Το ποίημα της Δευτέρας: “Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα” του Αντώνη Τσόκου
Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα Απόψε ο Θεός σου μοιάζει, πατέρα βαδίζει αόρατος στο ξύλινο πάτωμα. Είναι τόσο όμοια η απουσία σας κι όμως υπήρξατε διαφορετικοί εκείνος άφησε τα πάντα στην τύχη εσύ προετοίμασες σχολαστικά ακόμα και τον θάνατό σου. Πήρες μαζί σου ό,τι θεώρησα παντοτινό. Με άφησες χωρίς Θεό, πατέρα. Ήσουν η μοναδική μου […]
Το ποίημα της Δευτέρας πριν από τα Χριστούγεννα είναι της Δήμητρας Αγγέλου
[άτιτλο] ακούω τα παραπατήματα από τα σκοτεινά τακούνια μιας θάλασσας μακρινής – με φύκια ζωσμένα να σέρνονται προς το μέρος μου καθώς αυτή σαν γυναίκα καρφωμένη πάνω σε χαυλιόδοντες κατεβαίνει αδέξια του ονείρου μου τη σκάλα ακούω τους λεκέδες από το σπέρμα σου στον ουράνιο θόλο να βιάζονται να μετουσιωθούν σε αστέρια σύννεφα που ίσως […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Παράλληλη πτήση” της Αριάδνης Καλοκύρη
Παράλληλη πτήση Αγγίζω την αστραπή διακρίνω μπροστά μου το πορτοκαλί όριο του ήλιου. Η επιστροφή μου στην επίγεια τρυφερή μας μάχη πλησιάζει. Το φτερό κρύβει την πηγή του φωτεινού ορίζοντα πρέπει να σκύβω ή όταν κουραστώ να αφεθώ στη φαντασία. Μου ζητάς να μεταφέρω μήνυμα πολέμου. Όσο πιο έντονο το δικό μας φως τόσο πιο […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “έσω αλληλογραφία πριν την αυγή” της Χριστίνας Γεωργιάδου
έσω αλληλογραφία πριν την αυγή Λοβοί κομμένοι Δεν έχω μπούσουλα κι έτσι αγριεύομαι μες στα σκοτάδια Δεν έχω μπούσουλα Πώς ν’ αμυνθώ; Σφίγγω τα φαιά μου κύτταρα μη σκορπίζουν Η θάλασσα χώνεται στις φλέβες μου — Ο εαυτός μου ξυπνάει τις νύχτες Μ’ αποκοιμίζει Κλαίει τα μάτια μου – τα βρίσκω το πρωί πρησμένα Μου […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Μικρό κείμενο” του Μιχάλη Ζαφείρη
Μικρό κείμενο Χθες φεύγοντας από το σπίτι ξεχάστηκα, άφησα την πόρτα ανοιχτή. Όταν γύρισα, τη βρήκα χαμογελαστή να κάθεται. Τίποτα να μην υπάρχει σ’ αυτόν τον τόπο, προσευχή η υπομονή της και λάμψη για το λιγοστό. Έτσι μου φαίνεται, παιχνιδίζοντας οι αχτίνες, θα εισχωρούν παντού, στα τζάμια, στους τοίχους, στις κουρτίνες. Στο ξαφνικό μια τέρψη […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Art Gallery I” της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου
Art Gallery I Ακόμα λιποθυμά το βράδυ μπροστά στα έντρομα χρόνια μας Τρισδιάστατη πλέον η απεικόνιση των άστρων Η επιβράδυνση φωτός Ο ήλιος εν αναμονή αποκαθήλωσης μένει κρεμασμένος πάνω απ’ τη θάλασσα Στον βυθό τόσα μνήματα Κάποτε ένα χέρι ανασηκώνεται Παιχνίδισμα δελφινιού ή κρώξιμο γλάρου Δεν είναι θαύμα, λέει, πάνω απ’ το τρικύμισμα του μέλλοντος […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Υποδείξεις” του Μιχάλη Κατσιγιάννη
Υποδείξεις Όταν η σιωπή Αφήνεται σε συμπλέγματα Και η μαρτυρία Υποχωρεί Καταβροχθίζεται Από αλλεπάλληλες αποδείξεις Η κίνηση Νικιέται από αναμνήσεις Και καταφθάνει η είδηση Ότι η ζωή Είναι πταίσμα Ή πρόσχημα. Μιχάλης Κατσιγιάννης από την ελεύθερα διαθέσιμη ψηφιακή συλλογή του Ναύπακτος επί τρία εκδόσεις Εξιτήριον, 2025
Το ποίημα της Δευτέρας: “Τα τρένα φεύγουν στη νύχτα” της Marianne Catzaras
Τα τρένα φεύγουν στη νύχτα Τα τρένα περνούν τη νύχτα όπως οι άρρωστοι και αποβιβάζουν τους πρωτόγονους φόβους σε σταθμούς φαντάσματα Αυτούς των μπουμπουκιών που είναι κλειδωμένα στη γη Ο φόβος που τρέμει τα κεντημένα στόματα οι ουλές πάνω στα εισιτήρια ο μουδιασμένος πανικός το Ταξίδι ο πανικός οι ταξιδιώτες που κοιμούνται ο πανικός του […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Η δυστυχία της μάνας μου” της Μαρίας Ζάχου
Η δυστυχία της Μάνας μου Η δυστυχία της Μάνας μου είναι γαλάζια, παγωμένη, τοποθετημένη σε ένα τραπέζι μαρμάρινο σαν προτομή που την αγγίζουν τα χέρια πολλών γενεών. Στέκεται μόνη σε ένα δωμάτιο σκοτεινό, δεν ανάβει το φως, γιατί τρέμει την αλήθεια. Τα παράθυρα είναι πάντα ανοιχτά, μέρα και νύχτα, για να συνομιλεί με τη βροχή […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Επισκέπτες” της Νάντιας Σαμαρά
Επισκέπτες Παρακαλούνται πολύ οι επισκέπτες να εξέλθουν. Οι πόρτες κλείνουν αυτόματα, ακαριαία. Παρακαλούνται πολύ οι τροχονόμοι να περάσουν στην κίνηση. Ν’ αδειάσουν τους μπλοκαρισμένους χαρακτήρες. Να διασχίσουν οι περαστικοί, να στρώσουν την άσφαλτο. Παρακαλούνται πολύ οι μετέωροι να γίνουν αμετάβλητοι. Οι ονειροπόλοι να προσγειωθούν ανώμαλα και οι αδιάφοροι να μεταβούν στην απέναντι όχθη. Παρακαλούνται πολύ […]