Σε πρώτη δημοσίευση, τέσσερα ποιήματα του Πασχάλη Κατσίκα
ΠΡΑΣΙΝΑ ΟΝΕΙΡΑ Σκύβω να πιώ νερό από το λάστιχο Τα δάχτυλα ποτίζω των ποδιών μήπως πετάξουν ρίζες Ρίχνω και στις παλάμες Από εκεί, κλαδιά και
26/03/2026
ΠΡΑΣΙΝΑ ΟΝΕΙΡΑ Σκύβω να πιώ νερό από το λάστιχο Τα δάχτυλα ποτίζω των ποδιών μήπως πετάξουν ρίζες Ρίχνω και στις παλάμες Από εκεί, κλαδιά και
Νύχτα βαριά, νύχτα δίχως ανάσα και όνειρα. Ξημέρωνε Σάββατο, 10 Απριλίου 1826. Ο Λάμπρος πετάχτηκε από το στρώμα του και άρχισε να απαγγέλλει τον Θούριο.
Ορφέα σε ψάχνει η μαμά σου Che farò senza Orfeo… ―Δεν με ψάχνει, σου λέω… ―Ορφέα Σε ψάχνει η μαμά σου ―Μαμά, με ψάχνεις; ―Πάντα
Κλειώ Το σπίτι της Κλειώς ήταν χτισμένο σε μια χαμηλή πλαγιά ενός από τα πιο μεγαλοπρεπή βουνά της Ελλάδας, τον Ταϋγετο, και αγνάντευε τον Μεσσηνιακό
Η καλοσύνη των ξένων “Αγαπήθηκα πολύ και ζεστά” μου είπε, όταν απόρησα που είναι μόνη, ωραία γυναίκα κι ερωτεύσιμη. “Με τον Άντριου ζήσαμε έναν μεγάλο
Απλώνω τα ρούχα Στη μητέρα μου Απλώνω τα ρούχα σου τα τελευταία Δεν έχει μείνει κάτι άλλο να πλυθεί Μόνο το πρόσωπό μου και η