Το ποίημα της Δευτέρας “Τηλλυρία 1964” του Βασίλη Φαϊτά
Τηλλυρία 1964 Στον υπολοχαγό Νίκο Παπαγεωργίοιυ Κόκκινα λόγος του αίματος στο Λωρόβουνο κι ο Νίκος πέφτει διασχίζοντας την πύλη σαν ένα μικρό πουλί επιστρέφει στη σιωπή. Τώρα γερνάει στον τύμβο ένα απλωμένο λιβάδι μνήμης υστερόγραφο για το αύριο μαζί του και άλλα παιδιά ένας μικρός γαλαξίας στο άχρονο που δεν πρόλαβαν τη νιότη. Εδώ στο […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Ο λοιμός και η Μύρινα”
Ο λοιμός και η Μύρινα Λοι]μώ θανούσης ειμί [σήμα] Μυρίνης Χαραγμένο στην πέτρα το αρχαίο […]
Το ποίημα της Δευτέρας είναι της Λένιας Ζαφειροπούλου
[άτιτλο] Σηκώθηκε ο άνθρωπος στα δυο του πόδια και τη στολή της ελευθερίας απώλεσε. Τις φολίδες του ψαριού, το φτέρωμα του πτηνού, τη γούνα του ζώου. Και τρέμοντας απόμεινε γυμνός, σαν κάποιος που βγαίνει ανίδεος από ζεστό λουτρό καταμεσής σε παγωμένη λίμνη. Και είδε ότι από την ελευθερία έπρεπε να προστατευθεί. Τότε άναψε μια πυρά […]
Ένα παιχνίδι με έννοιες και λέξεις (για το βιβλίο “Με δανεικό μολύβι” της Κλεονίκης Δρούγκα)
Το πρώτο που πρόσεξα ως αναγνώστρια στην ποιητική αυτή συλλογή της Κλεονίκης Δρούγκα (“Με δανεικό μολύβι”, εκδόσεις Μανδραγόρας 2024) είναι η δομή. Έξι ενότητες, από τις οποίες η πρώτη και η τελευταία με 3 ποιήματα, οι υπόλοιπες με 7. Και το επόμενο ερώτημα ήταν: υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στα ποιήματα των ενοτήτων, χωρίς στεγανά; Η 4η […]
«Αγαπημένε μου πατέρα» της Μάνιας Μεζίτη
Οκτώ μόλις ποιήματα ή πεζοποιήματα. Αυτά όλα κι όλα αποτελούν την ύλη του μικρού βιβλίου της Μάνιας Μεζίτη που έχει τίτλο «Αγαπημένε μου πατέρα» και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κουκκίδα. Η απεύθυνση του τίτλου ίσως δηλώνει κάτι σαν ανοικτή επιστολή, πάντως πρόκειται για ποιήματα με σπάνια δύναμη, τα οποία, επειδή ενσωματώνουν υψηλό βαθμό αφαίρεσης […]
Το ποίημα της Δευτέρας “Αποσιωπητικά” της Κατερίνας Καρασούλα
Αποσιωπητικά Μια στάλα φως. Βασανίζεσαι, αυτοτιμωρείσαι. Αναρωτιέσαι, υποκύπτεις. Εξαιρείσαι από την ύπαρξή σου, μεταλλάσσεσαι, σκληραίνει το περίβλημα. Τα πρέπει της επιβίωσης. Η μάσκα σε κατατρώει αναγκάζεσαι από μίσος, παράλυτες αντοχές, πάλη ανισόρροπη, υπομονή στα όρια και περιμένεις. Κατερίνα Καρασούλα από τη συλλογή της Θροΐσματα εκδόσεις Άλκιμο, 2024
Σαν ιαπωνική ταινία υψηλής αισθητικής (για το«Μετείκασμα» του Σωκράτη Καμπουρόπουλου)
Σαν ιαπωνική ταινία υψηλής αισθητικής με υποβλητικά, υπνωτικά πλάνα – αυτή τη σπάνια και ακριβή αίσθηση μου άφησε η συλλογή του Σωκράτη Καμπουρόπουλου στην πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη ανάγνωσή της. Και λέω «ιαπωνική» επειδή επιπλέον ο υψηλός βαθμός αφαίρεσης που έχει καταφέρει ο Σωκράτης παραπέμπει στην ποίηση του χαϊκού: στη λιτότητα και το […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Το πέταγμα του πελαργού” του Ν. Γ. Λυκομήτρου
Το πέταγμα του πελαργού Στα καλοσφουγγαρισμένα πατώματα, στους αποστειρωμένους προθαλάμους, πάνω απ’ τα λουλουδάδικα, τα ζαχαροπλαστεία, τα ΑΤΜs των τραπεζών, ο πελαργός αφήνει μια ζωή. Υπάρχουν φάτνες για όλα τα βαλάντια. Ο αριθμός των κλινών είναι αντιστρόφως ανάλογος της οικονομικής επιφάνειας. Ανάμεσα στους αλαλαγμούς των εξ αίματος και των εξ αγχιστείας, καθώς και των διαφόρων […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ο Έρωτας” της Τσαμπίκας Χατζηνικόλα
Ο Έρωτας Ο Έρωτας μόνο σε χρόνο ενεστώτα μπορεί να υμνηθεί. Μα διαρκεί πολύ και γίνεται αιώνιος κι όταν πια είναι παρελθόν στοιχειώνει εμάς τις μνήμες και τον τόπο μας. Ο Έρωτας του πάντα του τώρα του πριν και του μετά άγιος ζωοποιός και σαρκοβόρος. Κι εγώ που πόθησα να είμαι έρωτας για σένα έγινα […]
“Μετείκασμα” του Σωκράτη Καμπουρόπουλου
Το Μετείκασμα, είναι το πρώτο βιβλίο με ποιήματα του Σωκράτη Καμπουρόπουλου, που έχει σπουδάσει Χημικός Μηχανικός στο ΕΜΠ, κινηματογράφο στη σχολή της Ευγενείας Χατζίκου και έχει μία σύζυγο κι έναν γιο, τον Ευκλείδη. Ο Σωκράτης έγραφε πολύ προτού εκδώσει βιβλίο. Ενίοτε δε, έγραφε μόνο στα αγγλικά. Κάτι που το καταλαβαίνω αρκετά, μια που η αγγλική […]