντάζουν κάτασπρα τα δόντια του, μοιάζουν τ’ άσπρα χαλίκια καθαροπλυμένα, στ’ ακρογιάλι του […]
“Κλίμακα χρωμάτων” της Φροσούλας Κολοσιάτου

Η Φροσούλα Κολοσιάτου, στη νέα της ποιητική συλλογή με τίτλο Κλίμακα χρωμάτων, μας παραδίδει 180 λεπταίσθητα χαϊκού εμπνευσμένα από τα αγριολούλουδα της ιδιαίτερης πατρίδας της, Κύπρου, τα οποία συνδυάζονται θαυμάσια με τα υπέροχα σχέδια της ζωγράφου Φραντζέσκας Μανούσου που εμφανίζουν το λουλούδι στο τέλος κάθε ποιήματος. Στα χέρια του ευαίσθητου θεατή οι εικόνες ζωντανεύουν, τα […]
“Χαιρετισμός στη σημαία” της Έστερ Πόπελ Σω

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ “Ορκίζομαι πίστη στη σημαία” – Τον σύρανε γδυτό Μέσα απ’ τους λασπωμένους δρόμους. ‘Λαφρόμυαλο ένα αγόρι μαύρο! Και ποια η κατηγορία; Φερόμενη απόπειρα βιαιοπραγίας Κατά ηλικιωμένης! “Των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής” – Τον σύρανε ένα μίλι Σα σάκο με χοντράλευρο Με γύρο στο λαιμό σχοινί, Ένα καταματωμένο αφτί […]
“Στην πυρά” της Νιόβης Ιωάννου

Ο γεμάτος ευαισθησία ψιθυρισμός της Νιόβης Ιωάννου, τον οποίο είχα επισημάνει και στη συλλογή της Πορτατίφ, ορίζει την ένταση στην πλοκή των ποιημάτων της και σε αυτή τη συλλογή. Ψιθυρίζοντας, και όχι κραυγάζοντας, η ποιήτρια κάνει ανατομή στα ψυχολογικά τοπία που μοιράζεται με τον αναγνώστη ψύχραιμα και συγκροτημένα, μολονότι αυτά περιγράφουν τόνους οδύνης. Το επιτυγχάνει […]
“Η μνήμη των αναμνήσεων” του Ανδρέα Εμπειρίκου

Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ …Οι σκέψεις σου είναι διάφανες όπως εσύ η ίδια Στην επιφάνειά των πλέχουν χίλιες μικρές πομφόλυγες Περιέχουν το πεντάσταγμα της απαλής καρδιάς σου Κάθε παλμός της αυξάνει την ζωή μου Κάθε παλμός της αυξάνει την ζωή μας Είμαι στην άκρη του δάσους και συγκρατώ τους χθεσινούς ψιθύρους Μπροστά μου το λειβάδι […]
“Στάση Λυσσιατρείου” του Αντώνη Ζέρβα ♰

ΠΕΜΠΤΟ […] Σκέπτομαι τους δεκατρείς της ολιγαρχικής ισότητας (Μπαλζάκ) πέραν του καλού και του κακού με κέντρο βαρύτητας την κρυφή αγάπη, την απίθανη ομάδα στη θέση της πρόνοιας για όλους, σκέπτομαι όσους ανακουφίζονται με την κλάψα τους για τη ζωή, την ασκούριαστη μηχανή που παράγει μικρούς μικρούς εσταυρωμένους ες αεί, τους μηχανοποιούς των κοινωνικών επαναστάσεων […]
«Ανάληψη» της Έφης Καλογεροπούλου

ΑΝΑΛΗΨΗ Έγινε νησί απελπίστηκε σωρός από σκοτάδι ξεδίπλωσε τον εαυτό του έξω απ’ την πόρτα τώρα μπορεί να δει ολόκληρο τον εαυτό του φεύγει ψάχνει επιστρέφει κρατά φακό φωτίζει το τρύπιο του καπέλο βρίσκει το ρολόι, ρολόι τσέπης γίνεται χρόνος πατά στη ζυγαριά μετρά θερμοκρασία τον βρίσκει κι από χιόνι πιο ελαφρύ παράξενο η θάλασσα […]