Ορφέα σε ψάχνει η μαμά σου

 Che farò senza Orfeo…

―Δεν με ψάχνει, σου λέω…

―Ορφέα Σε ψάχνει η μαμά σου

―Μαμά, με ψάχνεις;

―Πάντα θα σε ψάχνω παιδί μου…

Η φωνή της Μαρίας στο λιμπρέτο μιας όπερας

Το κοινό ανήσυχο στις καρέκλες του

Κάποιοι θα βήξουν αμήχανα και προληπτικά

Οι κόμποι πρέπει να λύνονται

Πάντα παχύ το ρήμα ΨΑΧΝΩ

Ανάμεσα στο Π που γράφεται στα χείλη ο πόνος

Και τη συριστική Σιωπή να αναβλύζει δάκρυ

Προσφέρομαι να πάρω τη θέση του στα Ηλύσια Πεδία

Η σειρά να τηρείται όταν οι κύκλοι ολοκληρώνονται

Οι νεώτεροι έχουν δρόμο μπροστά τους

Δεν είναι τα παιδιά να χάνονται για να τ’ αναζητούν κατόπιν

στα ερείπια και τις κατακόμβες οι μεγάλοι

Ο χρόνος έχει μια λογική συνέχεια, επιμένω

Το ίδιο και η ζωή

Λίγο πιο κάτω στην παραλία του Σαρακήνικου

ο Τενεσί Ουίλιαμς συμπληρώνει το δράμα στην οριστική του μορφή

Δεν δέχομαι τις αλλαγές

Αρκεί «Η Μάχη των Αγγέλων», τ’ άλλα διαγράφει η ιστορία

Καμιά απουσία δεν θα στάξει στη ζωή μας

Μνήμη να γίνουν οι πηγές της Λήθης με νέκταρ που θα ρέει ως τη θάλασσα

Πλάι ο Ορφέας δίπλα και μέσα μας να τον προσέχουμε

Τον αισθανόμαστε και του μιλάμε

Τον μελαμψό Απόλλωνα πλάι στη δική του Ευρυδίκη

Κώστας Κρεμμύδας