Σφηνάκια του Σεπτέμβρη (τρία ποιητικά βιβλία)
«Αρχαίος πίθηκος» της Χλόης Κουτσουμπέλη Το πιο ώριμο μέχρι στιγμής ποιητικό βιβλίο της Χλόης κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Πόλις. Γραμμένο στο δοκιμασμένο εκφραστικό στιλ της ποιήτριας, συνδυάζει αριστοτεχνικά υπερρεαλιστικά στοιχεία με πικρό χιούμορ για να περιγράψει ρηγματώδεις καταστάσεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Τα ποιήματα που περιέχει εντυπώνονται με το […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ο σταυρός στην πλαγιά υποδεικνύει τόπο μαρτυρίου” του Σπύρου Γούλα
Ο σταυρός στην πλαγιά υποδεικνύει τόπο μαρτυρίου Κι όμως από ένα σημείο και μετά η αγωνία οφείλει να είναι εθελούσια και ας σημαίνει αυτό πως πας γυρεύοντας πως ψάχνεις τον μπελά σου. Δεν πειράζει αν όλα σού πάνε καλά θα βρεις εσύ έναν αγώνα η αρένα λειτουργεί και αργίες και Κυριακές πρωί Θεέ μου, τόσο […]
Ο εφήμερος ναός της στιγμής (για το βιβλίο «Το άρρωστο ζώο» της Κατερίνας Μαρδακιούπη)
Πρώτη εμφάνιση της Κατερίνας Μαρδακιούπη με δικό της βιβλίο στα γράμματα, και είναι μια εμφάνιση πραγματικά εντυπωσιακή. Η Κατερίνα έχει πετύχει υψηλό βαθμό διύλισης της στιγμής, στέκοντας σε αυτήν για να την παρατηρήσει και ερμηνεύοντάς την σε μεταφορικούς όρους που δημιουργούν γέφυρες τόσο με το πραγματικό όσο και με το φανταστικό. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό, […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Γέρμα” του Γιώργου Δουατζή
Γέρμα Ζούσε μακριά από τα όνειρα κι είχε ώμους τιτάνιους ν’ αντέχει το βάρος του κενού. Έγερνε σαν σκιά, όπως η δειλινή του ώρα, και ήταν δύσκολη η ματιά στον διπλανό, μ’ όλο που δίψαγε για μοιρασιά. Ήξερε, σ’ αυτό το γέρμα και το βάρος του κρυβόταν ολόκληρη η ύπαρξή του. Δεν ήξερε ότι με […]
Με αλήθεια και σπαραγμό ψυχής (για το βιβλίο «∞: αποκατάσταση» του Βασίλη Αμανατίδη)
Εντάξει. Αυτό το βιβλίο (εκδόσεις Νεφέλη, 2022) απλά με αποτελείωσε. Οδυνηρές προσωπικές εμπειρίες έκαναν το βιβλίο πιο οδυνηρό και πιο συγκλονιστικό για μένα, είναι όμως βέβαιο πως το βιβλίο παραμένει συνταρακτικό ακόμη και για ανθρώπους που δεν είχαν να ανασύρουν κάτι ανάλογο από τη μνήμη τους. Όταν το πήρα, χωρίς να έχω διαβάσει τις κριτικές […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Σημείωση για το τοπίο;” της Παυλίνας Παμπούδη
Σημείωση για το τοπίο; Το τοπίο αλλάζει ανεπαίσθητα κλίση Οι σκιές χάνονται σε σφάλμα προοπτικής Έρημος παιδική και ραγισμένη σε πατήματα αγγέλων Άνεμος χαμηλός την άμμο ανακατεύει Οι πρώτες χρονολογίες έσχατες Η άμμος αρχίζει ν’ αδειάζει στην κλεψύδρα Βούισμα από άνυδρες ζωές δονεί τον άνεμο, κι αρχίζει να υψώνεται Με αργές, ελικοειδείς κινήσεις ένα τέμενος […]
Όταν η ποίηση υπόσχεται της περιπλάνησης την αποπλάνηση (για το βιβλίο “Πλάνης στην πλάνη της” της Κατερίνας Γκιουλέκα)
Μια ποιητική συλλογή είναι a priori μια περιπλάνηση σε έναν κόσμο που κάποιος ποιητής προτείνει στον αναγνώστη. Και εκείνος, αποδέχεται την πρόσκληση εν λευκώ και ταξιδεύει μαζί του, καταβυθίζεται στους στίχους, αφουγκράζεται τα μηνύματα, τα αποκωδικοποιεί, τα παραποιεί, τα προσαρμόζει στον δικό του κόσμο, στις δικές του ανάγκες, ανάλογα με τις εμπειρίες, τα βιώματα ή […]
«Γονάτισε, γονάτισε ψυχή μου» (για το βιβλίο “Έθνος εξαιρετικά” του Δημήτρη Κοσμόπουλου)
Αν η πατρίδα και οι άνθρωποί της ως κοινότητα με κοινή καταγωγική και πολιτισμική εξέλιξη, δηλαδή ως έθνος, είναι καημός, και μάλιστα βαρύς, ο Δημήτρης Κοσμόπουλος στην ποιητική του συλλογή Έθνος εξαιρετικά (εκδόσεις Περισπωμένη, 2023) εκφράζει τον καημό αυτό με το εύρημα μιας μάρκας τσιγάρων, η οποία εμπεριέχει στην ονομασία της το «έθνος»: Έθνος εξαιρετικά. […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Οδύνη” της Ειρήνης Γιαννάκη
Οδύνη Είναι μια χώρα τρυφερή ο πόνος σε αναγνωρίζουν τα σημάδια, οι ουλές σου φέρνουν καλωσόρισμα. Είναι μια χώρα που σου νεύει ο πόνος σε χαϊδεύει με το φως σε τυλίγει με τη θέρμη είναι μια χώρα που σε ξέρει είναι μια χώρα τρυφερή ο πόνος, τα σκυλιά της σου κουνάνε την ουρά πλατιές λεωφόροι […]
Καθαρός ορίζοντας ζωής και συναισθημάτων (για το βιβλίο “Ίσως φύγεις στο εξωτερικό” του Νικόλα Κουτσοδόντη
Το χαρακτηριστικό στοιχείο που μου έκανε εντύπωση από τη στιγμή που άρχισα να διαβάζω τα ποιήματα της νέας συλλογής του Νικόλα Κουτσοδόντη (Ίσως φύγεις στο εξωτερικό, εκδ. Θράκα 2024) είναι ο εσωτερικός ρυθμός. Ένας ρυθμός που δεν χάνεται ακόμη και σε εκτεταμένα ποιήματα – και δεν είναι λίγα. Ο Νικόλας Κουτσοδόντης καταφέρνει να δώσει ρυθμό […]