Δύο ποιήματα από τη νέα συλλογή του Ocean Vuong “Time is a mother”

ημερομηνια

Ο ΤΑΥΡΟΣ

Στεκόταν μόνος στην αυλή, τόσο σκοτεινός

που η νύχτα μάβιαζε γύρω του.

Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Άνοιξα την πόρτα

& βγήκα. Αέρας

στα κλαδιά. Με κοίταξε με κηροζίνης-

μπλε μάτια. Τι θέλεις; ρώτησα, ξεχνώντας πως

δεν έχω γλώσσα. Συνέχισε να αναπνέει,

για να μείνει ζωντανός. Ήμουν αγόρι –

που σημαίνει πως ήμουν δολοφόνος

της παιδικής μου ηλικίας. & όπως όλοι οι δολοφόνοι, θεός μου

η ησυχία. Θεέ μου, ήταν ακόμα

εκεί. Σαν κάτι που προσευχήθηκε

ένας άντρας δίχως στόμα. Η πράσινη-μπλε λάμπα

στριφογύρισε στην υποδοχή της. Δεν

τον ήθελα. Δεν τον ήθελα να

είναι όμορφος – μα καθώς είχα ανάγκη η ομορφιά

να είναι κάτι περισσότερο από πληγή απαλή

αρκετά να την κρατήσω,

πλησίασα. Πλησίασα – όχι τον ταύρο –

μα τα βάθη. Όχι μία απάντηση αλλά

μία είσοδο στο σχήμα

ενός ζώου. Όπως εγώ.

 

The Bull (Ο Ταύρος, μτφρ. Μαριάννα Πλιάκου)

 

ΙΣΑΛΟΣ ΓΡΑΜΜΗ

Αν ξυπνούσα & η Κιβωτός

η Κιβωτός είχε ήδη

φύγει

 

Αν υπήρχε ένα τρεμάμενο πράγμα

στο πλευρό μου

 

Αν το χιόνι στα μαλλιά του

ήταν το μόνο που απέμενε

 

από τη φωτιά

 

Αν διασχίζαμε τρέχοντας τον οπωρώνα

με τα στόματά μας

ορθάνοιχτα

 

& ακόμα πολύ μικροί

για αμήν

 

Αν αυτοπροσδιοριζόμουν

στη σκιά

ενός κολοσσιαίου κύματος

 

Έστω μόνο για να κρατηθώ

ανοίγοντας –

ελθέτω η βασιλεία

 

δος μου αυτό εδώ

όγδοη μέρα*

άσε με να μπω σε

αυτό το ναι που σχεδόν έφυγε

 

έτσι όπως μπαίνει ο θάνατος

σε οτιδήποτε – ολοκληρωτικά

& χωρίς ίχνος

 

Waterline (Ίσαλος γραμμή, μτφρ.: Χριστίνα Λιναρδάκη)

 

* Στον Χριστιανισμό η όγδοη μέρα είναι η εποχή που διανύουμε τώρα, μετά τις επτά της Δημιουργίας.

 

Και τα ποιήματα από το πρωτότυπο:

THE BULL

He stood alone in the backyard, so dark

the night purpled around him.

I had no choice, I opened the door

and stepped out. Wind

in the branches. He watched me with kerosene

-blue eyes. What do you want? I asked, forgetting I had

no language. He kept breathing,

to stay alive. I was a boy –

which meant I was a murderer

of my childhood. & like all murderers, my god

was stillness. My god,  he was still

there. Like something prayed for

by a man with no mouth. The green-blue lamp

swirled in its socket. I didn’t

want him. I didn’t want him to

be beautiful – but needing beauty

to be more than hurt gentle

enough to want, I

reached for him. I reached – not the bull –

but the depths. Not an answer but

an entrance the shape of

an animal. Like me.

 

WATERLINE

If I should wake & the Ark

the Ark already

gone

 

If there was one shivering thing

at my side

 

If the snow in his hair

was all that was left

 

of the fire

 

If we ran through the orchard

with our mouths

wide open

 

& still too small

for amen

 

If I nationed myself

in the shadow

of a colossal wave

 

If only to hold on

by opening –

by kingdom come

 

give me this one

eighth day

let me enter

this nearly-gone yes

 

the way death enters

anything – fully

& without a trace

 

Ocean Vuong

από τη συλλογή του Time is a mother

Penguin Random House, σειρά Cape Poetry, 2022

 

 

 

Περισσοτερα αρθρα