«Πρόσεχε τι εύχεσαι» του Παναγιώτη Δημητρόπουλου
Ξέρουμε από άλλα, κλασικά παραμύθια ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τις ευχές μας, ιδίως όταν αναλαμβάνουν να τις υλοποιήσουν υπερφυσικές δυνάμεις. Το παραμύθι αυτό του Παναγιώτη Δημητρόπουλου, σε ωραία εικονογράφηση της Μαριάννας Φραγκούλη, πραγματεύεται ακριβώς αυτό το θέμα, μόνο που εδώ την ευχή την κάνει ένα παιδί: η Ζωή. Αχ, η Ζωή, η Ζωή! […]
«Πεζούλια» του Γιώργου Τσιρώνη ♰
Κείμενα ανάμεσα σε ποίημα και πεζό, ούτε πεζά ούτε ποιήματα ούτε πεζοποιήματα όπως υποδεικνύει στο οπισθόφυλλο ο Σωκράτης Σκαρτσής που τα ανθολόγησε, αλλά πρωτογενές υλικό από το οποίο θα μπορούσαν να ξεπηδήσουν όλες αυτές οι μορφές. Πρωτόλειες σκέψεις αλλά σκέψεις πολύτιμες, ειπωμένες από έναν άνθρωπο που ήξερε να διαλέγεται με τον έξω κόσμο μέσα από […]
«Εικοστός κόσμος» του Δημήτρη Πέτρου
Είμαι ένα σράπνελ στα γόνατα της Πολωνίας Το διαμπερές τραύμα του Πλάτωνα. Το τελευταίο καρέ του Μπέργκμαν. («Είμαι αυτός που δεν γνωρίζω») Εικοστός κόσμος, όπως λέμε εικοστός αιώνας και μάλιστα σε όλη του τη φρίκη. Κι έτσι, η φράση του Βιτγκενστάιν στην προμετωπίδα της συλλογής – κομψότατης αισθητικά, όπως όλες ανεξαιρέτως οι ποιητικές συλλογές […]
«Η αγκαλιά που ψήλωνε» του Μάριου Μάζαρη
Την περασμένη εβδομάδα, είδαμε ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα: τη Mικρή μουντζούρα. Στην Αγκαλιά που ψήλωνε, θίγεται το ίδιο ζήτημα, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Η Αλίκη είναι ένα κοριτσάκι αρκετά πιο κοντό από τα παιδιά της ηλικίας της, που, όπως συχνά συμβαίνει με κάθε παιδί το οποίο διαφέρει σε κάτι από τα υπόλοιπα, μπαίνει στο […]
”kala” της Αν Πεντέρς
Κομμάτια του εαυτού, σπαρμένα στους τέσσερις ανέμους.[1] Το να τοποθετήσει κάποιος το kala στο έστω και ελαστικό περίγραμμα της ποιητικής συλλογής θα ήταν σαν να του στερεί τις πολλαπλές δυνατότητες ανάγνωσης που παρέχει. Για ακόμα μια φορά λοιπόν, θα κρατήσω τις ταμπέλες μακριά από το κείμενο και θα επιχειρήσω να ακολουθήσω όλες τις πορείες που ξεδιπλώνει. […]
«Παγωμένα πέλματα» του Βαγγέλη Μπέκα
Ο Βαγγέλης Μπέκας είναι μετρ του σασπένς, πλέκοντας ιστορίες με ροή που κόβει την ανάσα. Το είδα αυτό και στο προηγούμενο βιβλίο του, που – όπως και στα Παγωμένα πέλματα – ξέπλεκε την ιστορία με κινηματογραφική ροή. Όμως στα Πέλματα έχουμε μια αμιγώς αστυνομική ιστορία και μάλιστα νουάρ, όπου συντελείται και μια αισθητική μετατόπιση: ο […]
«Η μικρή μουντζούρα» της Φωτεινής Τίκκου
Στην πολύχρωμη πόλη ενός μακρινού τόπου, όπου το ουράνιο τόξο ήταν καθημερινή υπόθεση, ζούσαν πολλοί, διαφορετικοί κάτοικοι που ήταν όλοι χρωματιστοί – εκτός από έναν: μια μικρή μουντζούρα που ήταν φυσικά κατάμαυρη. Παρ’ ότι οι συμπολίτες της την αγαπούσαν έτσι όπως ήταν, η ίδια δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένη με τον εαυτό της, ένιωθε βαρετή και […]
Η Αντζελίνα Ουέλντ Γκρίμκι και το περιβάλλον της (Για το βιβλίο “Η Αντζελίνα Ουέλντ Γκρίμκι και ο κόσμος της” του Γ. Ν. Σχορετσανίτη)
Ο συγγραφέας και χειρουργός Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης, στο βιβλίο του Η Αντζελίνα Ουέλντ Γκρίμκι και ο κόσμος της (Οδός Πανός 2021), αναλύει το έργο της μιγάδας ομοφυλόφιλης ποιήτριας Αντζελίνα Ουέλντ Γκρίμκι (Angelina Weld Grimké, 1880-1958). Ανατρέχει στην πολιτισμική κληρονομιά των μαύρων Αμερικανίδων λεσβιών ποιητριών και συνδέει το έργο τους με τις σπουδές φύλου μετά τη […]
«Ρου» της Kim Thúy (μτφρ. Δ. Κιούση)
Ένα βιβλίο με παράξενο όνομα, όχι «ρους» όπως σκέφτηκα αρχικά, αλλά «ρου» όπως το ακούτε. Ru στα γαλλικά σημαίνει «μικρό ρυάκι» και μεταφορικά «ροή (δακρύων, αίματος, χρημάτων)». Στα βιετναμέζικα πάλι, ru σημαίνει «νανούρισμα». Το Ρου είναι η αφήγηση μιας Βιετναμέζας που βρέθηκε, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, από τη Σαϊγκόν αρχικά στη Μαλαισία και […]
“Η στωική πρόκληση” του William B. Irvine (μτφρ. Α. Γουναροπούλου)
Ο William B. Irvine είναι φιλόσοφος και συγγραφέας και, απ΄ό,τι φαίνεται, λάτρης των στωικών. Έχει προηγηθεί το βιβλίο του ιδίου Οδηγός για την καλή ζωή: Η αρχαία τέχνη της στωικής χαράς, όπου παρουσιάζει τους στωικούς φιλοσόφους και εξηγεί πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε τις αρχές τους στην προσωπική μας ζωή. Στο βιβλίο Η στωική πρόκληση επιστρατεύει […]