Το ποίημα των παραμονών: “Ο Άη-Βασίλης και το προσφυγόπουλο” της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού
Ο ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ Κρατούσα τη φούχτα του σφιχτά στην καρδιά μου Όχι λιγότερο κρύωνε πολύ ως το κόκαλο Περονιάζει ωκεανός το άδειο του βλέμμα… Προσφυγόπουλο… Άρμεξε το μεδούλι του χειμώνας Στην αγκαλιά μου κόκκινη γούνα τυλίγει το Μπλαβί του μειδίαμα Εγώ ναι ο Άη-Βασίλης Στο δρόμο για τη Γη της Επαγγελίας… […]
Κατ’ εξαίρεση το ποίημα της Παρασκευής: “Ανήμερα Χριστούγεννα” της Αγγελικής Σιδηρά
ΑΝΗΜΕΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ για τον Θοδωρή μου «Θέλω ένα “ραγδοφωνάκι”», είπε ενώ οι μάγοι εσαεί προσέφεραν στη χάρη Του σμύρνα, λιβάνι και χρυσό. Το ‘βαλε στα βραχέα, στα μακρά και στα FM. Ανάμεσα σε ροκ, σε ραπ και γιορτινούς ήχους χαρμόσυνους, παράταιρη ξεπήδησε η είδηση, πως: «…ανάμεσά τους είκοσι τέσσερα παιδιά στην πάλη με τα κύματα […]
Σύγχρονη λυρική ποίηση – Για το βιβλίο “Στην άκρη μια ουρά” της Αυγής Λίλλη
Στην άκρη μια ουρά (2021). Το τρίτο βιβλίο ποίησης της Αυγής Λίλλη μετά τη Σφαγή του αιώνα (Θράκα, 2018) και τις Πρόχειρες σημειώσεις πάνω σ’ ένα σωσίβιο (Αρμίδα, 2011). Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσω λίγες λέξεις για να αποτυπώσω το πνεύμα του πρόσφατου βιβλίου της Λίλλη φυσικά θα επέλεγα λέξεις όπως «ερωτισμός» και «λυρισμός», που αποδίδουν […]
«Πεζούλια» του Γιώργου Τσιρώνη ♰
Κείμενα ανάμεσα σε ποίημα και πεζό, ούτε πεζά ούτε ποιήματα ούτε πεζοποιήματα όπως υποδεικνύει στο οπισθόφυλλο ο Σωκράτης Σκαρτσής που τα ανθολόγησε, αλλά πρωτογενές υλικό από το οποίο θα μπορούσαν να ξεπηδήσουν όλες αυτές οι μορφές. Πρωτόλειες σκέψεις αλλά σκέψεις πολύτιμες, ειπωμένες από έναν άνθρωπο που ήξερε να διαλέγεται με τον έξω κόσμο μέσα από […]
«Εικοστός κόσμος» του Δημήτρη Πέτρου
Είμαι ένα σράπνελ στα γόνατα της Πολωνίας Το διαμπερές τραύμα του Πλάτωνα. Το τελευταίο καρέ του Μπέργκμαν. («Είμαι αυτός που δεν γνωρίζω») Εικοστός κόσμος, όπως λέμε εικοστός αιώνας και μάλιστα σε όλη του τη φρίκη. Κι έτσι, η φράση του Βιτγκενστάιν στην προμετωπίδα της συλλογής – κομψότατης αισθητικά, όπως όλες ανεξαιρέτως οι ποιητικές συλλογές […]
Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα (Για το βιβλίο “Εγκέφαλος Ψάρι” της Λίλιας Τσούβα)
Τι μπορεί να κρύβει, άραγε, ο θαλάσσιος κόσμος, μέσα στον οποίο τοποθετεί η Λίλια Τσούβα τα θεμέλια της πρόσφατης ποιητικής της συλλογής, με τον χαρακτηριστικό τίτλο Εγκέφαλος Ψάρι; Και τι μπορεί να κρύβει ο στεγανά κλεισμένος εγκέφαλος ενός ψαριού επίσης στεγανά απομονωμένου από τον κόσμο του αγέρα και της ξηράς και καταβυθισμένου σε άπατα νερά; […]
«αυτοί που πεθαίνουν είναι πάντα οι άλλοι» του Άρη Φίλιππα
Ένα μικρό το δέμας βιβλιαράκι, του οποίου το μέγεθος μου επέτρεψε να το πάρω μαζί μου στο μετρό για να το διαβάζω στα ατέρμονα πήγαινε-έλα από και προς τη δουλειά μου, με έκανε να μην πιστεύω στα μάτια μου – ιδίως όταν ανακάλυψα ποιος το έχει γράψει: ένα πολύ νέο παιδί που δεν πρέπει να […]
“Το ψυγείο των ματαιώσεων” της Γιώτας Βασιλακοπούλου
«Η πάλη του μαζί» «Και πώς να ενώσεις / δυο ιστορίες / να ’χουν κοινή πορεία;» Η Γιώτα Βασιλακοπούλου, γνωστή για τη στιχουργική της πορεία στην ελληνική δισκογραφία, εμφανίζεται για πρώτη φορά με μια ποιητική συλλογή, με τον τίτλο «Το ψυγείο των ματαιώσεων», με σαράντα έξι ποιήματα, αρκετά από τα οποία μικρής έκτασης. Με μια […]
Σφηνάκια του Οκτώβρη την πρώτη μέρα του Νοέμβρη
Η ιστορία που δεν υπάρχει της Ελίνας Φιλοπούλου Εύγλωττος τίτλος για τα 17 μικρά διηγήματα που περιέχει το βιβλίο, το οποίο θα μπορούσα να χωρίσω νοητά σε δύο μέρη. Σε ένα που μοιάζει πιο πρωτόλειο και σε ένα σαφώς πιο ολοκληρωμένο. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει διηγήματα, των οποίων το τέλος αφήνεται σε εκκρεμότητα ή αναστολή, με […]
“Λύκος στο μαξιλάρι μου” της Πηνελόπης Γιώσα
Η νέα ποιητική συλλογή της Πηνελόπης Γιώσα Λύκος στο μαξιλάρι μου έχει κάτι από την αχλή και τη γοητεία του παραμυθιού. Φέρνει στη μνήμη την κοκκινοσκουφίτσα και τη συνάντησή της με το λύκο, στην εκδοχή του Σαρλ Περώ, αλλά και της ωραίας Kοιμωμένης που οι μοίρες της όρισαν να τρυπηθεί από το αδράχτι και να […]