“Δέκατος Χρόνος” της Καρολίνας Μέρμηγκα
Έφεραν μαζί τους οι Δαναοί μέσα στα χίλια πλοία τους τον θυμό των θεών που οι θνητοί θρέφουν μέσα στα σπλάχνα τους και μετά τον γεννούν και τον νομίζουν δικό τους. Και από θεϊκός γίνεται ανθρώπινος, και από παιχνίδι γίνεται πόλεμος. Και από γέλιο γίνεται θάνατος.[1] Όταν έγραφα για το Κάτι κρυφό μυστήριο πριν από κάποιο καιρό, […]
“Αντιγόνη” της Ευαγγελίας Ανδριτσάνου
Η Αντιγόνη της Ευαγγελίας Ανδριτσάνου είναι η απεικόνιση μιας μη-γραμμικής πορείας από τον ιστορικό χρόνο στον μυθικό και αντίστροφα, και από το άυλο σύμβολο στην χειροπιαστή παρουσία. Δεν είναι η πρωτοτυπία το βασικό χαρακτηριστικό της συλλογής, δύσκολα θα μπορούσε άλλωστε, φαίνεται όμως να είναι η προσέγγιση και η οπτική, σε ένα θέμα καλώς ή κακώς γνωστό […]
Σφηνάκια του Φλεβάρη
“ΤΟΡΚΙ ΜΠΑΡ” ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΕΡΓΕΤΗ Το βασικό ενδιαφέρον που βρήκα στο Τορκί Μπαρ του Νίκου Βεργέτη είναι η ευθεία γραφή, χωρίς πλατειασμούς, που εστιάζει κατευθείαν στο θέμα. Δεν είδα ισορροπία ούτε στη δομή ούτε και στην πορεία της αφήγησης, οι ήρωες ακολουθούν πορείες ασαφείς, ούτε καν τυχαίες. Ως παρουσίες όμως είναι άρτιοι, ο αναγνώστης τους αισθάνεται […]
“Χ” της Μαριάννας Πλιάκου
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ SATIE[1] Δύο ώρες με το καράβι, άλλες δυόμιση με το αυτοκίνητο, και φτάνεις στην κοπεγχαγική Honfleur, όπου γεννήθηκε ο Satie. Στο λιτό ομώνυμο μουσείο ακούς τις Γυμνοπαιδίες, τις Gnossiennes. Ο επαναληπτικός, μινιμαλιστικός τους ήχος γρήγορα συντονίζεται στους καρδιακούς κτύπους, για να τους εκβιάσει τελικά στη δική του αφήγηση. Μουσική-ρητορική, που παραμένει γοητευτική […]
“Δρόμος από γάλα” της Στέργιας Κάββαλου
7[1] Για να της δείξω τη θάλασσα ξεκίνησαμα το χέρι μου πήγε στον ουρανό«κοίτα τον ουρανό πόσο γκρι»μα το χέρι μου πήγε στη θάλασσα.αν δεν ήταν το βουνό στη μέσηνα χωρίζει τον ορίζονταμπορεί και να της μάθαιναότι οι πνιγμένοι είναι φτιαγμένοι για να πετούν.Το Δρόμος από γάλα είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Στέργιας Κάββαλου που πέφτει […]
“Γόνιμες μέρες” της Τζούλιας Γκανάσου
Μια γραφή που τρέμει. Αυτή είναι η πρώτη αίσθηση που αποκόμισα από τις Γόνιμες μέρες, σε συνδυασμό με μια ιδιότυπη προσέγγιση της συγγραφέα στα διάφορα λογοτεχνικά είδη. Πρόκειται σαφώς για νουβέλα, είναι όμως μόνο αυτό; Θα φανεί στην πορεία. Στις Γόνιμες μέρες ξετυλίγεται μέσα στο μυαλό ενός ανθρώπου σε καταστολή ένας ιδιόμορφος μονόλογος: παρόλο που δεν είναι σε […]
“Κάτι κρυφό μυστήριο” της Καρολίνας Μέρμηγκα
Μόνος εκεί ψηλά, μια μικρή στητή φλόγα απ’ εκείνες που δεν σβήνουν στα ρεύματα, που για κάποιο λόγο παραμένουν αναμμένες, να ψάχνεις στο ανοιχτό θαλάσσιο τοπίο που απλωνόταν μπροστά σου για έναν ιστό πολεμικού πλοίου που να έρχεται για σένα. (…) Αν και τίποτα το ιδιαίτερο δεν είχε η όψη σου, ένας συνηθισμένος άντρας είσαι, […]
Σφηνάκια του Δεκέμβρη
ΠΡΟΛΕΤΕΡΚΑ ΤΗΣ FLEUR JAEGGY Είναι σπάνιο να διαβάζει κανείς ένα κείμενο που δημιουργεί τόσο λίγες συνδέσεις ανάμεσα στο τρίπτυχο συγγραφέας-κείμενο-αναγνώστης. Το Προλετέρκα είναι ένα από τα πλέον εσωστρεφή πράγματα που έχω διαβάσει τελευταία, βαθιά και αποκλειστικά προσωπικό, με τον εξωτερικό κόσμο να εμφανίζεται σαν θολό φόντο κάπου στο βάθος και σχεδόν καμία προσπάθεια της συγγραφέα να προσεγγίσει τον οποιονδήποτε. […]
“Οι γάτες του τρίτου και άλλοι ζωντανοί” της Αγγελικής Πεχλιβάνη
Δεύτερη Κυριακή Μαΐου[1] Λινή από θλίψησκέφτομαι τα «χρόνια πολλά»που έγιναν χώμα. Δεν είναι συχνό φαινόμενο μια ξεκάθαρα αυτοβιογραφική ποίηση με την «πεζογραφική» έννοια του όρου, προσωπικά την απολαμβάνω ιδιαίτερα επειδή μεταξύ άλλων η δομή βρίσκεται σε παράλληλη πορεία με το περιεχόμενο των στίχων, και η ανάγνωση κυλά απρόσκοπτα. Θα αναφέρω το μόνο μειονέκτημα που βρήκα […]
Το δημοτικό τραγούδι στην Επανάσταση του ’21
Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι οι μελετητές αποφεύγουν να χρονολογήσουν τα δημοτικά τραγούδια παρόλες τις ιστορικές τους αναφορές, γιατί μεταξύ άλλων κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετεί άμεσα κάποιο ερευνητικό σκοπό. Είναι γεγονός ότι το πότε ακούστηκε, τραγουδήθηκε ή συλλέχθηκε κάποιο τραγούδι, μικρή σημασία έχει. Αντίθετα, αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η διάρκεια της παρουσίας του και […]