Σε πρώτη δημοσίευση: “Κλειώ” της Ισμήνης Κωνσταντοπούλου
Κλειώ Το σπίτι της Κλειώς ήταν χτισμένο σε μια χαμηλή πλαγιά ενός από τα πιο μεγαλοπρεπή βουνά της Ελλάδας, τον Ταϋγετο, και αγνάντευε τον Μεσσηνιακό
26/02/2026
Κλειώ Το σπίτι της Κλειώς ήταν χτισμένο σε μια χαμηλή πλαγιά ενός από τα πιο μεγαλοπρεπή βουνά της Ελλάδας, τον Ταϋγετο, και αγνάντευε τον Μεσσηνιακό
Η καλοσύνη των ξένων “Αγαπήθηκα πολύ και ζεστά” μου είπε, όταν απόρησα που είναι μόνη, ωραία γυναίκα κι ερωτεύσιμη. “Με τον Άντριου ζήσαμε έναν μεγάλο
Απλώνω τα ρούχα Στη μητέρα μου Απλώνω τα ρούχα σου τα τελευταία Δεν έχει μείνει κάτι άλλο να πλυθεί Μόνο το πρόσωπό μου και η
Η σπηλιά του λύκου Η σιωπή κατοικεί στην σπηλιά του λύκου, εκείνος την ταΐζει σάρκες φεγγαριού, της κουβαλά βρόχινο νερό και της αφηγείται ιστορίες νεκρών
Διάλειμμα Κυλά ο χρόνος πούπουλο φτερού, αποζητά ανάπαυλα δραστηριοτήτων, περιεργάζεται με αγωνία την ώρα του διαλείμματος. Φευγαλέο συναίσθημα χαράς, διακοπή απ τα συνηθισμένα, ελεύθερες στιγμές
[άτιτλο] Το φεγγάρι κοίταξε απορημένο. Στράφηκε στ’ αστέρια και τα ρώτησε: κουράζεται ένας άγγελος; Το ίδιο ρώτησε κι ένα παιδί τη μάνα του, με φωνή