Σε πρώτη δημοσίευση: “Εγώ ως αύριο” της Afize Seferi-Gjikondi
Εγώ ως αύριο Το αύριο δεν αρχίζει αύριο. Αρχίζει από το «προχθές». Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, από τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς
24/05/2026
Εγώ ως αύριο Το αύριο δεν αρχίζει αύριο. Αρχίζει από το «προχθές». Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, από τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς
Το ’νιωθα εγώ πως στη σκιά ενός εντόμου βύζαξε. Νεράιδες και αερικά στα νανουρίσματά του. Κι ας λέγανε πως η μάνα του έχασε τις μέρες
Ανοίκεια Δύσκολους καιρούς εισπράττω ανόρεχτα. Πώς μυρίζουν; Tην ευωδία της άνοιξης στην απογοήτευση, το αεράκι της τραγουδισμένης θάλασσας στο δάκρυ, το απαλό άγγιγμα στον πόνο,
Μελαγχολική Αργία Στον Γ. Β. Παρασκευή σήμερα και Μεγάλη μάλιστα αργία στην Αλσατία χάρη στην Ιστορία λαμπρή γιορτή η Πασχαλινή εδώ και
Αγαπημένα μου χέρια, Χέρια της αφής, του δέρματος, των ζωντανών και των νεκρών, αν σας έχουν απομείνει ακόμη λίγα χάδια, διαβάστε αυτή την επιστολή. Από
Χαμένες λέξεις Χάθηκαν οι λέξεις Οι περισσότερες σκόρπισαν στον άνεμο πουλιά τρομαγμένα Κάποιες χώθηκαν στη γη μικρά χαρακώματα έσκαψαν απ’ τις ρίζες γύρω των φυτών Όσες